| Ειδήσεις | Ο Κυνηγός | Λεωφόρος Αθηνών | "Κουλου - Βάχατα" | +/- | "Μας ακούνε" | Fundamentalist | Marx - Soros | Start Trading |

 

 

Δευτέρα, 16/02/2026

         

 

 

Έξι χρόνια μετά την έναρξη της πρώτης θητείας του Ντόναλντ Τραμπ, όταν ο όρος «αποσύνδεση» (decoupling) των δύο μεγαλύτερων οικονομιών του κόσμου κυριαρχούσε στις αναλύσεις, το σενάριο αυτό φαίνεται να λαμβάνει πλέον πιο απτή μορφή. Την περίοδο εκείνη, οι περισσότερες μελέτες προέβλεπαν ότι η Κίνα θα υφίστατο το βαρύτερο κόστος, λόγω της εξάρτησής της από τις εξαγωγές και της θεωρούμενης τεχνολογικής υστέρησής της.

Στο πλαίσιο αυτής της αντιπαράθεσης εντάχθηκε και η επίθεση της Ουάσιγκτον στον κινεζικό τεχνολογικό κολοσσό Huawei, την οποία αρκετοί ερμήνευσαν ως ένδειξη αμερικανικής ανησυχίας για ενδεχόμενη απώλεια τεχνολογικής πρωτοκαθεδρίας. Οι φόβοι αυτοί ενισχύθηκαν στις αρχές του περασμένου έτους, όταν η κινεζική εταιρεία τεχνητής νοημοσύνης DeepSeek παρουσίασε μοντέλο συγκρίσιμο με εκείνα των αμερικανικών κολοσσών, αλλά με αισθητά χαμηλότερο κόστος. Είχε προηγηθεί η δήλωση του επικεφαλής της Nvidia, Τζένσεν Χουάνγκ, ότι «η Κίνα απέχει νανοδευτερόλεπτα και όχι χρόνια» από τις ΗΠΑ στην τεχνολογία αιχμής — μια παραδοχή που αποτυπώνει τη μεταβολή των ισορροπιών.

 

Περισσότερα από πέντε δεκαετίες μετά την ιστορική επίσκεψη του Ρίτσαρντ Νίξον στο Πεκίνο το 1972, η πορεία σύγκλισης φαίνεται να αντιστρέφεται. Η Κίνα, υπό την ηγεσία του Σι Τζινπίνγκ, επιταχύνει τη στρατηγική αυτάρκειας, δεσμεύοντας περίπου 1 τρισ. δολάρια σε επιδοτήσεις και επενδύσεις για τη στήριξη της γεωργίας, της ενέργειας και κυρίως της εγχώριας παραγωγής μικροεπεξεργαστών που είναι κρίσιμοι για την τεχνητή νοημοσύνη. Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσονται και οι επιδοτήσεις σε αγρότες για την καλλιέργεια σόγιας, περιορίζοντας τις εισαγωγές από τις ΗΠΑ.

Παράλληλα, το Πεκίνο έχει μειώσει σημαντικά την εξάρτησή του από την αμερικανική αγορά. Σύμφωνα με τη Goldman Sachs, το μερίδιο των κινεζικών προϊόντων στις συνολικές εισαγωγές των ΗΠΑ υποχώρησε στο 7,5% το περασμένο έτος, ανατρέποντας την ανοδική τάση που είχε ξεκινήσει μετά την ένταξη της Κίνας στον Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου το 2001. Την ίδια ώρα, ο Τραμπ επενδύει σε αμερικανικές εταιρείες σπάνιων γαιών και επιδιώκει συνεργασίες με την Ε.Ε., την Ιαπωνία και το Μεξικό για την ανάπτυξη στρατηγικών μετάλλων, στο πλαίσιο μιας πολιτικής περιορισμού της εξάρτησης από την Κίνα.

Ιδιαίτερης σημασίας είναι και η σταδιακή απομείωση της κινεζικής έκθεσης σε αμερικανικά κρατικά ομόλογα. Η Κίνα, που έως το 2016 ήταν ο μεγαλύτερος πιστωτής των ΗΠΑ με τοποθετήσεις άνω του 1,1 τρισ. δολαρίων, έχει περιορίσει τα αμερικανικά ομόλογα που κατέχει στα 682,6 δισ. δολάρια, περνώντας πλέον στην τρίτη θέση πίσω από την Ιαπωνία και τη Βρετανία. Αν και μια μαζική ρευστοποίηση θα μπορούσε θεωρητικά να αναταράξει την αμερικανική οικονομία, θα προκαλούσε ταυτόχρονα ζημίες και στην ίδια την Κίνα. Έτσι, το Πεκίνο επιλέγει μια σταδιακή και χαμηλών τόνων μείωση της έκθεσής του, καλώντας μάλιστα πρόσφατα και τις κινεζικές τράπεζες να περιορίσουν περαιτέρω τις τοποθετήσεις τους σε αμερικανικούς τίτλους.

Η πορεία αυτή δείχνει ότι η αποσύνδεση δεν αποτελεί πλέον απλώς θεωρητικό σενάριο, αλλά εξελίσσεται σε σταδιακή αναδιάταξη του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος, με πρωτοβουλίες και από τις δύο πλευρές.

 

Greek Finance Forum Team

 

 

Σχόλια Αναγνωστών

 

 
 

 

 

 

 

 

 

 

 
   

   

Αποποίηση Ευθύνης.... 

© 2016-2024 Greek Finance Forum