Καταθέσεις: Οι τράπεζες δίνουν 2,16% στις επιχειρήσεις και 1,28% στα νοικοκυριά, με τον ανταγωνισμό να καίει τα περιθώρια των δανείων

Στις νέες προθεσμιακές έως 1 έτος, η διαφορά υπέρ των επιχειρήσεων φτάνει τις 88 μονάδες βάσης. Πίσω της βρίσκονται η διαπραγματευτική δύναμη των μεγάλων καταθετών και ο σκληρός ανταγωνισμός των τεσσάρων συστημικών. Στα νοικοκυριά, όπου οι καταθέσεις ξεπερνούν κατά πολύ τα δάνεια, καμία τράπεζα δεν χρειάζεται να πληρώσει περισσότερο.

ΤΟ ΒΑΣΙΚΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, για τις νέες προθεσμιακές καταθέσεις διάρκειας έως 1 έτος οι τράπεζες προσφέρουν σημαντικά υψηλότερα επιτόκια στις επιχειρήσεις απ' ό,τι στα νοικοκυριά.

Η μεγάλη επιχείρηση διαπραγματεύεται το επιτόκιό της. Το νοικοκυριό παίρνει αυτό που του δίνουν.

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Στελέχη τραπεζών αναφέρουν δύο βασικούς λόγους.

Για τις τράπεζες, η διατήρηση μιας μεγάλης επιχείρησης στο πελατολόγιο εξασφαλίζει έσοδα από δάνεια, προμήθειες, συναλλαγές και άλλες εργασίες. Έτσι το ακριβότερο επιτόκιο καταθέσεων είναι συχνά μέρος μιας ευρύτερης εμπορικής σχέσης, με την τράπεζα να δέχεται υψηλότερο κόστος για να κρατήσει σημαντικό πελάτη. 

Οι μεγάλες επιχειρήσεις μπορούν επίσης να μεταφέρουν σημαντικά ποσά από τράπεζα σε τράπεζα, αναζητώντας καλύτερες αποδόσεις. Ακόμη και μια μικρή διαφορά στο επιτόκιο μεταφράζεται σε μεγάλο όφελος όταν τα διαθέσιμα φτάνουν τα εκατομμύρια ευρώ. Συνοπτικά, έχουν ισχυρή διαπραγματευτική δύναμη και περισσότερες εναλλακτικές.

Ο ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΣΥΣΤΗΜΙΚΩΝ

Τα υψηλά επιτόκια που παίρνουν οι μεγάλες επιχειρήσεις αποτυπώνουν, κατά τραπεζικές πηγές, τον σκληρό ανταγωνισμό ανάμεσα σε Eurobank, Εθνική, Πειραιώς και Alpha για την προσέλκυση πελατείας. Ο ανταγωνισμός δεν σταματά στις καταθέσεις και καλύπτει όλο το φάσμα των υπηρεσιών προς επιχειρήσεις.

Τα επιτοκιακά περιθώρια των επιχειρηματικών δανείων βρίσκονται υπό μεγάλη πίεση και μειώνονται από τρίμηνο σε τρίμηνο.

ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΑ: ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΔΕΝ ΑΝΤΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ

Στις καταθέσεις των νοικοκυριών η εικόνα είναι εντελώς διαφορετική. Ο ανταγωνισμός είναι αισθητά πιο περιορισμένος, για τέσσερις λόγους:

Μικρότερη διαπραγματευτική δύναμη. Οι ιδιώτες καταθέτες, σε αντίθεση με τις μεγάλες επιχειρήσεις, δεν μπορούν ουσιαστικά να διαπραγματευτούν εξατομικευμένα επιτόκια.

Καταθέσεις όψεως. Ο κύριος όγκος είναι όψεως, με μικρά υπόλοιπα που χρησιμεύουν περισσότερο για καθημερινές συναλλαγές παρά για αποταμίευση. Σε όλη την ευρωζώνη, τα επιτόκια των τρεχούμενων λογαριασμών τείνουν προς το μηδέν.

