|
Σε
ενδεχόμενο πολιτικής
αλλαγής με
φιλοαμερικανικό και
επενδυτικά φιλικό
προσανατολισμό, η
Chevron θεωρείται η
εταιρεία που βρίσκεται
σε πλεονεκτική θέση για
να διευρύνει την
παρουσία της, χάρη στο
ήδη εδραιωμένο αποτύπωμά
της στη χώρα, σύμφωνα με
τον Σολ Καβόνικ της MST
Financial. Παράλληλα,
ευρωπαϊκοί ενεργειακοί
όμιλοι όπως η Repsol και
η Eni θα μπορούσαν
επίσης να επωφεληθούν,
δεδομένης της
προϋπάρχουσας
δραστηριότητάς τους στη
Βενεζουέλα.
Η
πετρελαϊκή βιομηχανία
της χώρας
κρατικοποιήθηκε τη
δεκαετία του 1970, με
την ίδρυση της PDVSA. Η
παραγωγή έφτασε στο
απόγειό της στα τέλη της
δεκαετίας του 1990,
αγγίζοντας τα 3,5 εκατ.
βαρέλια ημερησίως, όμως
έκτοτε ακολούθησε μακρά
καθοδική πορεία. Σήμερα,
η ημερήσια παραγωγή
εκτιμάται κάτω από το 1
εκατ. βαρέλια, με
λιγότερα από 600.000 να
κατευθύνονται στις
διεθνείς αγορές.
Οι
επιπτώσεις στην
παγκόσμια αγορά
πετρελαίου
Μια
ενδεχόμενη αλλαγή
εξουσίας θα μπορούσε να
προκαλέσει προσωρινή
αναστάτωση στις
εξαγωγές, καθώς
ενδέχεται να προκύψει
αβεβαιότητα ως προς το
ποιος νομιμοποιείται να
διαχειρίζεται τις
πληρωμές και τα
συμβόλαια, προειδοποιούν
ειδικοί του κλάδου. Σε
ένα τέτοιο σενάριο, δεν
αποκλείεται ακόμη και
πλήρης παύση των
εξαγωγών για σύντομο
διάστημα.
Η
κατάσταση επιβαρύνεται
από τις πρόσφατες
αμερικανικές κυρώσεις
κατά του λεγόμενου
«σκιώδους στόλου»
δεξαμενόπλοιων, τα οποία
μεταφέρουν πετρέλαιο
εκτός των επίσημων
καναλιών ναυτιλίας και
ασφάλισης για λογαριασμό
χωρών υπό κυρώσεις, όπως
η Βενεζουέλα, η Ρωσία
και το Ιράν. Οι
περιορισμοί αυτοί έχουν
ήδη αναγκάσει τη χώρα να
περιορίσει την παραγωγή
της.
Παρά
ταύτα, η συνέχιση των
εξαγωγών της Chevron –
περίπου 150.000 βαρέλια
ημερησίως – αναμένεται
να λειτουργήσει ως
«μαξιλάρι»,
περιορίζοντας τον άμεσο
αντίκτυπο στην παγκόσμια
προσφορά. Το πιθανότερο
αποτέλεσμα, σύμφωνα με
εκτιμήσεις, είναι η
προσθήκη ενός
βραχυπρόθεσμου
«ασφαλίστρου κινδύνου»
της τάξης των 3 δολαρίων
ανά βαρέλι.
Η
επίδραση αυτή, ωστόσο,
έρχεται σε μια συγκυρία
όπου η διεθνής αγορά
πετρελαίου οδεύει προς
υπερπροσφορά. Όπως
σημειώνει ο Μπομπ
ΜακΝάλι της Rapidan
Energy, οι
βραχυπρόθεσμες συνέπειες
θεωρούνται περιορισμένες
έως αμελητέες.
Η
μακροπρόθεσμη σημασία
της Βενεζουέλας δεν
αφορά τόσο τον όγκο όσο
το είδος του πετρελαίου
της. Το βαρύ και υψηλής
περιεκτικότητας σε θείο
αργό είναι δύσκολο στην
παραγωγή, αλλά
εξαιρετικά χρήσιμο για
σύνθετα διυλιστήρια –
κυρίως στις Ηνωμένες
Πολιτείες. Τα
αμερικανικά διυλιστήρια
είναι δομημένα ώστε να
αξιοποιούν τέτοιου τύπου
πετρέλαιο, όπως αυτό της
Βενεζουέλας και του
Καναδά.
Το
δύσκολο μονοπάτι της
ανάκαμψης
Ακόμη
και σε περίπτωση ταχείας
εγκατάστασης μιας νέας
κυβέρνησης υπό την
ηγεσία της
αντιπολίτευσης, η άρση
των κυρώσεων και μια
προσωρινή αύξηση των
εξαγωγών θα μπορούσαν να
λειτουργήσουν
περισσότερο ως
βραχυπρόθεσμη ένεση
ρευστότητας παρά ως
διατηρήσιμη λύση. Μια
τέτοια εξέλιξη μάλιστα
θα μπορούσε να ασκήσει
πιέσεις στις διεθνείς
τιμές.
Το
βασικό εμπόδιο παραμένει
η βαθιά αποσύνθεση της
πετρελαϊκής υποδομής.
Ακόμη και με πολιτική
σταθερότητα, η
ουσιαστική ανάκαμψη της
παραγωγής εκτιμάται ότι
θα απαιτήσει χρόνια και
επενδύσεις δεκάδων
δισεκατομμυρίων
δολαρίων.
Όπως
προειδοποιούν αναλυτές
της RBC, η πολυετής
φθορά υπό τα καθεστώτα
Τσάβες και Μαδούρο έχει
αφήσει πίσω της έναν
κλάδο που χρειάζεται
τουλάχιστον 10 δισ.
δολάρια ετησίως για να
ανασυγκροτηθεί, υπό την
προϋπόθεση ενός σταθερού
και ασφαλούς πολιτικού
περιβάλλοντος.
Σε ένα
πιο ασταθές σενάριο
αλλαγής εξουσίας,
παρόμοιο με όσα έχουν
παρατηρηθεί σε χώρες
όπως η Λιβύη ή το Ιράκ,
η αβεβαιότητα θα
μπορούσε να αποδειχθεί ο
καθοριστικός παράγοντας
για το μέλλον του
βενεζουελάνικου
πετρελαίου.
Πηγή:
CNBC
|
