|
Υπάρχει όμως μια
εναλλακτική προσέγγιση
που συνδέεται με τον
Άνταμ Σμιθ. Στο «Ο
Πλούτος των Εθνών», ο
Σμιθ υποστήριξε ότι η
ανοιχτή και
ανταγωνιστική οικονομία
αυξάνει το βιοτικό
επίπεδο, σε αντίθεση με
τον μερκαντιλισμό.
Ωστόσο, ο Τραμπ
εντοπίζει μια πραγματική
ένταση: η ανάπτυξη
δημιουργεί και
διαταραχές. Ο
προστατευτισμός στοχεύει
στη μείωση αυτών των
επιπτώσεων, αλλά με
κόστος για την ευημερία.
Ο Σμιθ προτείνει μια πιο
ισορροπημένη προσέγγιση:
ενίσχυση της «ικανότητας
να ανταγωνίζεσαι» μέσω
εκπαίδευσης, φορολογικών
κινήτρων και πολιτικών
επανένταξης στην
εργασία.
Προτείνονται πολιτικές
όπως ενίσχυση των
κοινοτικών κολεγίων,
φορολογικές ελαφρύνσεις
εργασίας, επένδυση στην
έρευνα, προγράμματα
επανεκπαίδευσης και
μείωση περιορισμών στη
στέγαση και την
καινοτομία.
Επίσης, η αύξηση της
μετανάστευσης υψηλής
ειδίκευσης και η
ενίσχυση της έρευνας και
ανάπτυξης μπορούν να
αυξήσουν σημαντικά την
παραγωγικότητα.
Αντί για δασμούς,
προτείνεται μια πολιτική
ανάπτυξης που μειώνει
τις τιμές και ενισχύει
την ανταγωνιστικότητα.
Ο Τζον Γκλεν Χάμπαρντ
είναι καθηγητής στο
Columbia
University
και πρώην πρόεδρος του
Συμβουλίου Οικονομικών
Συμβούλων των ΗΠΑ.
Πηγή: Project Syndicate
|
