Η απάντηση του Buffett ήταν σύντομη αλλά σαφής: μέσω email επαναβεβαίωσε τη δέσμευσή του, σημειώνοντας ότι οι περιορισμοί της ηλικίας έχουν μειώσει τη δραστηριότητά του τα τελευταία χρόνια, αλλά όχι την πίστη του στην αξία της πρωτοβουλίας. Δεν υπήρξε δημόσια καμπάνια ούτε συνέντευξη Τύπου — μόνο μια ξεκάθαρη δήλωση όταν του ζητήθηκε, γεγονός που προσδίδει ακόμη μεγαλύτερο βάρος στην τοποθέτησή του.

Η συζήτηση γύρω από το Giving Pledge αντικατοπτρίζει μια ευρύτερη αλλαγή στον τρόπο που οι ισχυροί αντιλαμβάνονται την κοινωνική τους ευθύνη: φιλανθρωπία έναντι δημιουργίας αξίας μέσω επιχειρήσεων και θέσεων εργασίας. Πράγματι, αρκετοί επικριτές υποστηρίζουν ότι η φιλανθρωπία συχνά παρουσιάζει ασυμφωνία μεταξύ αποστολής και πραγματικού αντίκτυπου, ή συνδέεται περισσότερο με τη δημόσια εικόνα του δωρητή παρά με τις ανάγκες των αποδεκτών.

Ο Buffett, ωστόσο, δεν θεωρεί τη φιλανθρωπία τη μόνη μορφή κοινωνικής συνεισφοράς. Η εμπειρία του με τη Berkshire Hathaway τον έχει διδάξει τη σημασία της επιχειρηματικότητας. Τονίζει ότι η επιτυχία καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από παράγοντες όπως η χώρα, η οικογένεια και η συγκυρία — και όσοι επωφελούνται περισσότερο από αυτά έχουν ηθική ευθύνη απέναντι στην κοινωνία.

Η στάση του αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς, στα 94 του χρόνια, επέλεξε να υπερασπιστεί την ιδέα χωρίς κανένα προσωπικό όφελος, δείχνοντας ότι η πίστη σε μια αξία φαίνεται όταν την υπερασπίζεσαι ακόμα κι όταν δεν σε συμφέρει. Το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι η τελειότητα της φιλανθρωπίας, αλλά το αν η διαχείριση του πλούτου αποτελεί προσωπική επιλογή ή ηθικό καθήκον.