Το συγκεκριμένο διάταγμα είχε υπογραφεί από τον Τραμπ αμέσως μετά την έναρξη της δεύτερης θητείας του και θεωρείται μία από τις πιο αμφιλεγόμενες παρεμβάσεις του στο μεταναστευτικό ζήτημα. Η πρωτοβουλία αμφισβητεί ευθέως τη 14η Τροπολογία του αμερικανικού Συντάγματος, η οποία κατοχυρώνει το δικαίωμα υπηκοότητας μέσω γέννησης σε αμερικανικό έδαφος.

Μέχρι σήμερα, όλα τα κατώτερα δικαστήρια που εξέτασαν την υπόθεση έχουν κρίνει το μέτρο αντισυνταγματικό, ωστόσο η τελική απόφαση αναμένεται από το Ανώτατο Δικαστήριο έως τα τέλη Ιουνίου.

Παράλληλα, ο Τραμπ εξαπέλυσε πυρά και κατά δύο συντηρητικών δικαστών που είχε ο ίδιος διορίσει κατά την πρώτη του θητεία — του Neil Gorsuch και της Amy Coney Barrett — κατηγορώντας τους ότι συμμετείχαν σε απόφαση που έπληξε τη δασμολογική του πολιτική.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η απόφαση αυτή κόστισε στις Ηνωμένες Πολιτείες περίπου 159 δισ. δολάρια, χρήματα τα οποία, όπως υποστήριξε, θα έπρεπε να επιστραφούν σε χώρες και επιχειρήσεις που «εκμεταλλεύονταν» επί χρόνια την αμερικανική οικονομία.

Η δημόσια πίεση προς το Ανώτατο Δικαστήριο θεωρείται ιδιαίτερα ασυνήθιστη για τα αμερικανικά πολιτικά δεδομένα, καθώς ο θεσμός λειτουργεί διαχρονικά ως ανεξάρτητος πυλώνας ελέγχου της εκτελεστικής και νομοθετικής εξουσίας.

Σήμερα, η σύνθεση του Ανώτατου Δικαστηρίου περιλαμβάνει έξι συντηρητικούς και τρεις προοδευτικούς δικαστές, με τον Τραμπ να έχει διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της σημερινής πλειοψηφίας κατά την πρώτη του προεδρική θητεία.