Η απόδοση του αμερικανικού 10ετούς υποχώρησε στο 5,258%, απομακρυνόμενη από τα πρόσφατα υψηλά του κύκλου, ενώ η απόδοση του 2ετούς, που είναι περισσότερο ευαίσθητη στις προσδοκίες για τη νομισματική πολιτική, υποχώρησε στο 4,798%.

Η αγορά εξακολουθεί να προεξοφλεί ότι η Fed μπορεί να επιλέξει στάση αναμονής το φθινόπωρο, με το ενδιαφέρον να στρέφεται στις δηλώσεις κορυφαίων αξιωματούχων της κεντρικής τράπεζας και στα πρακτικά της τελευταίας συνεδρίασης.

Γαλλία: Η αγορά απαιτεί υψηλότερο ασφάλιστρο κινδύνου

Στην Ευρώπη, το επίκεντρο παραμένει η Γαλλία.

Η απόδοση του γαλλικού 10ετούς ομολόγου υποχώρησε ελαφρά, αλλά παρέμεινε κοντά στα υψηλότερα επίπεδα των τελευταίων ετών, στο 4,735%.

Η μικρή αποκλιμάκωση δεν αλλάζει τη μεγάλη εικόνα: οι επενδυτές εξακολουθούν να απαιτούν σημαντικά υψηλότερη απόδοση για να διακρατήσουν γαλλικό χρέος, καθώς οι ανησυχίες για τα δημόσια οικονομικά της χώρας παραμένουν έντονες.

Αντίθετα, η απόδοση του γερμανικού 10ετούς Bund υποχώρησε περαιτέρω, στο 3,432%, ενισχύοντας τη διαφορά μεταξύ των δύο χωρών.

Το spread μεταξύ του γαλλικού OAT και του γερμανικού Bund διαμορφώνεται κοντά στις 140 μονάδες βάσης, σε επίπεδα που παραπέμπουν στα υψηλά της περιόδου της κρίσης χρέους στην Ευρώπη.

Η εξέλιξη αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς το γερμανικό Bund εξακολουθεί να αποτελεί το βασικό σημείο αναφοράς για το «χωρίς κίνδυνο» επιτόκιο στην Ευρωζώνη.

Η «φυγή προς την ποιότητα» ευνοεί τη Γερμανία

Η πτώση των γερμανικών αποδόσεων αποτυπώνει τη μετακίνηση κεφαλαίων προς τίτλους υψηλής πιστοληπτικής ποιότητας.

Σε ένα περιβάλλον αυξημένης πολιτικής και δημοσιονομικής αβεβαιότητας στην Ευρώπη, οι θεσμικοί επενδυτές εμφανίζονται διατεθειμένοι να αποδεχθούν χαμηλότερες αποδόσεις προκειμένου να περιορίσουν τον κίνδυνο.

Το αποτέλεσμα είναι να ενισχύεται η ζήτηση για γερμανικό χρέος, ενώ η Γαλλία καλείται να προσφέρει ολοένα υψηλότερο «ασφάλιστρο» για να προσελκύσει αγοραστές.

Πρόκειται για μια εξέλιξη που δείχνει ότι η αγορά κρατικών ομολόγων της Ευρωζώνης δεν λειτουργεί πλέον ως ένα ενιαίο μπλοκ. Οι διαφορές στη δημοσιονομική αξιοπιστία και στην πολιτική σταθερότητα μεταφράζονται άμεσα στο κόστος δανεισμού κάθε χώρας.

Το γαλλικό χρέος στο επίκεντρο

Πίσω από την επιφυλακτικότητα των επενδυτών βρίσκονται κυρίως τα δημοσιονομικά μεγέθη της Γαλλίας.

Το δημοσιονομικό έλλειμμα αναμένεται να διαμορφωθεί περίπου στο 5,4% του ΑΕΠ φέτος, ενώ το δημόσιο χρέος κινείται κοντά στο 120% του ΑΕΠ.

Η κυβέρνηση του πρωθυπουργού Sébastien Lecornu έχει προτείνει πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής ύψους περίπου 54 δισ. ευρώ, όμως η υλοποίησή του αντιμετωπίζει σημαντικές πολιτικές δυσκολίες.

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο οικονομικό. Η γαλλική κυβέρνηση χρειάζεται να περάσει μέτρα περιορισμού των δαπανών από ένα πολιτικά κατακερματισμένο Κοινοβούλιο, ενώ παράλληλα η χώρα εισέρχεται σταδιακά σε προεκλογική περίοδο ενόψει των προεδρικών εκλογών του 2027.

Οι επενδυτές φοβούνται ότι η προσπάθεια δημοσιονομικής εξυγίανσης μπορεί να οδηγήσει σε παρατεταμένη πολιτική αντιπαράθεση, καθυστερήσεις στη λήψη αποφάσεων ή ακόμη και σε κοινωνικές αντιδράσεις.

Η αγορά ψηφίζει Bund

Έτσι, παρά την αποκλιμάκωση των γαλλικών αποδόσεων από τα πρόσφατα υψηλά, η αγορά εξακολουθεί να στέλνει ένα σαφές μήνυμα.

Οι επενδυτές δεν αντιμετωπίζουν πλέον τα γερμανικά και τα γαλλικά ομόλογα ως σχεδόν ισοδύναμες επιλογές εντός της Ευρωζώνης. Η Γερμανία λειτουργεί ως καταφύγιο, ενώ η Γαλλία χρειάζεται να πληρώνει σημαντικό premium για να χρηματοδοτήσει το χρέος της.

Το spread των περίπου 140 μονάδων βάσης αποτελεί ίσως το πιο χαρακτηριστικό αποτύπωμα αυτής της διαφοροποίησης.

Και όσο το Παρίσι δυσκολεύεται να πείσει τις αγορές ότι μπορεί να περιορίσει το έλλειμμα και να σταθεροποιήσει το χρέος, η ψαλίδα με το γερμανικό Bund θα παραμένει ένα από τα σημαντικότερα βαρόμετρα του επενδυτικού κινδύνου στην Ευρώπη.