Περιορισμένο κίνητρο μετακίνησης στις προθεσμιακές. Στα 10.000 ευρώ, η διαφορά ανάμεσα στο 1,28% και στο 2,16% αντιστοιχεί σε μόλις 88 ευρώ τον χρόνο, προ φόρων. Για μια επιχείρηση με διαθέσιμα 10 εκατ. ευρώ, η ίδια διαφορά γίνεται 88.000 ευρώ.

Ισχυρή καταθετική βάση. Οι ελληνικές τράπεζες δεν χρειάζονται πρόσθετη ρευστότητα με υψηλότερα επιτόκια.

ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ

Οι τράπεζες δεν πιέζονται να προσελκύσουν περισσότερες καταθέσεις, κάτι που θα ανέβαζε τα επιτόκια. Το βασικό τους πρόβλημα είναι ότι δεν μπορούν να μετατρέψουν το πλεόνασμα των καταθέσεων σε νέα δάνεια προς τα νοικοκυριά. Αυτό συνδέεται με:

τα αυστηρά πιστοδοτικά κριτήρια

το γεγονός ότι μεγάλο μέρος της οικονομίας παραμένει στη γκρίζα ζώνη της φοροδιαφυγής

τη μεγάλη μερίδα της κοινωνίας που εξακολουθεί να έχει ληξιπρόθεσμη οφειλή, κληρονομιά της κρίσης, και δεν θεωρείται αξιόχρεη από μια τράπεζα

ΤΙ ΜΕΤΡΑΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑ

Η διαφορά 2,16% έναντι 1,28% δείχνει ποιος έχει την ισχύ στη διαπραγμάτευση: οι μεγάλες επιχειρήσεις με πολλές εναλλακτικές.

Το κόστος καταθέσεων των τραπεζών ανεβαίνει στις επιχειρήσεις, ενώ τα spreads των δανείων τους υποχωρούν σε τέσσερα συνεχόμενα τρίμηνα (από 2,05% σε 1,9%).

Στα νοικοκυριά, με 157 δισ. ευρώ καταθέσεις έναντι 34 δισ. ευρώ δανείων, δεν υπάρχει λόγος να αυξηθούν τα επιτόκια.

Το βασικό ζητούμενο είναι η μετατροπή των καταθέσεων σε νέα δάνεια προς τα νοικοκυριά, που δυσκολεύει λόγω κριτηρίων και ποιότητας του δανειολήπτη.

Οι συστημικές τράπεζες δίνουν μάχη για τον μεγάλο εταιρικό πελάτη και την κερδίζουν με επιτόκια. Στο νοικοκυριό, η ρευστότητα περισσεύει και το επιτόκιο μένει χαμηλά.

«Ηρακλής»: Άτυπες ασκήσεις στις τράπεζες για το αν η απόφαση του Αρείου Πάγου και το νέο πλαίσιο πιέζουν τα 17 δισ. ευρώ των senior ομολόγων

Τράπεζες και servicers εξετάζουν αν οι αλλαγές στην εποπτεία και η απόφαση 6/2026 για τα δάνεια του νόμου Κατσέλη μειώνουν τις ανακτήσεις τόσο, ώστε να απειληθεί η αποπληρωμή των κρατικά εγγυημένων τίτλων. Αν οι εγγυήσεις ενεργοποιηθούν, το κόστος μεταφέρεται στον κρατικό προϋπολογισμό. 

ΤΟ ΒΑΣΙΚΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ

Οι τράπεζες και οι servicers τρέχουν άτυπες ασκήσεις για να διαπιστώσουν αν:

οι αλλαγές του θεσμικού πλαισίου για την ενίσχυση της εποπτείας στη διαχείριση δανείων

η απόφαση του Αρείου Πάγου για τα δάνεια του νόμου Κατσέλη

μπορούν να επηρεάσουν τις ανακτήσεις σε τέτοιο βαθμό, ώστε να πιεστούν οι υποχρεώσεις αποπληρωμής των senior ομολόγων του «Ηρακλή».

Το ανεξόφλητο υπόλοιπο των κρατικά εγγυημένων senior ομολόγων των τεσσάρων συστημικών και της CrediaBank κινείται στα 17 δισ. ευρώ.

