Η χρονική συγκυρία ενισχύει το μήνυμα: η απόφαση του Λονδίνου στις 20 Μαρτίου να επιτρέψει τη χρήση βρετανικών βάσεων, συμπεριλαμβανομένου του Ντιέγκο Γκαρσία, για αμερικανικά πλήγματα κατά ιρανικών θέσεων πιθανόν να πυροδότησε την απόπειρα της Τεχεράνης. Η επίθεση αποτελεί, πέρα από στρατιωτική ενέργεια, σαφή αμφισβήτηση της δυτικής δυνατότητας να εκμεταλλεύεται με ασφάλεια τις μακρινές της βάσεις.

Συμπερασματικά, η αποτυχία των πυραύλων δεν μειώνει τη σημασία της κίνησης: το Ιράν δείχνει ότι επιδιώκει, και ενδεχομένως πλησιάζει, μια διαπεριφερειακή ικανότητα κρούσης που μεταφέρει πίεση πολύ πέρα από τον πυρήνα της Μέσης Ανατολής, αλλάζοντας εν δυνάμει τους στρατηγικούς υπολογισμούς Ουάσιγκτον, Λονδίνου και ευρωπαϊκών πρωτευουσών.