|
Ωστόσο, οι δυνάμεις του
κ. Merz
δεν πανηγύρισαν για τη
νίκη τους, επειδή ένα
απογοητευμένο SPD
μπορεί να εμποδίσει το
σχέδιό τους για την
αναζωογόνηση της
οικονομίας. Αφού η
πολυδιαφημισμένη
«φθινοπωρινή περίοδος
μεταρρυθμίσεων» του
απέτυχε πέρυσι, ο
καγκελάριος θέλει να
προωθήσει μια σειρά
αλλαγών στη φορολογία,
την ασφάλιση υγείας και
τις συντάξεις πριν το
Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο
(Bundestag)
διακόψει τις εργασίες
του για το καλοκαίρι. Το
αν θα πετύχει το σκοπό
του εξαρτάται σε μεγάλο
βαθμό από το αν ο
εταίρος του στην
κυβέρνηση συνασπισμού
μπορεί να δεχτεί
δύσκολους συμβιβασμούς.
Οι κεντρώοι του κόμματος
προσπαθούν εδώ και καιρό
να ξαναβρούν τη δυναμική
της δεκαετίας του 2000,
όταν μια κυβέρνηση υπό
την ηγεσία του
SPD
προώθησε εκτεταμένες
μεταρρυθμίσεις στην
αγορά εργασίας και στο
σύστημα πρόνοιας.
Μερικοί πιστεύουν ότι το
SPD
έκτοτε έχει χάσει τον
προσανατολισμό του. «Για
πολύ καιρό δώσαμε την
εντύπωση ότι νοιαζόμαστε
περισσότερο για όσους
δεν εργάζονται παρά για
εκείνους που
εργάζονται», λέει ο
Dirk
Wiese,
βουλευτής του SPD,
προσθέτοντας ότι αυτή η
αντίληψη είναι
λανθασμένη. Ωστόσο,
ορισμένοι νεότεροι
βουλευτές θέλουν να
επικεντρωθούν
περισσότερο στην
αναδιανομή και στη
διατήρηση του κράτους
πρόνοιας. Και η οριακή
πλειοψηφία του
κυβερνητικού συνασπισμού
δημιουργεί ευκαιρίες για
όσους θέλουν να
υπονομεύσουν ή να
μπλοκάρουν τις
πρωτοβουλίες του.
Το κρίσιμο πρόσωπο είναι
ο Lars
Klingbeil,
ο αντιπρόεδρος της
κυβέρνησης και
συν-ηγέτης του
SPD.
Στις 25 Μαρτίου έδωσε
μια σημαντική ομιλία που
απευθυνόταν κυρίως στο
δικό του κόμμα,
προτρέποντας σε
μεταρρυθμίσεις στους
κανόνες εργασίας,
φορολογίας και συντάξεων
για την αύξηση των ωρών
εργασίας, και ζητώντας
συγκράτηση στις δαπάνες.
Η ομιλία αυτή θα έτυχε
θετικής υποδοχής από τον
κ. Merz.
Το ερώτημα είναι αν ο κ.
Klingbeil,
ο οποίος αντιμετωπίζει
τη δυσπιστία των
αριστερών συντρόφων του,
μπορεί να πείσει το
κόμμα του να τον
ακολουθήσει. Η
Ursula
Münch
της Ακαδημίας Πολιτικής
Εκπαίδευσης του
Tutzing
αναφέρει ότι η θέση του
SPD
είναι τόσο δεινή, ώστε ο
κ. Klingbeil
να αισθάνεται ότι με το
να έρθει αντιμέτωπος με
τους εσωτερικούς του
εχθρούς δεν έχει τίποτα
να χάσει. Αν είναι έτσι,
οι μεγαλύτερες μάχες του
SPD
ενδέχεται να βρίσκονται
μπροστά.
Πηγή: The Economist
|