Οι τίτλοι αυτοί βρίσκονται στην κορυφή της σειράς αποπληρωμής των τιτλοποιήσεων και καλύπτονται από εγγυήσεις του Δημοσίου. Η ομαλή εξυπηρέτησή τους εξαρτάται από το αν οι εταιρείες διαχείρισης μπορούν να εισπράξουν τα ποσά που προβλέπουν τα επιχειρηματικά σχέδια. Δικαστικές αποφάσεις, νέοι κανόνες για τους servicers και καθυστερήσεις στις αναγκαστικές εκτελέσεις μπορούν να επηρεάσουν τις ταμειακές ροές που πληρώνουν τα ομόλογα.

ΔΥΟ ΜΕΤΩΠΑ ΠΟΥ ΕΠΗΡΕΑΖΟΥΝ ΤΙΣ ΑΝΑΚΤΗΣΕΙΣ

Πού βρίσκεται η αγωνία της αγοράς

Η ανησυχία δεν αφορά τόσο τις συναινετικές ρυθμίσεις, όσο τον χρόνο που μπορεί να απαιτηθεί μέχρι να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες αναγκαστικής εκτέλεσης. Η Ένωση Εταιρειών Διαχείρισης Απαιτήσεων έχει ήδη προειδοποιήσει ότι η υποχρεωτική εφαρμογή των νέων διαδικασιών, μαζί με τον χρόνο που χρειάζεται η ηλεκτρονική πλατφόρμα για να λειτουργήσει, μπορεί να καθυστερήσει τους ήδη δρομολογημένους πλειστηριασμούς μέσα στο 2027.

Η ίδια η Ένωση παραδέχεται ότι οι επιδόσεις των τιτλοποιήσεων δεν είναι ομοιόμορφες:

Στις συναινετικές ρυθμίσεις οι στόχοι έχουν επιτευχθεί ή ξεπεραστεί.

Η υστέρηση εντοπίζεται κυρίως στις ανακτήσεις μέσω αναγκαστικής εκτέλεσης.

Το πρόβλημα, με άλλα λόγια, είναι η μετατροπή των απαιτήσεων σε πραγματικές εισπράξεις και όχι η συμφωνία με τους οφειλέτες.

ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΡΙΣΚΟ ΤΩΝ ΕΓΓΥΗΣΕΩΝ

Στην πρόσφατη αξιολόγηση της Ελλάδας, η Fitch επισημαίνει ότι οι εγγυήσεις του «Ηρακλή» είναι ενδεχόμενες υποχρεώσεις του Δημοσίου. Δεν επιβαρύνουν αυτόματα το χρέος ως άμεση δαπάνη, αποτελούν όμως δυνητικό δημοσιονομικό κίνδυνο. Αν οι εισπράξεις δεν αρκούν για τα senior ομόλογα και πληρούνται οι συμβατικές προϋποθέσεις, το Δημόσιο μπορεί να κληθεί να καλύψει όσα έχει εγγυηθεί.

ΠΩΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΝΤΑΙ ΤΑ SENIOR

Στον μηχανισμό του «Ηρακλή» οι εισπράξεις κατανέμονται με συγκεκριμένη σειρά.

Αν οι ανακτήσεις πέσουν αισθητά, οι ιδιώτες επενδυτές των junior και mezzanine ομολόγων δέχονται πρώτοι τις απώλειες. Αν οι διαθέσιμες εισπράξεις δεν φτάνουν ούτε για τα senior, το ζήτημα γίνεται άμεσα δημοσιονομικό.

Η κρατική εγγύηση δεν ενεργοποιείται με την πρώτη καθυστέρηση ή υστέρηση. Απαιτούνται συγκεκριμένες προϋποθέσεις των συμβάσεων. Όταν αυτές πληρωθούν και η εγγύηση καταπέσει, το Δημόσιο καταβάλλει τα αντίστοιχα ποσά στους ομολογιούχους.

Τα senior ομόλογα συνδέονται και με την πιστοληπτική αξιολόγηση του Δημοσίου. Οι οίκοι την επανεξετάζουν τακτικά, λαμβάνοντας υπόψη την πορεία των τιτλοποιήσεων και την αξιοπιστία της εγγύησης.

