«Δεν μπορείς να πιαστείς από στέρεες, κατοικημένες λεπτομέρειες στον χώρο» λέει ο Πάρσονς, περιγράφοντας τον κίτρινο μεταιχμιακό χώρο. «Καταλαβαίνεις ότι είναι ένας ανθρωπογενής χώρος, αλλά φαντάζομαι ότι, όσο προχωράς, μοιάζει ασυνάρτητο».

Παράξενα οικείες εικόνες και αγχωτική μουσική

Θέλησε να καταλάβει τι είναι αυτό που δημιουργεί ένα τέτοιο περιβάλλον. Ηταν 13 ετών όταν συνάντησε για πρώτη φορά τη viral εικόνα αυτού του μυστηριώδους κίτρινου δωματίου. Ο αλγόριθμος τον οδήγησε σε μια ατέρμονη, δαιδαλώδη περιήγηση σε βίντεο με «παράξενα οικείες εικόνες και αγχωτική μουσική».

Γοητευμένος, καταπιάστηκε με τη δημιουργία μιας σειράς επιστημονικής φαντασίας στο YouTube για ένα φαινομενικά απέραντο σύμπαν όπου η πεζή καθημερινότητα συναντά τέρατα. Από το εγχείρημα αυτό γεννήθηκε το «Backrooms», η ταινία τρόμου των 10 εκατομμυρίων δολαρίων με πρωταγωνιστή τον Τσιούετελ Ετζιοφορ, στον ρόλο ενός απελπισμένου ιδιοκτήτη καταστήματος επίπλων, ο οποίος ένα βράδυ περνά μέσα από έναν τοίχο του μαγαζιού του και βρίσκεται σε έναν λαβύρινθο από εν πολλοίς άδεια δωμάτια γεμάτα αρχιτεκτονικές ανωμαλίες.

Δεν υπάρχει ένας γενικά αποδεκτός, ακριβής ορισμός για τους μεταιχμιακούς χώρους, γενικά όμως, οι περισσότεροι είναι αραιοκατοικημένοι και αόριστα ρετρό. Μοιάζουν με ένα προαστιακό καθαρτήριο, με το επίθετο «μεταιχμιακός» να υποδηλώνει μια κατάσταση ανάμεσα στην πραγματικότητα και το όνειρο. Εχουν θεωρηθεί μεταιχμιακοί χώροι κινηματογράφοι με εμπριμέ μοκέτες, αλλά και φαστφουντάδικα, γκαράζ και εμπορικά κέντρα. Ορισμένοι μεταιχμιακοί χώροι, όπως στην περίπτωση του «Backrooms», φαίνεται να αποκτούν δική τους ζωή, παγιδεύοντας τους ενοίκους τους.

«Είναι, κατά κάποιον τρόπο, μια αντανάκλαση του πόσο στριμωγμένοι νιώθουν οι περισσότεροι άνθρωποι αυτή τη στιγμή» σχολιάζει ο Πάρσονς.

Ο ρόλος του lockdown κατά τη διάρκεια του κορωνοϊού

Η ιδέα ενός μέρους που σε απομονώνει ενώ ταυτόχρονα μοιάζει παράλογο ήταν οικεία για την κατηγορία των ανθρώπων που έζησαν την καθοριστική εμπειρία του lockdown ως έφηβοι. Κατά τη διάρκεια εκείνης της περιόδου, μέρη που συνήθως έσφυζαν από ζωή, όπως γραφεία, σχολεία και καταστήματα, ερήμωσαν απόκοσμα, δημιουργώντας ένα αίσθημα απομόνωσης και αβεβαιότητας.

Η Λένα Μπράμσεν, μια 23χρονη συντάκτρια από τη Νέα Υόρκη, πιστεύει πως το έντονο ενδιαφέρον της Γενιάς Z για το μεταιχμιακό περιεχόμενο έχει ως αφετηρία τα βιώματα εκείνης της εποχής. «Πιστεύω ότι πολλά μέλη της Γενιάς Z ένιωσαν εκείνη την περίοδο ότι οι χώροι τους οποίους είχαν κατοικήσει ήταν κενοί κατά τη διάρκεια της τελετής και του χορού αποφοίτησης και όλων αυτών των μεγάλων γεγονότων-οροσήμων της ζωής τους» λέει.

