Το πλεονέκτημα των καθημερινών χρηστών ΑΙ

Τα στοιχεία καταδεικνύουν ότι η συστηματική χρήση της Τεχνητής Νοημοσύνης συνδέεται με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση, υψηλότερη αίσθηση επαγγελματικής ασφάλειας και πιο θετικές προσδοκίες για το μέλλον.

Ειδικότερα, το 48% όσων χρησιμοποιούν καθημερινά εργαλεία ΑΙ εκτιμά θετικά τη μακροπρόθεσμη επίδρασή τους, έναντι μόλις 26% μεταξύ των εργαζομένων που τα αξιοποιούν περιστασιακά. Αντίστοιχη είναι η εικόνα και ως προς την απόκτηση νέων δεξιοτήτων: το 70% των καθημερινών χρηστών δηλώνει βέβαιο ότι μπορεί να αναπτύξει νέες ικανότητες, όταν το ποσοστό στους περιστασιακούς χρήστες περιορίζεται στο 46%.

Οι συστηματικοί χρήστες εμφανίζουν, επίσης, μεγαλύτερη εμπιστοσύνη προς τη διοίκηση και αισθάνονται πιο ασφαλείς ως προς τη διατήρηση της θέσης εργασίας τους. Τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι η εξοικείωση με την ΑΙ δεν αφορά μόνο την ταχύτερη εκτέλεση εργασιών, αλλά μπορεί να επηρεάζει ευρύτερα τον τρόπο με τον οποίο οι εργαζόμενοι αντιλαμβάνονται τον ρόλο και τις προοπτικές τους στην αγορά εργασίας.

Οι αλλαγές, άλλωστε, είναι ήδη αισθητές. Το 46% των εργαζομένων στην Ελλάδα αναφέρει ότι βίωσε σημαντικές μεταβολές στην εργασία του μέσα στον τελευταίο χρόνο. Για το 38% ήταν απαραίτητη η εφαρμογή νέων δεξιοτήτων, ενώ το 39% χρειάστηκε να εξοικειωθεί με νέα εργαλεία και τεχνολογίες. Παράλληλα, το 35% είδε τις αρμοδιότητες της θέσης του να αλλάζουν.

Η προσαρμογή στις νέες απαιτήσεις αναδεικνύεται, επομένως, σε καθοριστικό παράγοντα επαγγελματικής εξέλιξης, με την πρόσβαση στην εκπαίδευση και τη δυνατότητα αξιοποίησης της τεχνολογίας να αποκτούν ολοένα μεγαλύτερη σημασία.

Το 69% των εργαζομένων στην Ελλάδα στον «βασικό κορμό»

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η κατηγοριοποίηση της PwC, η οποία διαχωρίζει τους εργαζομένους σε τέσσερις ομάδες, ανάλογα με το πόσο σπάνιες είναι οι δεξιότητές τους και σε ποιον βαθμό καταφέρνουν να αποκομίσουν επαγγελματικά οφέλη από τη χρήση της ΑΙ.

Η μεγαλύτερη ομάδα στην Ελλάδα είναι το λεγόμενο «Engine Room», που συγκεντρώνει το 69% των εργαζομένων. Πρόκειται για ανθρώπους με περισσότερο διαδεδομένες δεξιότητες, οι οποίοι δεν φαίνεται να αποκομίζουν στον ίδιο βαθμό τα οφέλη της Τεχνητής Νοημοσύνης.

Το ποσοστό αυτό είναι σημαντικά υψηλότερο από το αντίστοιχο παγκόσμιο, το οποίο διαμορφώνεται στο 56%. Η διαφορά των 13 ποσοστιαίων μονάδων υπογραμμίζει την έκταση της πρόκλησης για την ελληνική αγορά εργασίας, καθώς η πλειονότητα των εργαζομένων παραμένει σε μια κατηγορία με περιορισμένο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα από την αξιοποίηση της νέας τεχνολογίας.

Στον αντίποδα βρίσκονται οι «Front-runners», δηλαδή οι εργαζόμενοι που διαθέτουν δυσεύρετες δεξιότητες και αξιοποιούν αποτελεσματικά την ΑΙ, αποκτώντας σημαντικό επαγγελματικό πλεονέκτημα. Στην Ελλάδα αντιπροσωπεύουν μόλις το 7% του ανθρώπινου δυναμικού, έναντι 14% σε παγκόσμιο επίπεδο. Με άλλα λόγια, η συγκεκριμένη κατηγορία έχει διπλάσιο μερίδιο διεθνώς σε σύγκριση με την ελληνική αγορά.

Οι δύο ενδιάμεσες κατηγορίες εργαζομένων

Ανάμεσα στις δύο παραπάνω ομάδες βρίσκονται οι «AI Insurgents» και οι «Indispensables», οι οποίοι αντιπροσωπεύουν το 13% και το 11% των εργαζομένων στην Ελλάδα, αντίστοιχα.

Οι «AI Insurgents» καταφέρνουν να αξιοποιούν την Τεχνητή Νοημοσύνη για να αποκτούν επαγγελματικό πλεονέκτημα, παρότι οι δεξιότητές τους δεν είναι απαραίτητα σπάνιες στην αγορά. Η τεχνολογία λειτουργεί για αυτούς ως μέσο ενίσχυσης της αποτελεσματικότητας και της ανταγωνιστικότητάς τους.

Οι «Indispensables», από την άλλη πλευρά, διαθέτουν εξειδικευμένη και δυσεύρετη τεχνογνωσία, χωρίς ωστόσο να έχουν μετατρέψει ακόμη αυτό το πλεονέκτημα σε αντίστοιχα σημαντικά οφέλη από τη χρήση της ΑΙ. Για την κατηγορία αυτή, η πρόκληση είναι να συνδυάσει την ήδη υψηλή εξειδίκευση με τις νέες τεχνολογικές δυνατότητες.

Η εικόνα που προκύπτει από την έρευνα αναδεικνύει ότι η διάδοση της Τεχνητής Νοημοσύνης δεν αρκεί από μόνη της για να ενισχύσει ισότιμα όλους τους εργαζομένους. Η ουσιαστική διαφορά βρίσκεται στην ικανότητα αξιοποίησής της, στην κατοχή δεξιοτήτων που έχουν αυξημένη ζήτηση και στην πρόσβαση σε ευκαιρίες διαρκούς μάθησης.

Για την ελληνική αγορά εργασίας, το ζητούμενο δεν είναι πλέον μόνο η αύξηση του αριθμού των εργαζομένων που χρησιμοποιούν εργαλεία ΑΙ, αλλά και η διεύρυνση της δυνατότητάς τους να αποκομίζουν μετρήσιμα επαγγελματικά οφέλη. Διαφορετικά, η τεχνολογική μετάβαση κινδυνεύει να ενισχύσει τις ήδη υπάρχουσες διαφορές, δημιουργώντας μια μικρότερη ομάδα εργαζομένων με αυξημένη παραγωγικότητα και προοπτικές και μια πολύ μεγαλύτερη ομάδα που δυσκολεύεται να ακολουθήσει τον ρυθμό των αλλαγών.