Ο Ντόναλντ Τραμπ περιγράφει την Ευρώπη ως ήπειρο «σε αποσύνθεση» και τους ηγέτες της ως «αδύναμους», επιρρίπτοντας την ευθύνη για τη συνέχιση του πολέμου στην Ουκρανία στις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και στο ίδιο το θύμα της εισβολής. Σε πρόσφατη συνέντευξή του στο Politico, κλιμάκωσε τη ρητορική του με ένα κύμα προσβολών, ενισχύοντας την αντίληψη ότι η νέα Εθνική Στρατηγική Ασφάλειας (NSS) των ΗΠΑ αντιλαμβάνεται την Ευρώπη περισσότερο ως πρόβλημα παρά ως σύμμαχο.

Πολωνοί και Ευρωπαίοι αξιωματούχοι, όπως ο Ντόναλντ Τουσκ και ο Ζοζέπ Μπορέλ, έχουν εκφράσει δημόσια την ανησυχία τους. Ο Τουσκ υπενθύμισε ότι η Ευρώπη είναι ο στενότερος σύμμαχος των ΗΠΑ, ενώ ο Μπορέλ χαρακτήρισε την NSS «δήλωση πολιτικού πολέμου», καλώντας τους Ευρωπαίους ηγέτες να σταματήσουν να προσποιούνται ότι οι ΗΠΑ δεν αποτελούν απειλή.

Παρά τις έντονες δηλώσεις, η αντίδραση των Ευρωπαίων παραμένει συγκρατημένη, καθώς αναγνωρίζουν ότι η κυβέρνηση Τραμπ είναι αποφασισμένη να υλοποιήσει μια στρατηγική συνεργασία με τη Ρωσία και να μειώσει τον ρόλο της Αμερικής στην Ευρώπη. Η κυβέρνηση χαρακτηρίζει την ΕΕ ως «απατεώνα», αποδυναμώνοντας ή απειλώντας να καταστρέψει τη συνοχή της Ένωσης. Επιπλέον, οι ΗΠΑ ζητούν από την ΕΕ εγγυήσεις ύψους 600 δισεκατομμυρίων δολαρίων για αμερικανικές επενδύσεις, με όρους που θα ορίζει ο ίδιος ο Τραμπ.

Η στρατηγική Τραμπ επικεντρώνεται στην οικονομική και στρατιωτική συνεργασία με τη Ρωσία, αδιαφορώντας για την ειρήνη στην Ουκρανία. Η άρνηση αποστολής όπλων στο Κίεβο, ακόμη και με ευρωπαϊκή χρηματοδότηση, υπογραμμίζει τη δέσμευσή του σε αυτή την προσέγγιση. Η Ρωσία, από τη μεριά της, διατηρεί στρατιωτική πίεση, καθώς τα συμφέροντά της δεν συμπίπτουν με αυτά των δυτικών δημοκρατιών.

Η NSS και η ρητορική της κυβέρνησης αποδεικνύουν ότι η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ με τον Τραμπ βασίζεται αποκλειστικά στο «America First» και στα συμφέροντα των ΗΠΑ, χωρίς ηθική διάσταση. Οι Ευρωπαίοι θεωρούν πλέον δύσκολο να επηρεάσουν τις αποφάσεις της Ουάσινγκτον, ενώ η προοπτική ενός επανεξοπλισμού και οικονομικής ενίσχυσης της Ευρώπης για να αντισταθμίσει την αποχώρηση των ΗΠΑ παραμένει μακρινή.

Οι περισσότεροι Ευρωπαίοι ελπίζουν ότι, έως το 2028, η ήπειρος θα έχει αντέξει την πολιτική Τραμπ, ώστε οι σχέσεις με τις ΗΠΑ να επανέλθουν σε πιο παραδοσιακή βάση. Ωστόσο, η στρατηγική Τραμπ δείχνει ξεκάθαρα ότι η Αμερική προτίθεται να ασκήσει τη δύναμή της αποκλειστικά προς όφελος των δικών της συμφερόντων, αγνοώντας τους παραδοσιακούς συμμάχους και τον ρόλο ηγέτη του Ελεύθερου Κόσμου.