Ο Rubio επέμεινε στη σημασία των ιστορικών δεσμών ανάμεσα στις δύο πλευρές του Ατλαντικού και διαφοροποιήθηκε από άλλες φωνές της κυβέρνησης του Donald Trump, αφήνοντας περιθώριο για διατήρηση βασικών στοιχείων της υφιστάμενης διεθνούς αρχιτεκτονικής. Όπως είπε, το σύστημα διεθνούς συνεργασίας και οι παγκόσμιοι θεσμοί που συγκροτήθηκαν μεταπολεμικά δεν χρειάζεται να διαλυθούν, αλλά μπορούν να μετασχηματιστούν και να εκσυγχρονιστούν. Μίλησε για «ανανεωμένη συμμαχία» με την Ευρώπη και, σε μεταγενέστερη συνέντευξη, τόνισε ότι η Ρωσία δεν επικρατεί στον πόλεμο κατά της Ουκρανίας — τοποθέτηση που διαφοροποιείται από τη σκληρότερη γραμμή άλλων αξιωματούχων.

Παρά τα καθησυχαστικά μηνύματα, οι πληγές στη διατλαντική σχέση παραμένουν. Οι απειλές του Trump για ενδεχόμενη απόκτηση της Γροιλανδίας επιβάρυναν σοβαρά το κλίμα. Ο Δημοκρατικός γερουσιαστής Andy Kim έκανε λόγο για «ανεπανόρθωτη ζημιά», ενώ η αναλύτρια Nathalie Tocci υποστήριξε ότι, παρά τον πιο προσεκτικό τόνο, η ουσία παραμένει ίδια: ένα όραμα όπου η ισχύς υπερισχύει των κανόνων.

Στο ευρωπαϊκό στρατόπεδο, οι αντιδράσεις δεν είναι ενιαίες. Ο Γερμανός καγκελάριος Friedrich Merz σημείωσε ότι η αμερικανική αξίωση για ηγεμονικό ρόλο έχει πλέον τεθεί υπό αμφισβήτηση και προειδοποίησε ότι η διεθνής τάξη που βασίζεται σε κανόνες αποδομείται. Ο πρόεδρος της Γαλλίας Emmanuel Macron κάλεσε την Ευρώπη να εξελιχθεί σε αυτόνομη γεωπολιτική δύναμη, ανοίγοντας ακόμη και τη συζήτηση για την πυρηνική αποτροπή. Αντίθετα, ο Βρετανός πρωθυπουργός Keir Starmer τόνισε ότι οι ΗΠΑ παραμένουν αναντικατάστατος παράγοντας για την ευρωπαϊκή ασφάλεια και προειδοποίησε κατά της ρητορικής περί ρήξης. Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, οι διαφωνίες πίσω από κλειστές πόρτες είναι ακόμη πιο έντονες.

Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η παρουσία του Elbridge Colby στις Βρυξέλλες για σύνοδο των υπουργών Άμυνας του NATO, κίνηση που ερμηνεύθηκε ως ένδειξη συνέχειας της αμερικανικής δέσμευσης. Ωστόσο, ο Colby προειδοποίησε ότι η πυρηνική «ομπρέλα» των ΗΠΑ προς την Ευρώπη θα διατηρηθεί, ενώ ο σχεδιασμός του ΝΑΤΟ γίνεται πλέον πιο απαιτητικός και προσανατολισμένος σε πραγματικά σενάρια σύγκρουσης.

Τα ανοιχτά μέτωπα παραμένουν πολλά: οι ειρηνευτικές διεργασίες για την Ουκρανία, με τον Trump να πιέζει τον Volodymyr Zelensky να επιταχύνει αποφάσεις· οι συνομιλίες ΗΠΑ–Δανίας για τη Γροιλανδία· αλλά και η διαμάχη Ουάσιγκτον–Ε.Ε. για το ρυθμιστικό πλαίσιο των ψηφιακών υπηρεσιών και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Κάθε ένα από αυτά τα ζητήματα μπορεί να αναζωπυρώσει τις εντάσεις που επιχειρήθηκε να κατευναστούν.

Η αποστολή Rubio και Colby ήταν σαφής: να παρουσιάσουν τις πρόσφατες αναταράξεις ως «χρήσιμο σοκ» που θα ενισχύσει τελικά τη συμμαχία. Ωστόσο, πολλοί Ευρωπαίοι ηγέτες εμφανίζονται επιφυλακτικοί. Η στάση του Trump έχει ήδη επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο η Ευρώπη αντιλαμβάνεται την εξάρτησή της από τις ΗΠΑ. Στους διαδρόμους των ευρωπαϊκών πρωτευουσών, η κυρίαρχη φράση συνοψίζεται ως εξής: ελπίζουμε στο καλύτερο, αλλά προετοιμαζόμαστε για το δυσμενέστερο σενάριο.