Οι κεντρικές τράπεζες συνεχίζουν να αποτελούν βασική στήριξη της ζήτησης. Πολλές χώρες διατηρούν μεγάλο μέρος των αποθεμάτων τους σε χρυσό, ενώ οικονομίες όπως η Κίνα, η Τουρκία, η Ρωσία και η Ινδία ενισχύουν στρατηγικά τα αποθέματά τους, είτε για σταθεροποίηση νομίσματος είτε για διαφοροποίηση αποθεματικών. Η ζήτηση αυτή είναι διαρθρωτική και όχι βραχυπρόθεσμη, επιβεβαιώνοντας ότι η αγορά δεν κινείται αντιδραστικά αλλά βάσει στρατηγικής.

Ο κυριότερος κίνδυνος για τον χρυσό το 2026 είναι μια απροσδόκητα επιθετική πολιτική της Federal Reserve, η οποία μπορεί να αυξήσει τις πραγματικές αποδόσεις και να περιορίσει τη δυναμική του μετάλλου. Ωστόσο, οι αγορές αναμένουν περισσότερη χαλάρωση παρά σύσφιγξη, καθώς οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν υψηλές ανάγκες αναχρηματοδότησης και άνισες περιοχές ανάπτυξης. Παράλληλα, χρυσός και ασήμι μπορούν να κινηθούν ανοδικά ταυτόχρονα, υποστηριζόμενα από τη μακροοικονομική ζήτηση.

Οι μεγάλες τράπεζες προβλέπουν για το 2026 τιμές μεταξύ 4.500-4.700 δολαρίων, με ανώτατο όριο κοντά στα 5.000 δολάρια, εφόσον οι συνθήκες δεν γίνουν αυστηρότερες. Οι ανοδικές τάσεις μπορούν να ενισχυθούν από γεωπολιτικές εντάσεις ή οικονομικά σοκ, ενώ ακόμα και ένα «ήσυχο» ξεκίνημα του έτους δεν αποκλείει περαιτέρω δυναμική, καθώς οι κεντρικές τράπεζες συνεχίζουν να αναδιαμορφώνουν τα αποθεματικά τους και οι μακροπρόθεσμοι παράγοντες παραμένουν ευθυγραμμισμένοι.

Συνοπτικά, ο χρυσός το 2026 δεν χρειάζεται κρίση για να αυξηθεί. Το ίδιο το υφιστάμενο περιβάλλον—αυξημένο δημόσιο χρέος, πολιτική αβεβαιότητα, εύθραυστες συμμαχίες και πιο αδύναμο δολάριο—παρέχει αρκετή στήριξη, καθιστώντας την τρέχουσα χρονιά ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα για τους επενδυτές στο πολύτιμο μέταλλο.