Ανάλογη ήταν η εικόνα και στο ασήμι, το οποίο βρέθηκε στο στόχαστρο μαζικών ρευστοποιήσεων. Η spot τιμή του υποχώρησε κατά 8,3% στα 62,24 δολάρια, στο χαμηλότερο επίπεδο από την αρχή του έτους, ενώ τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης σημείωσαν ακόμη μεγαλύτερη πτώση, κατά 11,7%, στα 61,66 δολάρια. Από τα επίπεδα των 117 δολαρίων που είχαν καταγραφεί στα τέλη Φεβρουαρίου, όταν ξεκίνησε ο πόλεμος με το Ιράν, το ασήμι έχει σχεδόν υποδιπλασιαστεί.

Οι απώλειες δεν περιορίστηκαν μόνο στον χρυσό και το ασήμι. Η πλατίνα βρέθηκε επίσης υπό έντονη πίεση, με τα futures να καταγράφουν πτώση 10,6% στα 1.760,90 δολάρια, ενώ το παλλάδιο υποχώρησε κατά 6,7% στα 1.347,50 δολάρια. Η εικόνα δείχνει μια γενικευμένη αποχώρηση κεφαλαίων από την κατηγορία των πολύτιμων μετάλλων, σε μια περίοδο κατά την οποία οι επενδυτές αναζητούν εναλλακτικές τοποθετήσεις με υψηλότερες αποδόσεις.

Η μεταστροφή αυτή συνδέεται άμεσα με την αλλαγή των προσδοκιών για τη νομισματική πολιτική. Παρότι ο χρυσός θεωρείται παραδοσιακά ασφαλές καταφύγιο σε περιόδους έντονης γεωπολιτικής αβεβαιότητας, η άνοδος του πληθωριστικού κινδύνου λόγω πολέμου και ακριβότερης ενέργειας έχει οδηγήσει τις αγορές να εξετάζουν πλέον το ενδεχόμενο υψηλότερων επιτοκίων αντί για μειώσεις. Αυτό καθιστά πιο ελκυστικά τα κρατικά ομόλογα και γενικά τα περιουσιακά στοιχεία που προσφέρουν απόδοση, σε αντίθεση με τα πολύτιμα μέταλλα που δεν αποφέρουν τόκο ή μέρισμα.

Όπως επισημαίνουν αναλυτές της αγοράς, η παρατεταμένη σύγκρουση με το Ιράν και η διατήρηση των τιμών του πετρελαίου κοντά στα 100 δολάρια το βαρέλι έχουν μεταβάλει ουσιαστικά το επενδυτικό αφήγημα. Η αρχική εκτίμηση ότι οι κεντρικές τράπεζες θα μπορούσαν να κινηθούν προς χαλάρωση της πολιτικής τους έχει πλέον δώσει τη θέση της στον φόβο ότι ίσως χρειαστεί να διατηρήσουν ή ακόμη και να αυξήσουν τα επιτόκια, ώστε να αναχαιτίσουν νέο γύρο πληθωριστικών πιέσεων.

Την ίδια κατεύθυνση ενίσχυσαν και οι κινήσεις στην αγορά κρατικών ομολόγων της ευρωζώνης, όπου οι αποδόσεις κινήθηκαν ανοδικά στις πρώτες συναλλαγές της Δευτέρας. Η εξέλιξη αυτή επιβεβαιώνει ότι οι επενδυτές επανατοποθετούνται με βάση ένα νέο περιβάλλον υψηλότερου κόστους χρήματος, γεγονός που περιορίζει περαιτέρω την ελκυστικότητα του χρυσού και των υπόλοιπων πολύτιμων μετάλλων.

Συνολικά, η πρόσφατη κατάρρευση των τιμών δείχνει πως, σε αυτή τη φάση, η αγορά αντιμετωπίζει τα πολύτιμα μέταλλα λιγότερο ως καταφύγιο και περισσότερο ως assets που υστερούν σε περιβάλλον αυξημένων αποδόσεων και επιτοκιακών προσδοκιών. Έτσι, παρά την έντονη γεωπολιτική αβεβαιότητα, ο χρυσός δεν ενισχύεται, αλλά υποχωρεί, καθώς οι επενδυτές προκρίνουν την προστασία από τον πληθωρισμό και την απόδοση έναντι της παραδοσιακής ασφάλειας.