ΠΡΟΣΘΕΤΕΣ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ 

Ένας ακόμη λόγος που κινητοποιεί τις τράπεζες είναι το ενδεχόμενο η εποπτική αρχή να ζητήσει πρόσθετες προβλέψεις, αν κρίνει ότι οι κίνδυνοι των senior έχουν αυξηθεί. Σε αυτή την περίπτωση, οι τράπεζες θα μπορούσαν να δουν πρόσθετη επιβάρυνση στα αποτελέσματα και στα κεφάλαιά τους, ανάλογα με την αξιολόγηση του κινδύνου και το λογιστικό πλαίσιο. 

Η άσκηση που τρέχει δεν αφορά μόνο την αποτελεσματικότητα των servicers. Στόχος είναι να φανεί πόσο αντέχουν τα επιχειρηματικά σχέδια των τιτλοποιήσεων καθυστερήσεις και χαμηλότερες εισπράξεις, χωρίς να πληγεί η εξυπηρέτηση των senior.

ΤΙ ΜΕΤΡΑΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑ

Τα 17 δισ. ευρώ senior ομολόγων είναι κρατικά εγγυημένα, άρα το ρίσκο δεν μένει στις τράπεζες αλλά μπορεί να φτάσει στον προϋπολογισμό.

Η απόφαση 6/2026 του Αρείου Πάγου και η ζητούμενη αναδρομικότητα είναι το σημείο που θα κρίνει το εύρος της επίπτωσης στα δάνεια του νόμου Κατσέλη.

Οι αναγκαστικές εκτελέσεις είναι το αδύνατο σημείο των τιτλοποιήσεων, με πιθανές καθυστερήσεις στους πλειστηριασμούς του 2027.

Οι συναινετικές ρυθμίσεις πηγαίνουν καλά, με στόχους που έχουν επιτευχθεί ή ξεπεραστεί.

Οι πρόσθετες προβλέψεις που μπορεί να ζητήσει η εποπτική αρχή θα έφερναν πίεση σε αποτελέσματα και κεφάλαια των τραπεζών.

Η Fitch ονομάζει τις εγγυήσεις ενδεχόμενες υποχρεώσεις, δηλαδή δυνητικό και όχι άμεσο δημοσιονομικό κόστος.

Το ζητούμενο για τον «Ηρακλή» είναι οι τιτλοποιήσεις να κλείσουν τον κύκλο τους χωρίς να χρειαστεί να πέσουν οι κρατικές εγγυήσεις. Αν χρειαστεί, η υπόθεση θα φύγει από τα funds και τους servicers και θα φτάσει στον κρατικό προϋπολογισμό και στους φορολογούμενους.

Δέλτα: Κολλημένη η συζήτηση CVC - Θεοδωρόπουλου, με τα 250 εκατ. ευρώ να απέχουν περίπου 80 εκατ. από μια αποτίμηση 10 φορές το EBITDA

Η απόσταση ανάμεσα στην προσφορά και τη ζήτηση χαρακτηρίζεται αγεφύρωτη. Η CVC στοχεύει να έχει ολοκληρώσει την αποεπένδυση από τη Δέλτα και τον Αραμπατζή σε περίπου 18 μήνες, και το γιαούρτι παραμένει το βασικό στοιχείο υπεραξίας.

ΤΟ ΒΑΣΙΚΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ

Η συζήτηση της CVC Capital Partners με τη Bespoke Holdings του Σπύρου Θεοδωρόπουλου για το ενδεχόμενο εξαγοράς της Δέλτα επανήλθε στο προσκήνιο το προηγούμενο διάστημα. Σύμφωνα με αξιόπιστες πηγές, το θέμα έχει κολλήσει, αφού η απόσταση μεταξύ προσφοράς και ζήτησης είναι αγεφύρωτη. Ενδιαφέρον είχε εκδηλώσει και ο όμιλος Ελληνικά Γαλακτοκομεία της οικογένειας Σαράντη.

