Το 1955 ίδρυσε την Allied Crude Vegetable Oil Refining Corporation και σύντομα απέκτησε ισχυρή παρουσία στην αγορά αγροτικών εμπορευμάτων, εκμεταλλευόμενος κρατικά προγράμματα επιδοτήσεων. Ο De Angelis επιδίωκε να αυξήσει περαιτέρω τα κέρδη του χειραγωγώντας την αγορά του σογιέλαιου.

Η μέθοδός του ήταν απλή αλλά αδίστακτη: χρησιμοποιούσε τα αποθέματα της εταιρείας ως εγγύηση για να πάρει δάνεια από τράπεζες της Wall Street. Αγοράζοντας προθεσμιακά συμβόλαια σογιέλαιου, ανεβάζε την τιμή του, αυξάνοντας έτσι την αξία τόσο των αποθεμάτων όσο και των συμβολαίων, με αποτέλεσμα διπλό κέρδος.

Η American Express, η οποία είχε δημιουργήσει νέα μονάδα για χρηματοδότηση επιχειρήσεων βάσει αποθεμάτων, έδωσε στον De Angelis πιστοποιητικά ότι οι δεξαμενές του περιείχαν εκατομμύρια λίτρα σογιέλαιου, επιτρέποντάς του να πάρει μεγάλα δάνεια. Όταν όμως οι επιθεωρητές ήρθαν να ελέγξουν τα αποθέματα, διαπίστωσαν ότι οι δεξαμενές περιείχαν μόνο νερό και λίγο λάδι στην επιφάνεια.

Μέχρι την αποκάλυψη της απάτης, ο De Angelis είχε λάβει δάνεια από 51 χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς. Η κατάρρευση της αγοράς σογιέλαιου τον άφησε ανίκανο να εξοφλήσει τα χρέη του, με αποτέλεσμα να τιναχτούν στον αέρα δύο χρηματιστηριακές εταιρείες και η American Express να πληρώσει 150 εκατ. δολάρια – ποσό που σήμερα αντιστοιχεί σε περίπου 1,25 δισ. δολάρια. Η μετοχή της εταιρείας έχασε σχεδόν το ήμισυ της αξίας της από τον Οκτώβριο του 1963 έως τον Ιανουάριο του 1964.

Εκεί ακριβώς μπήκε στο παιχνίδι ο Warren Buffett, που πίστεψε πως η κρίση ήταν προσωρινή. Άρχισε να αγοράζει μετοχές της American Express και σύντομα απέκτησε ποσοστό 5%, επενδύοντας περίπου 20 εκατ. δολάρια. Η επιλογή του απέδωσε εξαιρετικά: από το 1964 έως το 1973, η μετοχή δεκαπλασίασε την τιμή της, σηματοδοτώντας μία από τις πρώτες μεγάλες και επιτυχημένες επενδύσεις του Buffett.