Την περασμένη εβδομάδα, ο Ντόναλντ Τραμπ επισκέφθηκε την Πενσυλβάνια, επαναλαμβάνοντας ότι οι ανησυχίες για το κόστος ζωής είναι «ψέματα» των Δημοκρατικών και ότι οι δυσαρεστημένοι πολίτες φταίνε η Οικονομία του Μπάιντεν.

Ωστόσο, το βασικό πρόβλημα φαίνεται να είναι ότι η οικονομία υπό την ηγεσία του Τραμπ αυτοτραυματίζεται. Δεν είναι ασυνήθιστο οι πρόεδροι να επιρρίπτουν την ευθύνη στους προκατόχους τους, αλλά η στρατηγική του Τραμπ δεν είναι απλή παραποίηση· αποτελεί προσπάθεια πλήρους παραπλάνησης των Αμερικανών όσον αφορά την κατάσταση που κληρονόμησε και τη ζημιά που έχει προκαλέσει η ίδια η κυβέρνησή του.

Με την αποχώρηση του Μπάιντεν, η οικονομία των ΗΠΑ βρισκόταν σε καλό δρόμο: χαμηλή ανεργία (4% κατά μέσο όρο), ισχυρή αύξηση της απασχόλησης και μετριασμένος πληθωρισμός. Σήμερα, υπό την προεδρία Τραμπ, η ανεργία έχει ανέλθει στο 4,6% – υψηλό τεσσάρων ετών – με την ανεργία της μαύρης κοινότητας να αυξάνεται από 6,2% σε 8,3%. Ο τομέας εκτός υγειονομικής περίθαλψης και κοινωνικής πρόνοιας έχει χάσει 182.000 θέσεις εργασίας σε επτά μήνες από την ανακοίνωση των δασμών της «Ημέρας της Απελευθέρωσης». Ο πρόεδρος της Fed, Τζέρομ Πάουελ, εκτιμά ότι η οικονομία χάνει 20.000 θέσεις εργασίας το μήνα από τον Απρίλιο.

Ο δείκτης καταναλωτικής εμπιστοσύνης έχει υποχωρήσει κατά 26%, ενώ οι προσδοκίες για πληθωρισμό έχουν εκτοξευθεί στο 4,1%, από 2,6% όταν εκλέχθηκε ο Τραμπ. Παρά τις προβλέψεις ανεξάρτητων οικονομολόγων ότι ο πληθωρισμός θα έπεφτε κοντά στον στόχο της Fed (2%), οι πολιτικές δασμών και οι αυξήσεις τιμών σε ενέργεια και εισαγόμενα προϊόντα ανέτρεψαν την πτωτική πορεία.

Επιπλέον, η επιβολή δασμών και η καταστολή της μετανάστευσης αναμένεται να εντείνουν τις ανοδικές πιέσεις στις τιμές σε βασικούς τομείς, ενώ οι προτεινόμενες αυξήσεις στο κόστος ασφάλισης υγείας και οι περικοπές στο Medicaid θα επιβαρύνουν περαιτέρω νοικοκυριά και επιχειρήσεις.

Αν και η δεύτερη θητεία του Τραμπ συνέπεσε με άνοδο ιδιωτικών επενδύσεων στην τεχνητή νοημοσύνη, η συνολική οικονομική εικόνα δείχνει ότι οι πολιτικές του έχουν αποδυναμώσει την αγορά εργασίας και έχουν αυξήσει τον πληθωρισμό, ενώ το οικονομικό επιτελείο προσπαθεί τώρα να περιορίσει τις συνέπειες, π.χ. με ανατροπή κάποιων δασμών. Οι κινήσεις αυτές λειτουργούν μόνο ως «επίδεσμος» σε μια οικονομία που έχει αυτοτραυματιστεί.