Το σχέδιο αναμένεται να τεθεί προς συζήτηση στο εποπτικό συμβούλιο μέσα στον επόμενο μήνα, ωστόσο η τελική του μορφή παραμένει αβέβαιη, καθώς το όργανο αυτό διαθέτει ισχυρή εκπροσώπηση των εργαζομένων, γεγονός που ιστορικά περιορίζει ή τροποποιεί τις πιο επιθετικές προτάσεις της διοίκησης.

Πέρα από τις περικοπές προσωπικού, η στρατηγική αναδιάρθρωσης φέρεται να περιλαμβάνει σημαντική μείωση του λειτουργικού κόστους, με στόχο εξοικονόμηση περίπου 11 δισ. ευρώ έως το τέλος της δεκαετίας, καθώς και πιθανό κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων στη Γερμανία μεσοπρόθεσμα. Μεταξύ αυτών αναφέρονται μονάδες της Audi στο Νέκαρσουλμ και εγκαταστάσεις της Volkswagen σε Ανόβερο, Τσβικάου και Έμντεν.

Παράλληλα, εξετάζεται μια ευρύτερη αναδιοργάνωση της δομής του ομίλου, συμπεριλαμβανομένου του ενδεχόμενου διαχωρισμού επιμέρους δραστηριοτήτων, όπως η παραγωγή εξαρτημάτων αλλά και η ίδια η βασική μάρκα Volkswagen, με στόχο τη δημιουργία ενός πιο ευέλικτου και αποδοτικού επιχειρηματικού μοντέλου. Η βασική μάρκα, άλλωστε, αντιμετωπίζει διαχρονικά χαμηλότερη κερδοφορία σε σχέση με άλλες μονάδες του ομίλου, όπως η Porsche και η Audi.

Η διοίκηση της εταιρείας υποστηρίζει ότι απαιτούνται βαθιές αλλαγές για να διασφαλιστεί η βιωσιμότητα του ομίλου, ο οποίος βρίσκεται αντιμέτωπος με πολλαπλές πιέσεις: τους αμερικανικούς δασμούς, την αδυναμία της κινεζικής αγοράς και τον εντεινόμενο ανταγωνισμό στην Ευρώπη από ανερχόμενους παίκτες όπως η BYD και ο όμιλος Stellantis.

Ήδη έχουν γίνει ορισμένα βήματα προς αυτή την κατεύθυνση, όπως η μείωση της παραγωγικής δυναμικότητας από τα 12 εκατ. οχήματα ετησίως σε πιο ρεαλιστικό επίπεδο γύρω στα 9 εκατ., καθώς και η συμφωνία για αποχώρηση περίπου 28.000 εργαζομένων στο πλαίσιο προηγούμενων προγραμμάτων περικοπών που προβλέπουν συνολικά μείωση 50.000 θέσεων έως το 2030.

Ωστόσο, οι αντιδράσεις των εργαζομένων είναι έντονες, με τα συνδικάτα και το συμβούλιο εργαζομένων να προειδοποιούν για σφοδρή αντίσταση σε οποιαδήποτε νέα μαζική μείωση προσωπικού ή κλείσιμο εργοστασίων, κάνοντας λόγο για μέτρα που προκαλούν αναστάτωση στις τοπικές κοινωνίες και στο εργατικό δυναμικό.

Η τελική έκβαση του σχεδίου παραμένει αβέβαιη, καθώς η ισχυρή παρουσία των εργαζομένων στο εποπτικό συμβούλιο, μαζί με την επιρροή του κρατιδίου της Κάτω Σαξονίας, καθιστούν κάθε απόφαση για τόσο εκτεταμένες περικοπές ιδιαίτερα δύσκολη και πολιτικά ευαίσθητη.