Το υψηλό τίμημα είναι μόνο το ένα εμπόδιο. Το άλλο είναι αν οι τράπεζες θα χρηματοδοτήσουν μια ακόμη εξαγορά μετά τη Δωδώνη.

ΤΟ ΝΟΥΜΕΡΟ ΤΩΝ 250 ΕΚΑΤ. ΚΑΙ ΤΟ EBITDA

Το ποσό των περίπου 250 εκατ. ευρώ κυκλοφορεί στην αγορά ως φερόμενο ζητούμενο τίμημα της CVC και αποτελεί το βασικό σημείο της συζήτησης.

Ακόμη και σε υψηλό και αισιόδοξο σενάριο με πολλαπλασιαστή 10x, το σημείο αναφοράς βρίσκεται πρακτικά στη ζώνη των 170 εκατ. ευρώ. Η σύγκριση προϋποθέτει ότι τα ποσά αναφέρονται στην ίδια βάση αποτίμησης. Ο πολλαπλασιαστής EBITDA δίνει επιχειρηματική αξία, ενώ το τελικό τίμημα για τις μετοχές επηρεάζεται από τον καθαρό δανεισμό και τις υπόλοιπες προσαρμογές της συναλλαγής. Το μέγεθος της απόστασης, πάντως, είναι σαφές, εφόσον τα 250 εκατ. παραμένουν σημείο αναφοράς για τον πωλητή.

ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΑΛΑΚΤΟΚΟΜΕΙΑ: ΤΟ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΔΑΝΕΙΣΜΟΥ

Ο ήδη αυξημένος δανεισμός του ομίλου καθιστά κρίσιμη τη στάση των τραπεζών. Το αν θα στηρίξουν χρηματοδοτικά μια νέα συναλλαγή τέτοιου μεγέθους είναι ουσιαστικός παράγοντας, όπως επισημαίνουν πηγές με γνώση της υπόθεσης.

ΤΟ ΓΙΑΟΥΡΤΙ ΩΣ ΥΠΕΡΑΞΙΑ

Η CVC στοχεύει, κατά πληροφορίες, να ολοκληρώσει την αποεπένδυσή της από τις εταιρείες τροφίμων που διατηρεί, δηλαδή τη Δέλτα και τον όμιλο κατεψυγμένης ζύμης Αραμπατζής, σε περίπου 18 μήνες από σήμερα.

Βασικό πλεονέκτημα της Δέλτα είναι η παρουσία της στην παραγωγή γιαουρτιού, προϊόν που αποτελεί το επενδυτικό El Dorado πολλών βιομηχανιών το τελευταίο διάστημα:

Ο τομέας του γιαουρτιού συγκεντρώνει υψηλό ενδιαφέρον και από εταιρείες του εξωτερικού, αλλά και στις διεθνείς αγορές.

Η ΕΡΩΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΜΙΧΑΛΗ ΣΑΡΑΝΤΗ ΣΤΟ FOOD FORWARD

Το θέμα της Δέλτα τέθηκε κατά πληροφορίες και στο πρόσφατο συνέδριο Food Forward στο Hyatt Regency της Θεσσαλονίκης. Στο πάνελ συμμετείχαν:

ο Χρήστος Γιαννίτσης της Όμηρος

ο Νίκος Σκανιάς της Δωρικής Τροφίμων

ο Θάνος Παπαευθυμίου της Βαλμά

ο Μιχάλης Σαράντης, πρόεδρος της Διεπαγγελματικής Οργάνωσης Φέτας και μέτοχος των Ελληνικών Γαλακτοκομείων

Ο κ. Σαράντης ερωτήθηκε για το ενδεχόμενο απόκτησης της Δέλτα και για το αν η CVC πουλά ακριβά, σε σχέση με το ποσό των περίπου 250 εκατ. ευρώ που έχει ακουστεί. Η ερώτηση τέθηκε παρουσία του αντιπροέδρου της Δέλτα και διευθύνοντος συμβούλου της Vivartia, Θανάση Παπανικολάου.

