Η σύνθεση της ανάκαμψης αποκαλύπτει και τα όριά της. Από τα 21,6 δισ. ευρώ συνολικής αύξησης επενδύσεων την εξαετία 2020-2025, τα 11,4 δισ. – δηλαδή πάνω από τα μισά – αφορούν κατοικίες και κατασκευές. Συγκεκριμένα, οι κατοικίες συνεισέφεραν 6,1 δισ. ευρώ (28,3% της συνολικής αύξησης), οι άλλες κατασκευές 5,3 δισ. (24,7%), ο μηχανολογικός εξοπλισμός και οπλικά συστήματα 4,4 δισ. (20,4%), προϊόντα διανοητικής ιδιοκτησίας όπως έρευνα, λογισμικό και δικαιώματα 2,9 δισ. (13,5%), μεταφορικός εξοπλισμός 1,6 δισ. (7,5%) και εξοπλισμός πληροφορικής και τηλεπικοινωνιών 1,3 δισ. (5,9%).

Για το 2025 ειδικότερα, το μείγμα εμφανίζεται ελαφρά βελτιωμένο: κατοικίες και κατασκευές απορρόφησαν το 43% του συνόλου των επενδύσεων, ενώ το υπόλοιπο 57% κατανεμήθηκε σε άλλες κατηγορίες. Ο μηχανολογικός εξοπλισμός ανέλαβε το 23,8% (10 δισ. ευρώ), τα λοιπά προϊόντα το 16,5% (6,9 δισ.), ο εξοπλισμός πληροφορικής και τηλεπικοινωνιών το 8,9% (3,7 δισ.) και ο μεταφορικός εξοπλισμός το 7,7% (3,2 δισ.).

Οι αναλυτές της Eurobank επισημαίνουν ότι η ισχυρή παρουσία κατασκευών και κατοικιών στην πρώτη φάση ανάκαμψης ήταν σε κάποιον βαθμό αναμενόμενη: ο κλάδος είχε υποστεί ίσως τις βαθύτερες απώλειες κατά τη διάρκεια της κρίσης χρέους και χρειαζόταν να ανασάνει. Το ίδιο ισχύει για τον μηχανολογικό εξοπλισμό και τα οπλικά συστήματα, όπου το «πάγωμα» επενδύσεων της προηγούμενης δεκαετίας σε υποδομές και άμυνα είχε δημιουργήσει συσσωρευμένες ανάγκες.

Θετική εξέλιξη αποτελεί το γεγονός ότι για πρώτη φορά από το 2009, κατά την τριετία 2022-2024, οι καθαρές επενδύσεις παγίων – δηλαδή οι επενδύσεις μετά την αφαίρεση των αποσβέσεων – μπήκαν σε θετικό έδαφος, διευρύνοντας σωρευτικά τον κεφαλαιουχικό εξοπλισμό της χώρας κατά 16,7 δισ. ευρώ. Για πάνω από μια δεκαετία, οι αποσβέσεις ξεπερνούσαν τις νέες επενδύσεις, δηλαδή η χώρα κατανάλωνε περισσότερο κεφάλαιο από ό,τι δημιουργούσε.

Το ζητούμενο τώρα δεν είναι μόνο να αυξηθεί ο όγκος των επενδύσεων, αλλά και να αλλάξει η ποιότητά τους. Οι αναλυτές της Eurobank προειδοποιούν ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να επιστρέψει στο επενδυτικό μοντέλο του δεύτερου μισού της δεκαετίας του 2000, όταν οι κατοικίες αντιπροσώπευαν το 43,7% των επενδύσεων παγίων – ένα μοντέλο που τελικά αποδείχθηκε αδιέξοδο. Αυτό που χρειάζεται είναι επενδύσεις που ενισχύουν την εξωστρέφεια, ενσωματώνουν νέες τεχνολογίες και στηρίζουν την καινοτομία – κεφάλαιο που δουλεύει για την παραγωγικότητα και όχι απλώς για τον τζίρο.