01/06/26

ΔΝΤ: Οι τράπεζες καθάρισαν — αλλά

Η πρώτη αξιολόγηση του ελληνικού χρηματοπιστωτικού τομέα από το ΔΝΤ μετά το 2006 φέρνει ένα μήνυμα που χωρίζεται καθαρά στα δύο: το τραπεζικό σύστημα έχει αφήσει πίσω του την εποχή της κρίσης — αλλά η οικονομία και η κοινωνία δεν έχουν κάνει το ίδιο.

Το βασικό εύρημα

Οι ελληνικές τράπεζες εμφανίζονται ανθεκτικές ακόμα και σε stress tests ακραίων συνθηκών — συμπεριλαμβανομένου σεναρίου παρατεταμένου πολέμου στη Μέση Ανατολή. Η υψηλή καθαρή επιτοκιακή κερδοφορία λειτουργεί ως «μαξιλάρι» απέναντι σε αυξημένες προβλέψεις και πιθανές ζημιές.

Αλλά οι τράπεζες δανείζουν κυρίως μεγάλους ομίλους, η αγορά στεγαστικών παραμένει περιορισμένη, η χρηματοδότηση ΜΜΕ υστερεί — και 2,9 εκατ. προβληματικά δάνεια, που αφορούν 2,4 εκατ. δανειολήπτες σε χώρα 10,4 εκατ. κατοίκων, παραμένουν εκτός τραπεζικών ισολογισμών.

Τα τρία σημεία ανησυχίας

1. Η υπερσυγκέντρωση στους μεγάλους ομίλους

Οι τέσσερις συστημικές τράπεζες δανείζουν ουσιαστικά τους ίδιους μεγάλους πελάτες, στους ίδιους κλάδους, με παρόμοια στρατηγική. Αν ένας μεγάλος όμιλος βρεθεί σε πίεση, ο κίνδυνος μεταδίδεται ταυτόχρονα σε όλο το σύστημα.

2. Οι servicers και το ιδιωτικό χρέος εκτός ισολογισμών

Οι εταιρείες διαχείρισης δανείων διαχειρίζονται προβληματικά ανοίγματα που αντιστοιχούν στο 37,4% του ελληνικού ΑΕΠ. Το ΔΝΤ ζητά αυστηρότερη εποπτεία, περισσότερη διαφάνεια και ενίσχυση του ελέγχου της ΤτΕ.

Οι αναβαλλόμενες φορολογικές απαιτήσεις (DTCs)

Τα DTCs — κρατικές εγγυήσεις από την εποχή της κρίσης — συνεχίζουν να αποτελούν σημαντικό μέρος των εποπτικών κεφαλαίων. Σε σενάριο σοβαρής κρίσης, αυτά και οι εγγυήσεις του «Ηρακλή» θα μπορούσαν να επαναφέρουν τον φαύλο κύκλο σύνδεσης κράτους-τραπεζών. Το ΔΝΤ ζητά επιτάχυνση της σταδιακής τους απομείωσης.

Η κληρονομιά που δεν έχει ξεπεραστεί

Η «νέα κανονικότητα» των τραπεζικών ισολογισμών δεν έχει φτάσει ακόμα σε εκατοντάδες χιλιάδες νοικοκυριά και επιχειρήσεις που παραμένουν παγιδευμένα σε προβληματικά δάνεια υπό servicers. Αυτό περιορίζει την πιστωτική επέκταση, συμπιέζει τη στεγαστική αγορά και κρατά εκτός τραπεζικής χρηματοδότησης σημαντικό κομμάτι της οικονομίας.

Οι τράπεζες έχουν καθαρίσει τους ισολογισμούς τους. Το επόμενο βήμα — που δεν έχει γίνει ακόμα — είναι να καθαρίσει και η οικονομία από την κληρονομιά της κρίσης.

ΔΕΗ Fiber: Ο «εισβολέας» που έριξε τις τιμές στις τηλεπικοινωνίες χωρίς να έχει ακόμα μαζέψει συνδρομητές

Μόλις 20.000 συνδρομητές — τελευταία θέση στην αγορά. Και όμως, μέσα σε έναν χρόνο, η είσοδος της ΔΕΗ στις τηλεπικοινωνίες έχει ρίξει τις τιμές στα 2play πακέτα έως και 20%. Αυτή είναι η δύναμη της απειλής — ακόμα και πριν υλοποιηθεί πλήρως.

