Στο πλαίσιο αυτό, χώρες με υψηλή ενεργειακή εξάρτηση αναζητούν εναλλακτικές σταθερής τροφοδοσίας μέσω αγωγών, με την Τουρκία να προβάλλει ως πιθανός κόμβος διαμετακόμισης φυσικού αερίου προς την Ευρώπη. Σύμφωνα με παράγοντες της αγοράς, στο επίκεντρο των συζητήσεων ενδέχεται να βρεθεί ο αγωγός IGI Poseidon, ένα έργο που είχε σχεδιαστεί για τη διασύνδεση Τουρκίας – Ελλάδας – Ιταλίας, χωρίς όμως να έχει υλοποιηθεί μέχρι σήμερα.

Ο συγκεκριμένος αγωγός, με δυναμικότητα έως 12 δισ. κυβικά μέτρα ετησίως (και δυνατότητα επέκτασης στα 20 δισ.), θεωρείται ώριμο έργο προς κατασκευή και θα μπορούσε να αποτελέσει κρίσιμη υποδομή για τη μεταφορά φυσικού αερίου προς την Ιταλία και ευρύτερα την Ευρώπη.

Την ίδια στιγμή, ζητήματα ενεργειακής προέλευσης και διαδρομής παραμένουν ανοιχτά, καθώς δεν υπάρχει ακόμη σαφής απάντηση για το αν το αέριο που θα διοχετεύεται μέσω τέτοιων σχημάτων θα προέρχεται από ρωσικές ή άλλες πηγές, γεγονός που προσθέτει γεωπολιτική αβεβαιότητα στο εγχείρημα.

Η συμφωνία Edison – BOTAS εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο επανασχεδιασμού των ενεργειακών ροών στην Ευρώπη, με τη Γερμανία και άλλες χώρες να αναζητούν εναλλακτικές έναντι του ακριβού LNG, το οποίο έχει αντικαταστήσει σε μεγάλο βαθμό το φθηνό ρωσικό αέριο των προηγούμενων δεκαετιών.

Σε αυτό το περιβάλλον, η Τουρκία επιχειρεί να ενισχύσει τον ρόλο της ως περιφερειακού ενεργειακού διαμετακομιστικού κόμβου, ενώ η Ευρώπη καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στην ενεργειακή ασφάλεια, το κόστος και τις γεωπολιτικές εξαρτήσεις που επαναπροσδιορίζονται.