Η ΣΥΝΕΡΓΕΙΑ ΜΕ ΤΗ ΜΕΒΓΑΛ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟ

Η απόκτηση της Δέλτα θα είχε πρόσθετη σημασία για τον Σπύρο Θεοδωρόπουλο, λόγω της μετοχικής συμμετοχής του στη ΜΕΒΓΑΛ. Οι δύο εταιρείες είχαν παλαιότερα μετοχική σύνδεση.

Ο κ. Θεοδωρόπουλος διατηρεί το ενδιαφέρον του για τη Δέλτα, αλλά η προσφορά του φαίνεται ότι δεν ικανοποιεί τις απαιτήσεις της CVC. Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει στην προσέλκυση επενδυτή από το εξωτερικό. Προς το παρόν δεν υπάρχει κινητικότητα σε αυτό το πεδίο, ωστόσο ένας ξένος επενδυτής θα μπορούσε να προσεγγίσει τις οικονομικές απαιτήσεις της CVC, όπως συνέβη και στην περίπτωση πώλησης του κλάδου εστίασης στη Recipe του Ινδο-Καναδού επιχειρηματία και επικεφαλής της Fairfax Πρεμ Γουάτσα.

ΤΙ ΜΕΤΡΑΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑ

Η απόσταση 169 έναντι 250 εκατ. ευρώ, με πολλαπλασιαστές 10x και 14,8x αντίστοιχα, είναι το βασικό εμπόδιο στη συναλλαγή.

Ο δανεισμός των Ελληνικών Γαλακτοκομείων, με καθαρό χρέος 608,2 εκατ. ευρώ και αύξηση 51,1% μέσα σε ένα χρόνο, κάνει τη στάση των τραπεζών καθοριστική.

Η CVC έχει χρονικό ορίζοντα περίπου 18 μηνών για την αποεπένδυση από Δέλτα και Αραμπατζή.

Το γιαούρτι είναι ο λόγος που η Δέλτα παραμένει ελκυστική παρά την τιμή, με τις επενδύσεις των ΜΕΒΓΑΛ, Κολιός και Κρι Κρι να δείχνουν το ενδιαφέρον του κλάδου.

Ένας ξένος επενδυτής είναι το πιθανό σενάριο αν δεν κλείσει η συμφωνία με τον Θεοδωρόπουλο, όπως έγινε με τη Recipe.

Η Δέλτα παραμένει στον πάγκο, με τον πωλητή να κρατά την τιμή και τους υποψήφιους αγοραστές να βλέπουν διαφορετική αξία στο ίδιο EBITDA.

Starlink: Το στοίχημα της SpaceX στην κινητή τηλεφωνία έσβησε $50 δισ. από τους αμερικανικούς παρόχους, αλλά η απειλή μένει μακριά 

Συμφωνία ~$8 δισ. για φάσμα 800 MHz και έγκριση FCC για 15.000 δορυφόρους — οι αναλυτές της Citi δεν βλέπουν ανατροπή της αγοράς πριν το 2029

Η SpaceX του Έλον Μασκ θέλει να εξελιχθεί από πάροχο δορυφορικού internet σε ολοκληρωμένο τηλεπικοινωνιακό παίκτη, και η αγορά αντέδρασε πριν από οποιαδήποτε εμπορική υπηρεσία. Οι τρεις μεγαλύτεροι πάροχοι κινητής των ΗΠΑ έχασαν συνολικά πάνω από $50 δισ. σε χρηματιστηριακή αξία. Οι πιέσεις έφτασαν και στην Ευρώπη: η Deutsche Telekom, μητρική του ΟΤΕ, υποχώρησε περίπου 8%, ενώ Vodafone, Orange και Telefónica βρέθηκαν επίσης στο στόχαστρο των πωλητών.

ΤΙ ΚΙΝΕΙ Η SPACEX

Η ζώνη των 800 MHz έχει σημασία γιατί βελτιώνει τη διείσδυση του σήματος μέσα σε κτίρια, δηλαδή την κύρια αδυναμία της απευθείας δορυφορικής σύνδεσης με κινητά. Ο Μασκ την περιέγραψε ως «το τελευταίο κρίσιμο κομμάτι του παζλ των συχνοτήτων» για πλήρη τηλεφωνική κάλυψη στην Αμερική. Το σχέδιο είναι υβριδικό: δίκτυο χιλιάδων δορυφόρων χαμηλής τροχιάς, σε συνδυασμό με επίγεια υποδομή που θα το συμπληρώνει.

