|
Για τον Γκρόβερ, αυτή η
αντίδραση συμπυκνώνει
μια ολόκληρη αντίληψη
γύρω από την πειθαρχία,
την επιμονή και την
επίτευξη στόχων. Μια
αντίληψη που επιχείρησε
να μεταφέρει και πέρα
από τον αθλητισμό,
απευθυνόμενος πλέον σε
επιχειρηματίες, στελέχη
και επαγγελματίες.
Οι Coolers,
οι Closers
και οι Cleaners
Στο βιβλίο του «Relentless:
From
Good
to
Great
to
Unstoppable»,
που κυκλοφόρησε το 2013
σε συνεργασία με τη Σάρι
Λέσερ Γουένκ, ο Γκρόβερ
περιγράφει τρεις
διαφορετικούς τύπους
ανθρώπων. Η διάκριση
βασίζεται κυρίως στον
τρόπο με τον οποίο
αντιμετωπίζουν τις
ευθύνες, τους στόχους
και την πίεση, ιδιαίτερα
όταν τα πράγματα δεν
εξελίσσονται σύμφωνα με
το αρχικό σχέδιο.
Οι πρώτοι είναι οι
Coolers,
δηλαδή οι άνθρωποι που
εκτελούν σωστά τις
υποχρεώσεις τους, χωρίς
όμως να επιδιώκουν
συστηματικά να υπερβούν
τις προσδοκίες.
Πρόκειται για
εργαζομένους που
ανταποκρίνονται σε όσα
τους ανατίθενται,
ακολουθούν το
καθορισμένο ωράριο και
ολοκληρώνουν τις
εργασίες τους με
συνέπεια. Δεν αναζητούν
απαραίτητα μεγαλύτερες
προκλήσεις ή επιπλέον
ευθύνες.
Στη δεύτερη κατηγορία
βρίσκονται οι
Closers.
Είναι εκείνοι που
μπορούν να πετύχουν
συγκεκριμένους στόχους
και να φέρουν εις πέρας
απαιτητικά έργα,
ιδιαίτερα όταν έχουν
σαφείς οδηγίες και ένα
οργανωμένο σχέδιο
δράσης. Η
αποτελεσματικότητά τους
είναι υψηλή όταν οι
συνθήκες είναι
ελεγχόμενες, αλλά μπορεί
να δοκιμαστεί όταν
εμφανίζονται απρόβλεπτες
δυσκολίες ή όταν
απαιτούνται γρήγορες
προσαρμογές.
Στην κορυφή της
κατάταξης βρίσκονται οι
Cleaners.
Σύμφωνα με τον Γκρόβερ,
πρόκειται για ανθρώπους
που δεν εξαρτώνται από
τις ιδανικές συνθήκες
για να πετύχουν. Μπορούν
να διαχειριστούν την
αβεβαιότητα, να
προσαρμοστούν στις
αλλαγές και να βρουν
λύσεις ακόμη και όταν το
αρχικό σχέδιο έχει
καταρρεύσει.
Το βασικό χαρακτηριστικό
τους είναι η συνέπεια
στην παραγωγή
αποτελεσμάτων. Δεν
αρκούνται σε μια
μεμονωμένη επιτυχία,
αλλά επιδιώκουν να
επαναλαμβάνουν την
απόδοσή τους ακόμη και
σε περιβάλλοντα έντονης
πίεσης.
Από την προπόνηση
κορυφαίων αθλητών στην
επιχειρηματική
εκπαίδευση
Ο Γκρόβερ ίδρυσε την
Attack
Athletics
το 1989 και απέκτησε
διεθνή αναγνώριση μέσα
από τη συνεργασία του με
κορυφαίους παίκτες του
NBA.
Η εμπειρία του δίπλα σε
αθλητές όπως ο Μάικλ
Τζόρνταν και ο Κόμπι
Μπράιαντ αποτέλεσε τη
βάση για τη δημιουργία
μιας ευρύτερης
εκπαιδευτικής
δραστηριότητας.
Σταδιακά, η φιλοσοφία
του απέκτησε κοινό και
εκτός αθλητισμού.
Επιχειρηματίες και
ανώτερα στελέχη άρχισαν
να προσεγγίζουν τις
μεθόδους του ως ένα
πλαίσιο για τη βελτίωση
της προσωπικής απόδοσης,
τη λήψη αποφάσεων και τη
διαχείριση απαιτητικών
καταστάσεων.
Κεντρικό μέρος αυτής της
δραστηριότητας αποτελεί
το διαδικτυακό πρόγραμμα
The
Relentless
System,
το οποίο διατίθεται
έναντι 599 δολαρίων και
προσφέρει ισόβια
πρόσβαση στο
εκπαιδευτικό υλικό.
Περιλαμβάνει ενότητες
για την αναγνώριση του
προσωπικού προφίλ, τη
διαχείριση της πίεσης,
τη λήψη αποφάσεων και τη
μετάβαση από τη σκέψη
στην πράξη.
Μεταξύ των μαθημάτων
περιλαμβάνονται οι
θεματικές «Are
You
a
Cleaner?»,
«Don't
Think»
και «Decide.
Commit.
Act.
Succeed.
Repeat.».
Το πρόγραμμα επιχειρεί
να βοηθήσει τους
συμμετέχοντες να
κατανοήσουν πώς
αντιδρούν σε δύσκολες
συνθήκες και ποια
χαρακτηριστικά
χρειάζεται να αναπτύξουν
για να βελτιώσουν την
απόδοσή τους.
