Η πορεία αποκλιμάκωσης αναμένεται σταδιακή: στο 136,9% το 2026, στο 130,3% το 2027 και σε περαιτέρω πτώση έως το τέλος της δεκαετίας.

Στον αντίποδα, οι Ηνωμένες Πολιτείες αναδεικνύονται ως η βασική πηγή αύξησης του παγκόσμιου χρέους, με το επίπεδο να εκτιμάται ότι θα ανέλθει από 123,9% το 2025 σε 142,1% το 2031. Η Ευρωζώνη επίσης εμφανίζει ήπια ανοδική τάση, με το χρέος να κινείται στο 89,7% το 2031 από 87,1% το 2025.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, το συνολικό δημόσιο χρέος ανήλθε στο 94% του ΑΕΠ το 2025 και προβλέπεται να προσεγγίσει το 100% το 2029, νωρίτερα από τις προηγούμενες εκτιμήσεις, με βασικό παράγοντα την αύξηση του χρέους σε μεγάλες οικονομίες όπως η Κίνα και οι ΗΠΑ.

Κομβικό ρόλο στη θετική πορεία της Ελλάδας διαδραματίζουν τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα. Το IMF προβλέπει ότι θα μειωθούν σταδιακά από 4,4% του ΑΕΠ το 2025 σε 3,8% το 2026 και 3,1% το 2027, διατηρούμενα ωστόσο σε υψηλά επίπεδα έως το 2031 (2,7%).

Αντίθετα, η Ευρωζώνη συνολικά αναμένεται να παραμείνει σε δημοσιονομικό έλλειμμα, αν και μειούμενο, από 1,4% το 2025 σε 0,6% το 2031.

Το Ταμείο επισημαίνει ότι η επιδείνωση του γεωπολιτικού περιβάλλοντος, με αιχμή τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, καθιστά αναγκαία τη δημοσιονομική πειθαρχία και την αποφυγή μη στοχευμένων μέτρων στήριξης, σε ένα περιβάλλον ήδη υψηλού παγκόσμιου χρέους.

Παράλληλα, προειδοποιεί ότι οι αγορές εμφανίζονται πλέον λιγότερο ανεκτικές σε υψηλά επίπεδα δανεισμού, με αυξημένη ευαισθησία στις δημοσιονομικές αποκλίσεις ακόμη και σε μεγάλες ανεπτυγμένες οικονομίες, όπως οι ΗΠΑ, η Ιαπωνία και ορισμένες χώρες της Ευρώπης.