|
Κάθετη κλιμάκωση:
Άμεσες επιθέσεις σε
στρατιωτικούς στόχους.
Σε αυτό το πεδίο, οι ΗΠΑ
και το Ισραήλ διατηρούν
σαφή υπεροχή, ενώ η
ικανότητα του Ιράν να
πλήττει άμεσα
στρατιωτικές
εγκαταστάσεις μειώνεται.
Οριζόντια κλιμάκωση:
Προσπάθεια διεύρυνσης
της σύγκρουσης σε
γειτονικές χώρες όπως
Ιορδανία, Τουρκία και
Αζερμπαϊτζάν, με στόχο
την άσκηση πίεσης στην
Ουάσιγκτον. Μέχρι
στιγμής, οι προσπάθειες
αυτές δεν έχουν
αποδώσει.
Ασύμμετρη κλιμάκωση:
Χρησιμοποιεί
τρομοκρατία,
κυβερνοεπιθέσεις ή
οικονομική δολιοφθορά.
Το Ιράν αξιοποιεί τη
γεωγραφία, κλείνοντας το
Στενό του Ορμούζ,
ενισχύοντας την πίεση
προς τις ΗΠΑ και
προσπαθώντας να
αναγκάσει τη διακοπή της
εκστρατείας.
Ο ΜακΓκερκ τονίζει ότι η
καλύτερη αντιμετώπιση
της ασύμμετρης
κλιμάκωσης είναι η
δημιουργία μιας
συμμαχίας χωρών με κοινό
στόχο. Αναφέρεται στα
προηγούμενα
παραδείγματα, όπως ο
συνασπισμός 80 χωρών
κατά του ISIS
(2014–2018) και η
ναυτική συμμαχία για την
προστασία του στενού
Μπαμπ ελ Μαντέμπ
(2023–2024), ως
επιτυχημένα μοντέλα
συνεργασίας.
Για να λειτουργήσει μια
παρόμοια συμμαχία στο
Στενό του Ορμούζ,
απαιτούνται:
Νομική βάση:
Συλλογική αυτοάμυνα
σύμφωνα με το Άρθρο 51
του Χάρτη του ΟΗΕ.
Πρόσφατα, 135 χώρες
συνυπέγραψαν ψήφισμα που
καταδίκαζε τις επιθέσεις
του Ιράν στον Κόλπο,
καλύπτοντας τα νομικά
προαπαιτούμενα για τη
συμμετοχή διεθνών
δυνάμεων.
Πολιτική συναίνεση:
Οι ηγέτες των χωρών
πρέπει να εξασφαλίσουν
εσωτερική υποστήριξη
πριν αποστείλουν
στρατιωτικό προσωπικό.
Οι τρέχουσες εντάσεις
των ΗΠΑ με Βρετανία και
Δανία καθιστούν δύσκολη
τη συγκρότηση άμεσης
συνεργασίας.
Καθορισμός στρατιωτικών
κανόνων:
Η συμμαχία απαιτεί
συμφωνία για αποστολές,
κανόνες εμπλοκής και
διαχείριση των
στρατιωτικών δυνάμεων. Η
συμμετοχή χωρών όπως η
Κίνα δημιουργεί πρόσθετα
εμπόδια.
Η δημιουργία μιας
διεθνούς συμμαχίας είναι
χρονοβόρα και απαιτεί
πόρους, αλλά ακόμη και η
προοπτική της μπορεί να
περιορίσει τις
ασύμμετρες τακτικές του
Ιράν και να ενισχύσει τη
σταθερότητα των αγορών.
Παράλληλα, οι ΗΠΑ
συνεχίζουν στρατιωτικές
επιχειρήσεις για την
εξουδετέρωση των
ικανοτήτων του Ιράν σε
πυραύλους, drones
και ναυτικές δυνάμεις.
Η ουσία παραμένει: χωρίς
τη συγκρότηση συμμαχίας,
το Ιράν διατηρεί
πλεονέκτημα στην
ασύμμετρη μάχη, ακόμη
και αν χάσει σε κάθετη
και οριζόντια κλιμάκωση.
Η επόμενη φάση
διπλωματικών και
στρατιωτικών ενεργειών
θα κρίνει την εξέλιξη
της κρίσης στο Στενό του
Ορμούζ.
|
