Την ίδια στιγμή, αναμένεται σημαντική αύξηση στη χρήση εργαλείων χρηματοδότησης, όπως οι πράξεις αναχρηματοδότησης MRO και LTRO, οι οποίες εκτιμάται ότι θα φτάσουν τα 125 δισ. ευρώ έως το τέλος του 2026 και τα 440 δισ. ευρώ έως το 2027 — επίπεδα υψηλότερα από τις τρέχουσες προσδοκίες της αγοράς. Η ζήτηση για ρευστότητα από τις τράπεζες αναμένεται να ενταθεί, ιδιαίτερα στο δεύτερο εξάμηνο του 2026, καθώς περιορίζονται τα διαθέσιμα αποθέματα.

Η ποσοτική σύσφιξη έχει ήδη τεθεί σε εφαρμογή, καθώς η ΕΚΤ έχει διακόψει τις επανεπενδύσεις στο πρόγραμμα APP από το 2023 και στο PEPP από το 2025, οδηγώντας σε μηνιαία μείωση του ισολογισμού κατά περίπου 42 δισ. ευρώ το 2026. Αν και ένα νέο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης (QE) δεν αποκλείεται πλήρως, θεωρείται λιγότερο πιθανό χωρίς σημαντική επιδείνωση της οικονομικής δραστηριότητας ή του πληθωρισμού.

Σε όρους επιτοκίων, οι προβλέψεις συγκλίνουν στο ότι το Euribor τριμήνου θα κινηθεί προς το 2,65% έως το τέλος του 2026, ενώ το spread έναντι του €STR αναμένεται να διευρυνθεί. Παράλληλα, το κόστος χρηματοδότησης στην αγορά repos προβλέπεται να αυξηθεί, λόγω ισχυρής ζήτησης και αυξημένης προσφοράς κρατικών ομολόγων.

Η εισαγωγή της νέας πλατφόρμας repos της ΕΚΤ (Eurep), που προγραμματίζεται για το τρίτο τρίμηνο του 2026, εκτιμάται ότι θα έχει περιορισμένη επίδραση στον ισολογισμό, καθώς θα ενεργοποιείται κυρίως σε περιόδους έντονης πίεσης στις αγορές.

Συνολικά, ο ισολογισμός του Ευρωσυστήματος προβλέπεται να μειωθεί από το 39% του ΑΕΠ το 2025 στο 37% το 2026 και στο 35% το 2027, σηματοδοτώντας μια σταδιακή επιστροφή σε πιο κανονικοποιημένες νομισματικές συνθήκες. Ωστόσο, η εξέλιξη αυτής της πορείας θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από τις γεωπολιτικές εξελίξεις και τη δυναμική της οικονομίας.