Η ΔΕΗ αναπτύσσεται με επιθετικούς ρυθμούς. Το δίκτυο ΔΕΗ Fiber καλύπτει ήδη 1,7 εκατ. νοικοκυριά και επιχειρήσεις, με πάνω από 1 εκατ. γραμμές έτοιμες προς ενεργοποίηση, κατατάσσοντάς την δεύτερη πίσω από τον ΟΤΕ και μπροστά από Nova και Vodafone. Το αποτύπωμά της εκτείνεται σε 41 περιοχές, με επέκταση σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Τρίκαλα, Βέροια, Κοζάνη και Κόρινθο. Στόχος είναι 3,8 εκατ. συνδέσεις έως το 2028, 590.000 χρήστες και EBITDA 100 εκατ. ευρώ από το 2030. Παράλληλα, σχεδιάζει είσοδο σε υπηρεσίες φωνής και συνδυαστικά πακέτα ενέργειας–τηλεπικοινωνιών.

Η Cosmote Telekom παραμένει ο κυρίαρχος παίκτης. Με επενδύσεις 3 δισ. ευρώ έως το 2027, διαθέτει ήδη 2,1 εκατ. γραμμές FTTH και στοχεύει επίσης τις 3,8 εκατ. μέχρι το 2027. Έχει αναλάβει πλήρως το έργο UFBB, ενισχύοντας καθοριστικά την εθνική συνδεσιμότητα. Οι συνδρομητές FTTH ανέρχονται σε 509.000, αντιπροσωπεύοντας το 22% των ευρυζωνικών συνδέσεων, ενώ η διείσδυση στους πελάτες με πρόσβαση σε υποδομή FTTH φθάνει το 47%.

Η Nova έχει αναθεωρήσει χαμηλότερα τον στόχο της στο 1 εκατ. συνδέσεις έως το τέλος του 2026, από 1,6 εκατ. που είχε αρχικά ανακοινώσει στο επενδυτικό της πλάνο 2 δισ. ευρώ. Σήμερα το δίκτυό της φθάνει τις 850.000 γραμμές, με την επιβράδυνση να συνδέεται και με τη διαδικασία πώλησης από την BC Partners.

Η Vodafone Ελλάδας υλοποιεί επενδυτικό πρόγραμμα 1 δισ. ευρώ έως το 2029, εστιάζοντας σε FTTH και 5G. Στη σταθερή τηλεφωνία στοχεύει 540.000 συνδέσεις έως τον Μάρτιο 2026 και 850.000 έως το 2027, με τη διοίκηση να τοποθετεί την οπτική ίνα στον πυρήνα της στρατηγικής της.

Σε διεθνές επίπεδο, η Ελλάδα εμφανίζει εντυπωσιακή επιτάχυνση. Σύμφωνα με την Point Topic, στο γ’ τρίμηνο 2025 κατέγραψε αύξηση 10,7% στις συνδέσεις FTTH/B, πέμπτη παγκοσμίως, έναντι παγκόσμιου μέσου όρου 1,46%. Η δυναμική αυτή αποδίδεται στη σχετικά καθυστερημένη αλλά πλέον επιταχυνόμενη μετάβαση από το DSL και το VDSL στα δίκτυα πλήρους οπτικής ίνας. Παρά τη θεαματική πρόοδο, η συνολική διείσδυση εξακολουθεί να υπολείπεται του ευρωπαϊκού μέσου όρου.

Παγκοσμίως, η οπτική ίνα καλύπτει πλέον το 73,1% των ευρυζωνικών συνδέσεων, με ετήσια αύξηση 7,1%. Ταυτόχρονα, τεχνολογίες όπως το FWA και οι δορυφορικές συνδέσεις αναπτύσσονται με ρυθμούς άνω του 38%, ενώ οι τεχνολογίες χαλκού υποχωρούν σημαντικά.

Η Ελλάδα περνά έτσι από τη μακρά υστέρηση σε μια περίοδο ταχείας σύγκλισης. Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν θα αλλάξει ο ψηφιακός της χάρτης, αλλά ποιος θα επικρατήσει στην επενδυτική κούρσα και πόσο βιώσιμο θα αποδειχθεί το τεράστιο κεφαλαιακό στοίχημα των επόμενων ετών.