Το 2021 ο Γκρόβερ
κυκλοφόρησε και το
δεύτερο βιβλίο του, «Winning:
The
Unforgiving
Race
to
Greatness»,
συνεχίζοντας να
αναπτύσσει την ίδια
κεντρική ιδέα: η
επιτυχία δεν είναι ένα
μεμονωμένο γεγονός, αλλά
μια διαδικασία που
απαιτεί διαρκή
προσπάθεια και
επαναλαμβανόμενη
επίτευξη στόχων.
Παράλληλα, δημιούργησε
τη διαδικτυακή σειρά
Breakthrough,
με δέκα θεματικές
ενότητες γύρω από
ζητήματα όπως η επιμονή,
ο φόβος, η αμφιβολία και
η πίεση. Η φιλοσοφία του
δίνει ιδιαίτερη έμφαση
στην ταχύτητα λήψης
αποφάσεων και στην
ανάληψη δράσης,
θεωρώντας ότι η
υπερβολική ανάλυση
μπορεί συχνά να οδηγήσει
σε καθυστερήσεις.
Το παράδειγμα του
Τζόρνταν και η επιστροφή
στην κορυφή
Η ιστορία του 1995 έχει
ιδιαίτερη σημασία για τη
συγκεκριμένη προσέγγιση.
Οι Μπουλς αποκλείστηκαν
από τους Ορλάντο Μάτζικ
του Σακίλ Ο'Νιλ και του
Πένι Χάρνταγουεϊ με 4-2
στους ημιτελικούς της
Ανατολικής Περιφέρειας.
Ο Τζόρνταν, που είχε
επιστρέψει στο
NBA
τον Μάρτιο εκείνης της
χρονιάς, δεν είχε ακόμη
ανακτήσει πλήρως την
αγωνιστική του
κατάσταση.
Η επόμενη σεζόν ήταν
εντελώς διαφορετική. Οι
Μπουλς απέκλεισαν τους
Μάτζικ με 4-0 στους
τελικούς της Ανατολικής
Περιφέρειας και
κατέκτησαν το
πρωτάθλημα, ξεκινώντας
μια νέα περίοδο
κυριαρχίας. Η αντίδραση
του Τζόρνταν μετά τον
αποκλεισμό του 1995, η
άμεση επιστροφή στην
προπόνηση και η επιμονή
του να βελτιώσει την
απόδοσή του αποτελούν
για τον Γκρόβερ
χαρακτηριστικό
παράδειγμα της
νοοτροπίας που
περιγράφει.
Το όριο ανάμεσα στις
υψηλές απαιτήσεις και
την τοξική συμπεριφορά
Η φιλοσοφία της
αδιάκοπης προσπάθειας
και των εξαιρετικά
υψηλών απαιτήσεων έχει,
ωστόσο, και την άλλη
πλευρά της. Η
προσωπικότητα και ο
τρόπος με τον οποίο ο
Τζόρνταν αντιμετώπιζε
τους συμπαίκτες του
παρουσιάστηκαν εκτενώς
στο ντοκιμαντέρ «The
Last
Dance»,
το οποίο κυκλοφόρησε το
2020.
Οι απαιτήσεις του από
τους γύρω του, αλλά και
η ένταση που χαρακτήριζε
τις σχέσεις του μέσα
στην ομάδα, έχουν
προκαλέσει συζητήσεις
για το κατά πόσο η
επιθετική συμπεριφορά
μπορεί να δικαιολογηθεί
στο όνομα της επιτυχίας.
Το ζήτημα έχει ιδιαίτερη
σημασία όταν η
συγκεκριμένη φιλοσοφία
μεταφέρεται στις
επιχειρήσεις. Η επιδίωξη
υψηλών επιδόσεων και η
αυστηρή αξιολόγηση των
αποτελεσμάτων δεν
ταυτίζονται απαραίτητα
με την πίεση χωρίς όρια
ή με τη δημιουργία ενός
τοξικού εργασιακού
περιβάλλοντος.
Για τα διοικητικά
στελέχη, επομένως, η
πρόκληση είναι να
συνδυάσουν την
απαιτητικότητα και την
ανάληψη ευθύνης με τη
συνεργασία και τη
διατήρηση υγιών
επαγγελματικών σχέσεων.
Το κεντρικό μήνυμα του
Γκρόβερ παραμένει ότι η
πραγματική διαφορά
ανάμεσα στους καλούς και
στους κορυφαίους
επαγγελματίες
αποκαλύπτεται όταν οι
συνθήκες παύουν να είναι
ευνοϊκές. Δεν είναι μόνο
το ταλέντο ή η
προετοιμασία που
καθορίζουν το
αποτέλεσμα, αλλά κυρίως
η αντίδραση όταν κάτι
πάει στραβά, όταν το
σχέδιο αποτυγχάνει και
όταν απαιτείται άμεση
προσαρμογή.
Η φράση του Τζόρνταν
μετά τον αποκλεισμό του
1995 αποτελεί ίσως την
πιο χαρακτηριστική
συμπύκνωση αυτής της
νοοτροπίας: η αποτυχία
δεν σημαίνει ότι η
προσπάθεια τελείωσε.
Σημαίνει ότι η επόμενη
ημέρα είναι ήδη η ώρα
για δουλειά.
|