Παράλληλα, η στρατηγική προβλέπει νέο μοντέλο τύπου «Σπίτι μου», με έμφαση αυτή τη φορά σε φορολογικά κίνητρα προς τις τράπεζες αντί για άμεσες επιδοτήσεις επιτοκίων, με στόχο τη σταθερότερη πρόσβαση σε στεγαστική χρηματοδότηση για νέους και νοικοκυριά χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος.

Στο τραπέζι τίθεται επίσης ειδική μορφή Golden Visa, συνδεδεμένη αποκλειστικά με τη μακροχρόνια μίσθωση κατοικιών, με περιορισμό στη βραχυχρόνια μίσθωση τύπου Airbnb. Οι επενδυτές θα μπορούν να αποκτούν περισσότερα ακίνητα υπό την προϋπόθεση ότι αυτά θα διατίθενται στην αγορά ενοικίασης, ενισχύοντας έτσι την προσφορά κατοικιών.

Κεντρικό ζήτημα παραμένει η αξιοποίηση περίπου 800.000 κλειστών κατοικιών, μεγάλο μέρος των οποίων είναι παλαιό και απαιτεί ανακαινίσεις και ενεργειακές αναβαθμίσεις. Παράλληλα εξετάζεται μειωμένος ΦΠΑ για κοινωνική και προσιτή κατοικία, προκειμένου να ενισχυθεί η κατασκευαστική δραστηριότητα σε πιο προσιτές λύσεις στέγασης.

Στο θεσμικό επίπεδο, προβλέπεται η δημιουργία Ενιαίου Φορέα Στεγαστικής Πολιτικής έως το 2027, ο οποίος θα συντονίζει τα εμπλεκόμενα υπουργεία και φορείς, με διασύνδεση με το Κτηματολόγιο και αξιοποίηση δεδομένων αγοράς. Το μοντέλο αντλεί έμπνευση από διεθνείς πρακτικές, όπως το πορτογαλικό IHRU, που λειτουργεί ως κεντρικός βραχίονας στεγαστικής πολιτικής.