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΙ ΠΑΡΟΧΟΙ ΔΕΝ ΠΑΝΙΚΟΒΛΗΘΗΚΑΝ

Οι πάροχοι τονίζουν ότι ένα πανεθνικό δίκτυο υψηλών επιδόσεων απαιτεί χρόνια τεχνικής ανάπτυξης, σημαντικές επενδύσεις σε σταθμούς και εξοπλισμό, και επαρκή χωρητικότητα για μεγάλο αριθμό χρηστών, ιδίως στα αστικά κέντρα.

Η ΕΛΛΑΔΑ

Η ελληνική γεωγραφία, με εκατοντάδες νησιά, εκτεταμένες θαλάσσιες περιοχές και ορεινούς όγκους, κάνει την απευθείας σύνδεση κινητών με δορυφόρους ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα. Θα μπορούσε να λειτουργήσει συμπληρωματικά προς τα δίκτυα Cosmote, Vodafone και Nova σε απομακρυσμένες περιοχές. Για κάτι τέτοιο θα χρειαστούν ρυθμιστικές εγκρίσεις και συμφωνίες πρόσβασης σε ραδιοφάσμα.

ΓΙΑΤΙ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ

Η αντίδραση των μετοχών ήταν πολύ μεγαλύτερη από την άμεση απειλή. Η αγορά τιμολόγησε μια πιθανότητα, όχι ένα προϊόν: ότι ο κλάδος που θεωρούνταν αμυντικός, με σταθερές ταμειακές ροές και προστατευμένος από το κόστος του δικτύου, μπορεί να χάσει ένα μέρος του ανταγωνιστικού του τείχους. Το ότι ισχυροί οίκοι (Citi, UBS, JPMorgan) αναμένουν περιορισμένες επιπτώσεις βραχυπρόθεσμα δεν αναιρεί τον κίνδυνο, γιατί η Starlink έχει ήδη το πιο δυσεύρετο στοιχείο, δηλαδή τους δορυφόρους, και τώρα αγοράζει το φάσμα.

Το πραγματικό ερώτημα είναι αν η SpaceX θα γίνει ανταγωνιστής των παρόχων ή συνεργάτης τους. Η συμφωνία με την T-Mobile δείχνει το δεύτερο σενάριο, όπου οι πάροχοι ενοικιάζουν δορυφορική κάλυψη για τις απομακρυσμένες περιοχές. Η απόκτηση δικού της φάσματος δείχνει το πρώτο. Το αποτέλεσμα θα κριθεί από την έγκριση της FCC για τα 800 MHz και από το αν η εταιρεία θα επενδύσει σε επίγειες υποδομές. Για την Ευρώπη και την Ελλάδα το σενάριο παραμένει υποθετικό, αφού δεν υπάρχει ούτε φάσμα ούτε ρυθμιστική έγκριση.

FTTH: 1,23 εκατ. ενεργές συνδέσεις και διείσδυση 28,7%, με τον ΟΤΕ μπροστά και τη ΔΕΗ να πιέζει στις υποδομές 

Τριπλασιασμός συνδρομών σε δυόμισι χρόνια, αλλά με ρυθμό που επιβραδύνεται. Η μάχη μεταφέρεται από τα «homes passed» στο take-up

Η οπτική ίνα μέχρι το σπίτι συνεχίζει να κερδίζει έδαφος στην ελληνική αγορά, αλλά με πιο ήρεμο ρυθμό από ό,τι υποδηλώνουν τα ποσοστά ετήσιας αύξησης. Στο τέλος Ιουνίου 2026 οι ενεργές συνδέσεις FTTH έφτασαν τις 1.231.339, επί συνόλου 4.287.534 σταθερών ευρυζωνικών συνδέσεων, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΕΤΤ.

Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΔΙΕΙΣΔΥΣΗΣ

Σε δυόμισι χρόνια οι συνδρομές υπερτριπλασιάστηκαν. Η ετήσια αύξηση ξεπερνά το 50%, όμως οι 175.290 νέες συνδέσεις του εξαμήνου δείχνουν σταθερή και όχι εκρηκτική μετάβαση. Σε σχέση με το 2023, όταν ο πληθυσμός δεν είχε ακόμη πρόσβαση σε ευρεία κάλυψη, η αγορά περνά πλέον από τη φάση της «διαθεσιμότητας» στη φάση της «πειθούς»: ένα μεγάλο μέρος των νοικοκυριών μπορεί ήδη να συνδεθεί, αλλά δεν έχει αποφασίσει να το κάνει.

ΠΟΙΟΣ ΕΧΕΙ ΠΕΛΑΤΕΣ

Μόνο ο ΟΤΕ και η Nova έχουν δώσει συγκεκριμένα στοιχεία συνδρομητικής βάσης, και ο ΟΤΕ διατηρεί σαφές προβάδισμα στη λιανική. Η έλλειψη στοιχείων από ΔΕΗ και Vodafone δυσκολεύει τη συνολική εικόνα, ιδίως για τη ΔΕΗ, που επενδύει επιθετικά αλλά δεν έχει δείξει ακόμη πόσοι από τους δυνητικούς πελάτες έγιναν πραγματικοί.

Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΥΠΟΔΟΜΩΝ

Οι δύο όμιλοι έχουν σχεδόν ίδιο μέγεθος κάλυψης, αλλά πολύ διαφορετικό προφίλ. Ο ΟΤΕ έχει ήδη τη συνδρομητική βάση και η επένδυσή του μοιράζεται ανάμεσα σε οπτική ίνα και 5G. Η ΔΕΗ έχει μικρότερο προϋπολογισμό για τηλεπικοινωνίες (περίπου €140 εκατ. τον χρόνο κατά μέσο όρο) αλλά ξεκινά από μηδενική βάση πελατών, οπότε κάθε γραμμή που ενεργοποιείται μετράει περισσότερο.

ΤΑ ΔΥΟ ΑΛΛΑ ΜΟΝΤΕΛΑ

ΓΙΑΤΙ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ

Η αγορά αλλάζει ερώτημα. Μέχρι πρόσφατα το κρίσιμο μέγεθος ήταν πόσα σπίτια καλύπτει κάθε δίκτυο. Πλέον είναι πόσα από αυτά πληρώνουν συνδρομή. Μια χονδρική εκτίμηση δείχνει τη διαφορά: ο ΟΤΕ έχει ~580.000 πελάτες στο δικό του δίκτυο των 2,2 εκατ. γραμμών (περίπου 26%), ενώ η Nova έχει 130.000 σε ~950.000 γραμμές (περίπου 14%). Τα νούμερα είναι εκτίμησή μας και όχι επίσημα στοιχεία, αλλά δείχνουν ότι η κατασκευή δικτύου δεν αρκεί από μόνη της.

Για τη ΔΕΗ το δίλημμα είναι πιο έντονο. Όταν επενδύει €420 εκατ. για να φτάσει τα 3,8 εκατ. έως το 2028, χρειάζεται είτε δικούς της πελάτες είτε παρόχους που θα νοικιάσουν το δίκτυο. Εκεί μπαίνει η σύμπραξη με τη Vodafone: αν ολοκληρωθεί, η ΔΕΗ αποκτά έναν μεγάλο ενοικιαστή και η Vodafone φτάνει σε νοικοκυριά χωρίς δικό της δίκτυο, δηλαδή οι δύο καλύπτουν ο ένας τα κενά του άλλου.

Για την ευρύτερη αγορά, το 28,7% δείχνει ότι υπάρχει μακρύς δρόμος ακόμη, αφού περίπου 7 στις 10 συνδέσεις παραμένουν σε παλαιότερες τεχνολογίες. Η επόμενη φάση θα κριθεί από τις τιμές, τις προσφορές και από το αν οι πάροχοι θα καταφέρουν να μεταφέρουν το υπάρχον πελατολόγιό τους στην οπτική ίνα, κάτι που πλησιάζει περισσότερο στον ΟΤΕ και λιγότερο στους νεοεισερχόμενους.