Παράλληλα, στο τραπέζι των συνομιλιών βρίσκονται και ευρύτερα ζητήματα, όπως η ελεύθερη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ και η περιφερειακή επιρροή του Ιράν μέσω ένοπλων οργανώσεων. Ωστόσο, το βασικό σημείο τριβής παραμένει το μέλλον του πυρηνικού προγράμματος και η τύχη των αποθεμάτων εμπλουτισμένου ουρανίου.

Οι ΗΠΑ ζητούν επίσης τη μεταφορά ή απομάκρυνση σημαντικών ποσοτήτων υψηλά εμπλουτισμένου ουρανίου από το Ιράν, ώστε να περιοριστεί ο κίνδυνος στρατιωτικής χρήσης του. Η Τεχεράνη, από την άλλη, επιμένει να διατηρηθεί το υλικό εντός της χώρας, προτείνοντας μόνο αραίωσή του σε χαμηλότερα επίπεδα.

Το ιστορικό των διαπραγματεύσεων δείχνει ότι η σύγκρουση γύρω από το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα παραμένει μακροχρόνια, με περιόδους συμφωνιών, κυρώσεων και εντάσεων. Η συμφωνία του 2015, από την οποία οι ΗΠΑ αποχώρησαν αργότερα, εξακολουθεί να αποτελεί σημείο αναφοράς, καθώς περιλάμβανε χρονικούς περιορισμούς που σταδιακά έληγαν, χωρίς όμως να προβλέπει πλήρη αναστολή της πυρηνικής δραστηριότητας.

Σύμφωνα με αναλυτές, μια ενδεχόμενη νέα συμφωνία θα μπορούσε να αποτελέσει προσωρινή λύση «αγοράς χρόνου», χωρίς να επιλύει οριστικά το ζήτημα. Όπως σημειώνεται, η στρατηγική των ΗΠΑ απέναντι στο Ιράν ιστορικά κινείται μεταξύ διπλωματίας, κυρώσεων και τεχνολογικού περιορισμού του προγράμματος.

Οι συνομιλίες παραμένουν σε ρευστό στάδιο, με τις δύο πλευρές να αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο νέων επαφών, χωρίς ωστόσο να έχει οριστεί συγκεκριμένο πλαίσιο συνέχισης των διαπραγματεύσεων.