Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το New York City Retirement Systems, με περίπου 327 δισ. δολάρια υπό διαχείριση. Ο επικεφαλής επενδύσεων Monte Tarbox επέλεξε να μην επενδύσει σε private equity προϊόν με μεγάλη έκθεση σε εταιρείες που συνδέονται με την AI, καθώς διαπίστωσε ότι το ίδιο ρίσκο μπορεί να εμφανίζεται ταυτόχρονα σε διαφορετικά σημεία του χαρτοφυλακίου.

Μια επένδυση μπορεί επομένως να φαίνεται σχετικά ασφαλής όταν εξετάζεται μεμονωμένα, όμως η συνολική έκθεση του χαρτοφυλακίου στην ίδια τεχνολογία μπορεί να είναι πολύ μεγαλύτερη.

Η AI βρίσκεται πλέον σε ολόκληρο το επενδυτικό χαρτοφυλάκιο

Η έκθεση στην AI δεν περιορίζεται στις μετοχές των μεγάλων τεχνολογικών ομίλων.

Στα εταιρικά ομόλογα, οι μεγάλοι hyperscalers έχουν προχωρήσει σε σημαντικές εκδόσεις για τη χρηματοδότηση των επενδύσεών τους. Στο private equity και το venture capital, οι επενδύσεις σε εταιρείες που σχετίζονται με την AI έχουν αυξηθεί σημαντικά. Στις υποδομές, τα data centers έχουν εξελιχθεί σε έναν από τους βασικούς επενδυτικούς τομείς, ενώ η τεράστια κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας δημιουργεί πρόσθετη έκθεση στον κλάδο της ενέργειας.

Σύμφωνα με στοιχεία που επικαλείται το Bloomberg, περίπου το 40% της συνολικής κεφαλαιοποίησης του S&P 500 αφορά εταιρείες που συνδέονται με τις υποδομές της AI, όπως κατασκευαστές chips και hyperscalers. Στην αγορά επενδυτικής βαθμίδας, περίπου το μισό των νέων εκδόσεων ομολόγων φέτος συνδέεται με την AI, ενώ η τεχνολογία αντιπροσωπεύει περίπου το 87% της χρηματοδότησης venture capital.

Έτσι, οι ίδιες εταιρείες μπορούν να εμφανίζονται σε πολλές διαφορετικές πλευρές ενός χαρτοφυλακίου. Η Alphabet, για παράδειγμα, αποτελεί σημαντική χρηματιστηριακή επένδυση, αλλά ταυτόχρονα έχει εκδώσει σημαντικό όγκο χρέους και πραγματοποιεί μεγάλες επενδύσεις σε data centers και άλλες υποδομές AI.

Η «κρυφή» έκθεση είναι το νέο πρόβλημα

Η δυσκολία για τους διαχειριστές κεφαλαίων είναι ότι δεν υπάρχει ένας ενιαίος και κοινά αποδεκτός τρόπος μέτρησης της έκθεσης ενός χαρτοφυλακίου στην AI.

Για ορισμένους επενδυτές η έκθεση αφορά κυρίως τους κατασκευαστές chips και τις εταιρείες που παρέχουν τις υποδομές. Για άλλους, περιλαμβάνει και επιχειρήσεις που χρησιμοποιούν την τεχνολογία για να αυξήσουν την παραγωγικότητα ή να αλλάξουν το επιχειρηματικό τους μοντέλο.

Η JPMorgan, εξετάζοντας διαφορετικές προσεγγίσεις κατανομής κεφαλαίων, έχει εντοπίσει σημαντικές συσχετίσεις μεταξύ θεσμικών χαρτοφυλακίων και παραγόντων κινδύνου που σχετίζονται με την AI. Παράλληλα, σε έρευνα της Invesco μεταξύ 90 κρατικών επενδυτικών ταμείων, περισσότεροι από τους μισούς χαρακτήρισαν τη συγκέντρωση της αγοράς ως τον σημαντικότερο επενδυτικό κίνδυνο που συνδέεται με την AI.

Ακόμη και η LACERA, με περίπου 94 δισ. δολάρια υπό διαχείριση, υπολογίζει ότι μεταξύ 8% και 19% των επενδύσεών της έχει κάποια μορφή έκθεσης στην AI, ανάλογα με τη μεθοδολογία μέτρησης.

Το πρόβλημα, ωστόσο, δεν είναι απλώς η ανάγκη περιορισμού αυτής της έκθεσης. Η AI έχει μέχρι σήμερα δημιουργήσει σημαντικές αποδόσεις για τους επενδυτές. Ο δείκτης μετοχών AI της Bloomberg Intelligence έχει ξεπεράσει την ευρύτερη αγορά κατά περίπου 11 ποσοστιαίες μονάδες ετησίως στο μεγαλύτερο μέρος των τελευταίων δύο ετών.

Από τη διαφοροποίηση των assets στη διαφοροποίηση των κινδύνων

Η εξέλιξη αυτή οδηγεί τους μεγάλους θεσμικούς επενδυτές σε διαφορετική προσέγγιση στη διαχείριση των χαρτοφυλακίων τους.

Αντί να εξετάζουν ξεχωριστά τις μετοχές, τα ομόλογα, το private equity και τις υποδομές, προσπαθούν να αξιολογήσουν το χαρτοφυλάκιο ως ένα ενιαίο σύνολο και να εντοπίσουν τις κοινές πηγές κινδύνου.

Η λεγόμενη Total Portfolio Approach χρησιμοποιείται ήδη από μεγάλα επενδυτικά ταμεία, μεταξύ των οποίων η CalPERS, με στόχο να αποκαλυφθούν συγκεντρώσεις κινδύνου που δεν είναι εμφανείς όταν οι επενδύσεις εξετάζονται ανά κατηγορία.

Παράλληλα, οι ίδιοι οι επενδυτικοί οργανισμοί αξιοποιούν εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης για να χαρτογραφήσουν καλύτερα την έκθεση των χαρτοφυλακίων τους.

Το κρίσιμο ερώτημα πλέον δεν είναι απλώς πόσες διαφορετικές κατηγορίες assets διαθέτει ένα fund, αλλά πόσες από αυτές εξαρτώνται τελικά από τον ίδιο παράγοντα.

Η πρόσφατη υποχώρηση των μετοχών των κατασκευαστών chips, καθώς οι επενδυτές άρχισαν να αμφισβητούν κατά πόσο οι τεράστιες δαπάνες για την AI δικαιολογούν τις σημερινές αποτιμήσεις, ανέδειξε ακριβώς αυτόν τον κίνδυνο: μια μεταβολή των προσδοκιών γύρω από την AI μπορεί να μεταδοθεί πολύ γρήγορα από τις μετοχές τεχνολογίας στα ομόλογα, τις υποδομές, το private equity και τελικά σε ολόκληρο το επενδυτικό οικοσύστημα.

Για τα μεγάλα συνταξιοδοτικά και κρατικά επενδυτικά ταμεία, επομένως, το δίλημμα γίνεται ολοένα πιο σύνθετο. Από τη μία πλευρά, δεν θέλουν να μείνουν εκτός μιας τεχνολογίας που συνεχίζει να μετασχηματίζει την οικονομία. Από την άλλη, καλούνται να διασφαλίσουν ότι ένα χαρτοφυλάκιο που φαίνεται διαφοροποιημένο δεν είναι στην πραγματικότητα ένα μεγάλο, ενιαίο στοίχημα πάνω στην ίδια επενδυτική ιστορία.