Τυπικά, οι δασμοί εφαρμόζονται από το Υπουργείο Εμπορίου των ΗΠΑ, ωστόσο η πολιτική κατεύθυνση προέρχεται από τον ίδιο τον πρόεδρο. Παρότι η κίνηση αναμένεται να ενισχύσει την εγχώρια παραγωγή, εκτιμάται ότι θα αυξήσει το κόστος για τη βιομηχανία, δεδομένης της εξάρτησης των ΗΠΑ από εισαγόμενες πρώτες ύλες, με τις επιβαρύνσεις να μετακυλίονται τελικά και στους καταναλωτές.

Οι ΗΠΑ έχουν επανειλημμένα αξιοποιήσει τους δασμούς –ιδίως στα μέταλλα– ως εργαλείο διαπραγμάτευσης για την προώθηση ευρύτερων γεωπολιτικών και εμπορικών στόχων.

Με βάση το νέο καθεστώς, τα προϊόντα που κατασκευάζονται εξ ολοκλήρου ή σχεδόν εξ ολοκλήρου από χάλυβα, αλουμίνιο ή χαλκό επιβαρύνονται με δασμό 50% επί της πλήρους αξίας τους. Τα παράγωγα προϊόντα με κυρίαρχη χρήση αυτών των μετάλλων υπόκεινται σε δασμό 25%, ενώ επιλεγμένος βιομηχανικός και ενεργειακός εξοπλισμός με υψηλή μεταλλική περιεκτικότητα θα φορολογείται με 15% έως το 2027, στο πλαίσιο ενίσχυσης της εγχώριας παραγωγικής βάσης. Αντίθετα, προϊόντα που κατασκευάζονται στο εξωτερικό αλλά χρησιμοποιούν αποκλειστικά αμερικανικά μέταλλα επιβαρύνονται με χαμηλότερο δασμό 10%, ενώ εξαιρούνται όσα περιέχουν έως 15% από τα συγκεκριμένα μέταλλα.

Συνολικά, η νέα πολιτική αναμένεται να επηρεάσει όχι μόνο τις εμπορικές ροές, αλλά και τη δομή των διεθνών εφοδιαστικών αλυσίδων, ενισχύοντας την τάση αναδιάταξης της παραγωγής με γεωπολιτικά κριτήρια.