Σύμφωνα με αμερικανικά μέσα ενημέρωσης, οι ΗΠΑ κινούνται προς τη διοργάνωση μιας κρίσιμης συνάντησης εντός του Σαββατοκύριακου, με στόχο την επίτευξη συμφωνίας για τον τερματισμό της σύγκρουσης. Πληροφορίες αναφέρουν ότι εξετάζεται το ενδεχόμενο η συνάντηση να πραγματοποιηθεί στο Πακιστάν, ενώ το συνολικό επιχειρησιακό χρονοδιάγραμμα φέρεται να εκτείνεται σε ορίζοντα τεσσάρων έως έξι εβδομάδων.

Την ίδια στιγμή, εντείνεται η σεναριολογία γύρω από πιθανή χερσαία επιχείρηση των ΗΠΑ στον Περσικό Κόλπο. Ιρανικές πηγές υποστηρίζουν ότι υπάρχουν πληροφορίες περί σχεδίου των Αμερικανών για κατάληψη νησιού στρατηγικής σημασίας, με το ενδιαφέρον να εστιάζεται στο νησί Kharg, το οποίο αποτελεί κρίσιμο κόμβο για τις εξαγωγές πετρελαίου της χώρας.

Η Τεχεράνη εμφανίζεται αποφασισμένη να αποτρέψει ένα τέτοιο ενδεχόμενο, ενισχύοντας σημαντικά τις στρατιωτικές της δυνάμεις τόσο στο νησί όσο και στην ευρύτερη περιοχή. Παράλληλα, προειδοποιεί ότι σε περίπτωση επίθεσης στα Στενά του Ορμούζ, θα απαντήσει με κλιμάκωση, ενεργοποιώντας σχέδιο για τον αποκλεισμό και του Στενού Μπαμπ ελ Μαντέμπ, διευρύνοντας έτσι τη γεωγραφία της κρίσης και επηρεάζοντας και τη ναυσιπλοΐα στην Ερυθρά Θάλασσα.

Στο παρασκήνιο, η αμερικανική στρατιωτική παρουσία στην περιοχή ενισχύεται, γεγονός που τροφοδοτεί τις εκτιμήσεις ότι ο Λευκός Οίκος εξετάζει σοβαρά την επιλογή μιας επιχείρησης περιορισμένης κλίμακας με στόχο τον έλεγχο κρίσιμων ενεργειακών διαύλων. Στόχος μιας τέτοιας κίνησης θα ήταν η διασφάλιση της ελεύθερης διέλευσης των δεξαμενόπλοιων και η σταθεροποίηση των διεθνών αγορών ενέργειας.

Ωστόσο, παραμένουν σημαντικά ερωτήματα για τη βιωσιμότητα ενός τέτοιου σχεδίου. Ακόμη και αν επιτευχθεί στρατιωτικός έλεγχος σε συγκεκριμένα σημεία, η διατήρησή του σε βάθος χρόνου σε μια τόσο εκτεταμένη και γεωπολιτικά σύνθετη περιοχή θεωρείται ιδιαίτερα δύσκολη, ειδικά απέναντι σε ένα Ιράν που δείχνει μεγαλύτερη ανθεκτικότητα από ό,τι αρχικά είχαν εκτιμήσει οι αμερικανικοί σχεδιασμοί.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η κρίση εξελίσσεται σε ένα πολυεπίπεδο «παιχνίδι ισχύος», όπου η διπλωματία, οι απειλές και οι στρατιωτικές προετοιμασίες συνυπάρχουν, χωρίς μέχρι στιγμής να διαφαίνεται σαφής διέξοδος.