Η υποχώρηση της μέσης διάρκειας παραμονής αποτελεί κομβικό ζήτημα, καθώς λειτουργεί ως ανάχωμα στην ενίσχυση των συνολικών εσόδων. Παρά τη σημαντική αύξηση των αφίξεων και των εισπράξεων την περίοδο 2019-2025, οι συνολικές διανυκτερεύσεις παραμένουν κοντά στα 230 εκατ., γεγονός που αποδίδεται κυρίως στη συρρίκνωση της διάρκειας διαμονής. Η τάση αυτή παρατηρείται σε όλες σχεδόν τις βασικές αγορές και σε όλες τις Περιφέρειες, με ελάχιστες εξαιρέσεις.

Η μείωση της διάρκειας των ταξιδιών εξηγείται από έναν συνδυασμό παραγόντων: τη διεθνή στροφή προς πιο σύντομα ταξίδια, την αύξηση του κόστους που περιορίζει τη διάρκεια διαμονής, αλλά και την ενίσχυση των ημερήσιων επισκέψεων, κυρίως από γειτονικές χώρες. Επιπλέον, η άνοδος του τουρισμού city break, που συνδέεται με μικρότερης διάρκειας διαμονές, συμβάλλει περαιτέρω στη μείωση του μέσου όρου.

Την ίδια στιγμή, η μέση δαπάνη ανά διανυκτέρευση αυξήθηκε και διαμορφώθηκε στα 97 ευρώ, καταγράφοντας άνοδο 27,5% σε σχέση με το 2019, υπερβαίνοντας τον πληθωρισμό. Ωστόσο, η μέση δαπάνη ανά επισκέπτη αυξήθηκε πιο συγκρατημένα, καθώς η μείωση της διάρκειας παραμονής αντισταθμίζει μέρος της ανόδου της ημερήσιας δαπάνης. Μάλιστα, σε ορισμένες βασικές αγορές, όπως η Γερμανία, η Αυστρία και η Ιταλία, καταγράφεται μείωση της συνολικής δαπάνης ανά ταξιδιώτη σε σχέση με τα προ πανδημίας επίπεδα.

Σε γεωγραφικό επίπεδο, παρατηρείται έντονη συγκέντρωση των εσόδων, καθώς πέντε βασικές Περιφέρειες —Αττική, Νότιο Αιγαίο, Κρήτη, Κεντρική Μακεδονία και Ιόνια Νησιά— απορροφούν περίπου το 90% των εισπράξεων. Η Αττική ξεχωρίζει ως βασικός μοχλός ανάπτυξης, ενώ το Νότιο Αιγαίο καταγράφει τη μεγαλύτερη δαπάνη ανά επίσκεψη. Αντίθετα, περιοχές όπως η Κρήτη και τα Ιόνια εμφανίζουν μείωση εσόδων παρά την αύξηση των αφίξεων, γεγονός που υποδηλώνει πίεση στην αξία του τουριστικού προϊόντος.

Σε επίπεδο αγορών, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Τουρκία και οι ΗΠΑ συνέβαλαν καθοριστικά στην αύξηση των εισπράξεων το 2025, ενώ η γερμανική αγορά εμφανίζει σημάδια επιβράδυνσης, με περιορισμένη αύξηση εσόδων παρά την άνοδο των αφίξεων.

Παράλληλα, ενισχύεται η σημασία του αεροπορικού τουρισμού, ο οποίος πλέον αντιπροσωπεύει το μεγαλύτερο μέρος των αφίξεων και συνδέεται με υψηλότερη δαπάνη. Τα επαγγελματικά ταξίδια παρουσιάζουν επίσης σημαντική αύξηση, ενισχύοντας τη δυναμική του MICE, ενώ η κρουαζιέρα συνεχίζει την ανοδική της πορεία.

Συνολικά, αν και ο ελληνικός τουρισμός διατηρεί ισχυρή αναπτυξιακή δυναμική, η εξέλιξή του χαρακτηρίζεται από σημαντικές μεταβολές στη δομή και τη σύνθεση της ζήτησης. Η ενίσχυση της αξίας ανά επισκέπτη, η επιμήκυνση της διάρκειας παραμονής και η πιο ισόρροπη περιφερειακή ανάπτυξη αναδεικνύονται ως βασικές προτεραιότητες για τη διατήρηση της δυναμικής του κλάδου τα επόμενα χρόνια.