Η ένταση των πωλήσεων εξηγεί σε μεγάλο βαθμό γιατί ο χρυσός δεν κατάφερε να επωφεληθεί από την πτώση των πραγματικών αποδόσεων των αμερικανικών ομολόγων. Κατά την εξεταζόμενη περίοδο, η τιμή του υποχώρησε κατά 1,6%, παρά το γεγονός ότι η πραγματική απόδοση του αμερικανικού 10ετούς τίτλου μειώθηκε κατά 11 μονάδες βάσης. Υπό κανονικές συνθήκες, η εξέλιξη αυτή λειτουργεί υποστηρικτικά για τον χρυσό, καθώς περιορίζει το κόστος ευκαιρίας διακράτησης ενός περιουσιακού στοιχείου που δεν προσφέρει τόκο.

Αυτή τη φορά, όμως, οι πιέσεις από άλλες αγορές υπερίσχυσαν. Το δολάριο ενισχύθηκε κατά 0,6%, καθιστώντας ακριβότερη την αγορά χρυσού για επενδυτές που χρησιμοποιούν άλλα νομίσματα, ενώ το πετρέλαιο Brent σημείωσε άνοδο 4,1%. Αναλυτές εκτιμούν ότι οι ανησυχίες για τη διαχείριση της ρευστότητας των κρατών και η ανθεκτικότητα του αμερικανικού νομίσματος ενδέχεται να συνέβαλαν στην αποχώρηση των επενδυτών της κατηγορίας Other.

Ενδεικτική είναι και η αρνητική συσχέτιση που εμφανίζουν, σε ορίζοντα έξι μηνών, οι ακαθάριστες long θέσεις της συγκεκριμένης κατηγορίας τόσο με τον δείκτη του δολαρίου (DXY) όσο και με το συμβόλαιο άμεσης λήξης του Brent. Αυτό υποδηλώνει ότι οι μεταβολές στις δύο αυτές αγορές ενδέχεται να επηρεάζουν σημαντικά τη συμπεριφορά των συγκεκριμένων επενδυτών.

Παρά τις μαζικές ρευστοποιήσεις, τα διαθέσιμα στοιχεία αφήνουν περιθώρια για περαιτέρω υποχώρηση των κερδοσκοπικών θέσεων. Οι καθαρές τοποθετήσεις των Managed Money παραμένουν σχετικά χαμηλές, ωστόσο οι ακαθάριστες long θέσεις της κατηγορίας Other στις 27 Οκτωβρίου εξακολουθούσαν να βρίσκονται πάνω από τη διάμεση τιμή της τελευταίας διετίας, τόσο σε ονομαστική αξία όσο και ως ποσοστό των συνολικών ανοικτών συμβολαίων. Επομένως, δεν μπορεί να αποκλειστεί ένας νέος γύρος ρευστοποιήσεων.

Η πτωτική κίνηση εντάθηκε ακόμη περισσότερο προς το τέλος του μήνα. Από τις 27 έως τις 30 Οκτωβρίου ο χρυσός έχασε επιπλέον 4,3%, ενώ το Brent ενισχύθηκε κατά 3,7%. Η νέα άνοδος του πετρελαίου φαίνεται ότι επισκίασε ακόμη και τις μικρές υποχωρήσεις του δολαρίου και των πραγματικών αποδόσεων, αφήνοντας το πολύτιμο μέταλλο χωρίς ουσιαστική στήριξη.

Η επιδείνωση της εικόνας αποτυπώθηκε και στην αγορά παραγώγων. Οι μεταβολές στις τιμές των δικαιωμάτων προαίρεσης (options) έδειξαν αυξημένη ζήτηση για προστασία από περαιτέρω πτώση, αλλά και ενίσχυση των καθαρά πτωτικών στοιχημάτων. Η τεκμαρτή μεταβλητότητα των τρίμηνων options στον χρυσό αυξήθηκε, ενώ ο δείκτης ασυμμετρίας τιμολόγησης των put έναντι των call δικαιωμάτων, προσαρμοσμένος για τη μεταβλητότητα (25-delta put-call skew), εκτινάχθηκε στο 85ο εκατοστημόριο του εύρους διακύμανσης του τελευταίου έτους.

Η εικόνα που διαμορφώνεται δείχνει ότι η πρόσφατη αδυναμία του χρυσού δεν οφείλεται αποκλειστικά στις μεταβολές των επιτοκίων ή του δολαρίου. Η μαζική αποχώρηση κερδοσκοπικών κεφαλαίων, σε συνδυασμό με τις πιέσεις από την άνοδο του πετρελαίου και την αυξημένη ζήτηση για αντιστάθμιση κινδύνου, έχει μεταβάλει αισθητά τις βραχυπρόθεσμες ισορροπίες στην αγορά.