Το κυρίαρχο ερώτημα στις αγορές είναι πλέον αν ο χρυσός έχει προσεγγίσει τα ανώτατα επίπεδά του ή αν βρισκόμαστε στην αρχή ενός νέου, πιο μόνιμου καθεστώτος τιμών, με βαθύτερα διαρθρωτικά χαρακτηριστικά.

Οι εκτιμήσεις της J.P. Morgan Global Research κλίνουν ξεκάθαρα προς το δεύτερο σενάριο. Όπως τονίζουν οι αναλυτές της, οι παράγοντες που στηρίζουν την άνοδο παραμένουν ενεργοί και η αγορά φαίνεται να επαναπροσδιορίζει τη «βάση» αποτίμησής της σε υψηλότερα επίπεδα.

Περισσότερο από ένα απλό ασφαλές καταφύγιο

Παραδοσιακά, ο χρυσός ευνοείται σε περιβάλλον χαμηλών επιτοκίων και ασθενούς δολαρίου, καθώς δεν προσφέρει απόδοση και ανταγωνίζεται τα κρατικά ομόλογα. Παράλληλα, περίοδοι γεωπολιτικής αστάθειας και οικονομικής αβεβαιότητας ενισχύουν τη ζήτησή του ως μέσο διατήρησης αξίας.

Η σημερινή συγκυρία, ωστόσο, έχει προσδώσει στον χρυσό έναν διττό ρόλο. Από τη μία πλευρά λειτουργεί ως αντιστάθμισμα απέναντι στη νομισματική υποτίμηση και στη διάβρωση της αγοραστικής δύναμης λόγω πληθωρισμού. Από την άλλη, παραμένει ένας αξιόπιστος –αν και μη αποδοτικός– ανταγωνιστής των αμερικανικών ομολόγων και των χρηματαγορών.

Αυτή η πολυδιάστατη λειτουργία εξηγεί και τη χαμηλή συσχέτιση του χρυσού με άλλες κατηγορίες περιουσιακών στοιχείων, καθιστώντας τον αποτελεσματικό μηχανισμό αντιστάθμισης σε περιόδους έντονων αναταράξεων. Σε ένα περιβάλλον όπου οι κίνδυνοι είναι ταυτόχρονα οικονομικοί, γεωπολιτικοί και νομισματικοί, η αξία αυτής της ιδιότητας ενισχύεται αισθητά.

Ενδεικτικό είναι ότι το τρίτο τρίμηνο του 2025 η συνολική ζήτηση από επενδυτές και κεντρικές τράπεζες ανήλθε στους 980 τόνους, επίπεδο πάνω από 50% υψηλότερο από τον μέσο όρο των τεσσάρων προηγούμενων τριμήνων.

Η διάσταση των χρηματικών ροών αλλάζει τα δεδομένα

Η εικόνα γίνεται ακόμη πιο εντυπωσιακή όταν η ζήτηση αποτιμηθεί σε αξία. Περίπου 950 τόνοι χρυσού αντιστοιχούν σε τριμηνιαίες εισροές ύψους 109 δισ. δολαρίων, με μέση τιμή τα 3.458 δολάρια ανά ουγγιά. Το ποσό αυτό είναι σχεδόν 90% υψηλότερο σε σχέση με τον μέσο όρο της προηγούμενης περιόδου, αποτυπώνοντας την έντονη ενίσχυση της επενδυτικής δυναμικής.

Η μετάβαση σε ιστορικά υψηλές ονομαστικές ροές σηματοδοτεί μια ουσιαστική ποιοτική αλλαγή: ο χρυσός δεν αποτελεί πλέον απλώς μέσο άμυνας σε περιόδους κρίσης, αλλά συνειδητή επιλογή μαζικής ανακατανομής κεφαλαίων.

Με βάση αυτή τη δυναμική, οι αναλυτές εκτιμούν ότι το 2026 η μέση τριμηνιαία ζήτηση από επενδυτές και κεντρικές τράπεζες θα διαμορφωθεί κοντά στους 585 τόνους, επίπεδο που θεωρείται επαρκές για τη διατήρηση της ανοδικής τάσης των τιμών.

Σύμφωνα με εμπειρικές εκτιμήσεις, απαιτούνται περίπου 350 τόνοι καθαρής τριμηνιαίας ζήτησης ώστε η τιμή του χρυσού να συνεχίσει να αυξάνεται, ενώ κάθε επιπλέον 100 τόνοι συνεπάγονται άνοδο περίπου 2% ανά τρίμηνο.

Σταθερή η στροφή των κεντρικών τραπεζών

Κομβικό ρόλο στο νέο αυτό περιβάλλον διαδραματίζουν οι κεντρικές τράπεζες. Παρά το γεγονός ότι έχουν προηγηθεί τρία διαδοχικά έτη αγορών άνω των 1.000 τόνων, η ζήτηση δεν παρουσιάζει ουσιαστική κόπωση.

Για το 2026, οι αγορές εκτιμάται ότι θα ανέλθουν περίπου στους 755 τόνους. Αν και χαμηλότερες από τα πρόσφατα ιστορικά υψηλά, παραμένουν σημαντικά αυξημένες σε σχέση με τα προ του 2022 επίπεδα των 400–500 τόνων.

Η υποχώρηση αυτή δεν υποδηλώνει αλλαγή στρατηγικής, αλλά περισσότερο τεχνική προσαρμογή. Με τις τιμές να κινούνται κοντά ή πάνω από τα 4.000 δολάρια ανά ουγγιά, απαιτούνται λιγότερες φυσικές ποσότητες για την αύξηση της στάθμισης του χρυσού στα συναλλαγματικά αποθέματα.

Το μήνυμα, ωστόσο, παραμένει ξεκάθαρο: ο χρυσός εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται ως βασικό στρατηγικό αποθεματικό στοιχείο, ιδίως σε ένα διεθνές περιβάλλον όπου η εμπιστοσύνη στα νομίσματα και στο χρηματοπιστωτικό σύστημα δοκιμάζεται.

Στόχος τα 5.000 δολάρια και υψηλότερα

Σε αυτό το πλαίσιο, οι προβλέψεις για την περίοδο 2026–2027 σκιαγραφούν μια σταδιακή αλλά σταθερή ανοδική τροχιά. Οι τιμές εκτιμάται ότι θα κινηθούν αρχικά στην περιοχή των 4.400–4.800 δολαρίων στις αρχές του 2026, προσεγγίζοντας τα 5.000 δολάρια ανά ουγγιά έως το τέλος του ίδιου έτους και τα 5.400 δολάρια έως τα τέλη του 2027.

Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι ο χρυσός δεν διανύει απλώς έναν ακόμη ανοδικό κύκλο, αλλά φαίνεται να εισέρχεται σε μια νέα φάση αποτίμησης. Ο συνδυασμός ισχυρής επενδυτικής ζήτησης, γεωπολιτικής αβεβαιότητας και στρατηγικών επιλογών των κεντρικών τραπεζών δημιουργεί ένα υπόβαθρο που δύσκολα ανατρέπεται σε βραχυπρόθεσμο ορίζοντα.