Για παράδειγμα, η ενσωμάτωση περισσότερων ασιατικών νομισμάτων σε διεθνή χαρτοφυλάκια, η αύξηση της σημασίας των ευρωπαϊκών χρηματοπιστωτικών κέντρων και η σταδιακή αύξηση επενδύσεων σε αναδυόμενες αγορές με σταθερό ρυθμό ανάπτυξης δείχνουν ότι οι επενδυτές δεν θέλουν να είναι «εγκλωβισμένοι» σε έναν μόνο νομισματικό πόλο. Αυτή η αλλαγή αντανακλά όχι απλώς μια τάση διαφοροποίησης, αλλά μια βαθύτερη μετατόπιση στην κατανόηση του τι σημαίνει «ασφαλής επένδυση» σε έναν κόσμο που αλλάζει ταχύτατα.

Μια σημαντική συνέπεια αυτής της νέας προσέγγισης είναι ότι οι αγορές και τα ρίσκα τους δεν προσεγγίζονται πλέον με τον ίδιο τρόπο που βλέπουν οι επενδυτές τα επιτόκια. Η αξία ενός asset σε δολάρια, σε ευρώ ή σε άλλα νομίσματα δεν είναι απλώς θέμα συναλλαγματικής διαφοράς — είναι θέμα στρατηγικής διαφοροποίησης. Αυτή η δυνατότητα διαφοροποίησης δεν ήταν τόσο εμφανής πριν λίγα χρόνια — τώρα όμως αποτελεί ουσιαστικό μέρος του πώς οι funds δομούν χαρτοφυλάκια σε σχέση με ρίσκο και αποδόσεις.

Για το 2026, αυτό σημαίνει ότι η ανάλυση θα πρέπει να κινείται πέρα από τον κλασικό άξονα «επιτόκια vs. αξίες» και να εξετάζει πώς οι νομισματικές δομές και τα ρίσκα που πηγάζουν από αυτές επηρεάζουν τις αποτιμήσεις και τις ροές των κεφαλαίων. Με άλλα λόγια, η αγορά δεν είναι απλά «long» σε τεχνολογία ή σε χαμηλά επιτόκια — είναι long σε ένα ευρύτερο σύστημα όπου οι νομισματικές επιλογές διαμορφώνουν τη στρατηγική και όχι απλώς τη συναλλαγματική έκθεση.

Πηγή: MarketWatch — Dollar’s Dominance in the Financial System Is Under Pressure (2025-12-30)