Κατά την ίδια ανάλυση, ο πόλεμος ανέδειξε τα όρια της αμερικανικής στρατιωτικής υπεροχής, ιδιαίτερα απέναντι στις νέες μορφές ασύμμετρου πολέμου και στα χαμηλού κόστους drones. Επιπλέον, οι ΗΠΑ φέρονται να έχουν καταναλώσει σημαντικά αποθέματα πυρομαχικών ακριβείας και αντιπυραυλικών συστημάτων, ενώ η εξάρτηση από κινεζικές πρώτες ύλες — όπως το γάλλιο — δημιουργεί πρόσθετες αδυναμίες στη βιομηχανική αλυσίδα παραγωγής.

Στο οικονομικό πεδίο, η Κίνα εμφανίζεται πολύ πιο ανθεκτική απέναντι στην ενεργειακή αναταραχή. Διαθέτει τεράστια στρατηγικά αποθέματα πετρελαίου, υψηλή ενεργειακή αυτάρκεια, ισχυρά συναλλαγματικά διαθέσιμα και αυξανόμενη διείσδυση ηλεκτρικών οχημάτων. Παράλληλα, οι εξαγωγές της σε τεχνολογίες καθαρής ενέργειας — φωτοβολταϊκά, μπαταρίες και ηλεκτρικά οχήματα — ενισχύονται περαιτέρω μέσα στο περιβάλλον υψηλών τιμών ορυκτών καυσίμων.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται και στην τεχνολογική διάσταση της σύγκρουσης. Η Ταϊβάν αποτελεί τον πυρήνα της παγκόσμιας βιομηχανίας προηγμένων ημιαγωγών μέσω της TSMC, ενώ η ολλανδική ASML κατέχει δεσπόζουσα θέση στις μηχανές λιθογραφίας ακραίας υπεριώδους ακτινοβολίας. Σύμφωνα με την ανάλυση, μια ενδεχόμενη κινεζική πίεση ή αποκλεισμός της Ταϊβάν θα μπορούσε να ανατρέψει δραστικά την παγκόσμια τεχνολογική ισορροπία εις βάρος των ΗΠΑ.

Ο αναλυτής θεωρεί επίσης ότι το Πεκίνο ίσως να μην χρειαστεί καν στρατιωτική επέμβαση για να ενισχύσει τον έλεγχό του στην Ταϊβάν. Εκτιμά ότι οι πολιτικές εξελίξεις στο εσωτερικό του νησιού, αλλά και η αυξανόμενη δυσπιστία απέναντι στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενδέχεται σταδιακά να οδηγήσουν την Ταϊπέι πιο κοντά στην κινεζική σφαίρα επιρροής.

Συνολικά, η ανάλυση παρουσιάζει μια εικόνα σημαντικής μετατόπισης ισχύος υπέρ της Κίνας, με τη Μέση Ανατολή και την κρίση στο Ιράν να λειτουργούν ως επιταχυντής γεωπολιτικών εξελίξεων. Ο Evans-Pritchard καταλήγει ότι η Κίνα βρίσκεται πιθανώς στην ισχυρότερη στρατηγική θέση της σύγχρονης ιστορίας της, ενώ η αξιοπιστία της αμερικανικής αποτροπής στην Ανατολική Ασία αμφισβητείται ολοένα και περισσότερο.