Όπως επισημαίνεται, η άνοδος των τιμών των κατοικιών επιβαρύνει δυσανάλογα τα ευάλωτα νοικοκυριά, ενώ το πρόβλημα της ενεργειακής φτώχειας παραμένει έντονο και πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, με ανοδική τάση.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της έκθεσης, σχεδόν το 28,9% του πληθυσμού δαπανά πάνω από το 40% του διαθέσιμου εισοδήματός του για στέγαση, έναντι μόλις 8,2% στην ΕΕ, ενώ οι αυξήσεις στις τιμές κατοικιών στην Ελλάδα καταγράφονται από τις υψηλότερες στην Ευρώπη.

Η Κομισιόν σημειώνει ότι η συνολική προσιτότητα της στέγασης έχει επιδεινωθεί αισθητά, ενώ επισημαίνει πως τα ενοίκια δεν υπόκεινται σε επαρκή ρύθμιση και τα υπάρχοντα μέτρα στήριξης των ενοικιαστών έχουν περιορισμένη αποτελεσματικότητα.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην ανάγκη ενίσχυσης της διαφάνειας και καλύτερου συντονισμού της στεγαστικής πολιτικής. Στο πλαίσιο αυτό, προτείνεται η σύσταση εθνικού παρατηρητηρίου κατοικίας, ώστε να υπάρχει συστηματική παρακολούθηση της στεγαστικής κατάστασης, με έμφαση στις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες.

Παράλληλα, η Επιτροπή αναφέρει ότι η αρμοδιότητα για τη στεγαστική πολιτική έχει πλέον συγκεντρωθεί στο Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, με τη συνδρομή διυπουργικού μηχανισμού, ενώ στο πλαίσιο του Ταμείου Ανάκαμψης έχει ήδη διαμορφωθεί μια ευρύτερη στρατηγική για τη στέγαση.

Ωστόσο, όπως τονίζεται, οι υπάρχουσες πρωτοβουλίες δεν επαρκούν από μόνες τους για την αντιμετώπιση του προβλήματος.

Η Κομισιόν επισημαίνει ότι η δυναμική της αγοράς δεν μπορεί να καλύψει το υφιστάμενο κενό, καθώς οι τιμές των κατοικιών αυξάνονται ταχύτερα από τα εισοδήματα, ενώ η προσφορά περιορίζεται από την αύξηση του κόστους κατασκευής και την έλλειψη εργατικού δυναμικού.

Επιπλέον, η επέκταση των βραχυχρόνιων μισθώσεων μειώνει τη διαθεσιμότητα κατοικιών σε μεγάλες πόλεις και τουριστικές περιοχές, ενώ οι επενδύσεις σε νέο στεγαστικό απόθεμα παραμένουν ανεπαρκείς σε σχέση με τις ανάγκες.

Στο ίδιο πλαίσιο, η Επιτροπή εκτιμά ότι το έλλειμμα στην κατασκευή κατοικιών θα μπορούσε να φτάσει τις 110.000 μονάδες έως το 2035, αν δεν υπάρξουν πρόσθετες παρεμβάσεις.

Τέλος, υπογραμμίζεται ότι απαιτείται ένα πιο ολοκληρωμένο θεσμικό πλαίσιο για την κοινωνική στέγαση, με στόχο την ενίσχυση επενδύσεων σε προσιτές και ενεργειακά αποδοτικές κατοικίες, καθώς και καλύτερο συντονισμό μεταξύ κράτους και τοπικής αυτοδιοίκησης, ώστε να αντιμετωπιστεί συνολικά το στεγαστικό ζήτημα στη χώρα.