Η Χαλόνα Γκάι, μια έφηβη από τη Φλόριντα, δημιούργησε στο TikTok ένα βίντεο εμπνευσμένο από το «Backrooms» που συγκέντρωσε πάνω από 50 εκατομμύρια προβολές. Εμφανίζεται παγιδευμένη σε ένα κίτρινο τούνελ, το οποίο στην πραγματικότητα είναι μια τσουλήθρα στα Chick-fil-A. Επένδυσε μουσικά το βίντεο με τις αδελφές της να τραγουδούν στο βάθος, σαν ο ήχος να έρχεται από άλλη διάσταση. «Σου εντυπώνεται για πάντα αυτό το αίσθημα που έχεις όταν βλέπεις ένα τόσο θλιβερό, εγκαταλελειμμένο μέρος» σημειώνει.

Ο Πάρσονς λέει ότι όλοι οι μεταιχμιακοί χώροι έχουν ένα κοινό στοιχείο οικειότητας: ανακαλούν σπαράγματα μακρινών αναμνήσεων ή εμπειριών της παιδικής ηλικίας. Η φωτογραφία που πυροδότησε αρχικά τη φαντασία του Πάρσονς αναρτήθηκε στο διαδικτυακό φόρουμ 4chan το 2019. Ενας σχολιαστής τη χαρακτήρισε πρότυπο των «Backrooms», περιγράφοντάς τη ως «τίποτα άλλο πέρα από τη δυσοσμία της παλιάς υγρής μοκέτας, την τρέλα του απόλυτου κίτρινου και τον διαρκή ήχο στο βάθος από λάμπες φθορίου που βουίζουν εκκωφαντικά».

Ο ανεξάρτητος δημιουργός βίντεο Κάρλος Τάι, 29 ετών, δημιούργησε μια σειρά από βίντεο στο TikTok που δείχνουν τοποθεσίες στο Σικάγο, όπου ζει, που παραπέμπουν στα «Backrooms». Αρχισε να αναζητεί πραγματικούς μεταιχμιακούς χώρους κατά τη διάρκεια της πανδημίας. «Απλώς περπατούσα στον αυτοκινητόδρομο που ήταν κλειστός» είπε. «Είχα πολύ έντονη την αίσθηση του μεταιχμιακού, γιατί δεν υπήρχε κανείς εκεί και τα πάντα ήταν εγκαταλελειμμένα».

Ο Πάρσονς έχει αναφέρει ότι έχει επηρεαστεί σημαντικά από το βιντεοπαιχνίδι «Portal». Ενα άλλο viral βιντεοπαιχνίδι, το «The Exit 8», στο οποίο ο παίκτης βρίσκεται παγιδευμένος σε έναν ψυχρό σταθμό του μετρό στην Ιαπωνία, μεταφέρθηκε πρόσφατα στον κινηματογράφο από τη Neon.

«Νομίζω ότι πολλές από τις νεότερες γενιές βιώνουν τα βιντεοπαιχνίδια διαφορετικά, καθώς υπάρχουν γύρω τους από τότε που γεννήθηκαν» δήλωσε ο σκηνοθέτης της ταινίας «Exit 8», Γκένκι Καβαμούρα. «Αν αναλογιστεί κανείς τι βιώνουν στα βιντεοπαιχνίδια και τι στην πραγματικότητα, πιστεύω ότι οι διαχωριστικές γραμμές έχουν αρχίσει να συγχέονται. Το όριο χάνεται».

Ή ίσως τα πράγματα είναι τόσο απλά όσο τα βλέπει η Μπράμσεν: «Είναι σύνηθες χαρακτηριστικό της Gen Z να εξιδανικεύει παράξενες καταστάσεις».