Πόσο έπεσαν οι τιμές — ανά πάροχο

Η ΔΕΗ σε αριθμούς — το δίκτυο που μεγαλώνει

Η ΔΕΗ FiberGrid έχει ήδη ξεπεράσει σε κάλυψη Nova και Vodafone — που παραμένουν κάτω από 1 εκατ. γραμμές FTTH. Το δίκτυο μεγαλώνει. Οι συνδρομητές θα ακολουθήσουν.

Γιατί τα 20.000 δεν είναι το πραγματικό μέτρο

Δύο παράγοντες εξηγούν γιατί η ΔΕΗ δεν έχει ακόμα μετατρέψει την υποδομή σε πελάτες. Πρώτον, οι παραδοσιακοί πάροχοι έχουν «κλειδωμένους» τους καταναλωτές με διετή συμβόλαια και ακριβά πέναλτι αποχώρησης. Δεύτερον, το δίκτυο συνεχίζει να αναπτύσσεται — η μάχη για τους πελάτες δεν έχει ξεκινήσει ακόμα με πλήρη δύναμη.

Η στρατηγική λογική

Η ΔΕΗ έχει δύο πλεονεκτήματα που κανείς ανταγωνιστής δεν μπορεί εύκολα να αντιγράψει: χαμηλό κόστος ανάπτυξης δικτύου λόγω υφιστάμενης υποδομής, και εκτεταμένο δίκτυο πωλήσεων που φτάνει σε κάθε γωνιά της χώρας. Η πρότασή της είναι απλή: γιατί να πληρώνεις ακριβά συνδυαστικά πακέτα για υπηρεσίες που δεν χρησιμοποιείς, όταν μπορείς να πάρεις το φθηνότερο από κάθε κατηγορία χωριστά;

Για την κινητή τηλεφωνία, ο Γ. Στάσσης αρνείται «άμεσο ενδιαφέρον» — αλλά η συμμετοχή στη διαβούλευση της ΕΕΤΤ δεν είναι κίνηση αδιαφορίας. Η αγορά το διαβάζει ως ανοιχτό παράθυρο.

Λιμάνι Ελευσίνας: Ιούνιος, διαγωνισμός — και ένα σχέδιο που φιλοδοξεί να αλλάξει τον χάρτη της Νοτιοανατολικής Ευρώπης

Τον Ιούνιο αναμένεται να εκκινήσει ο διαγωνισμός του Υπερταμείου για την αξιοποίηση του λιμανιού της Ελευσίνας. Και ένα σχήμα έχει ήδη ανακοινώσει τη συμμετοχή του: AKTOR και ONEX μαζί — δύο εταιρείες με διαφορετικές, αλλά συμπληρωματικές δυνατότητες στη ναυτιλία, τα ναυπηγεία και τις κατασκευές.

Τι είναι η Ελευσίνα — και τι μπορεί να γίνει

Τι λένε οι δύο επικεφαλής

Ο Αλέξανδρος Εξάρχου (AKTOR) συνέδεσε την Ελευσίνα με τον Κάθετο Ενεργειακό Διάδρομο και τις ανάγκες της Ευρώπης για LNG μετά την απεξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο. «Το ζήτημα δεν είναι μόνο η τιμή, είναι και η διασφάλιση των ποσοτήτων» — και η Ελευσίνα μπορεί να γίνει η πύλη εισόδου.

Ο Πάνος Ξενοκώστας (ONEX) περιέγραψε μια «ολιστική υποδομή» — ένα λιμάνι όπου ένα πλοίο θα μπορεί να φορτοεκφορτώνει εμπορεύματα, να επισκευάζεται, να ανεφοδιάζεται ενεργειακά και να συνδέεται άμεσα με σιδηροδρομικά και οδικά δίκτυα. «Δεν είναι απλά μια εμπορική αξιοποίηση» — είναι δημιουργία νέου οικοσυστήματος.

Για το LNG ήταν κατηγορηματικός: «Ήρθε για να μείνει» — οι εναλλακτικές τεχνολογίες δεν έχουν ακόμα την κλίμακα για να τo αντικαταστήσουν.

Γιατί η Ελευσίνα έχει πλεονέκτημα

Εγγύτητα στην Αττική, άμεση σύνδεση με μεγάλους οδικούς άξονες, δυνατότητα σύνδεσης με σιδηρόδρομο, και διαθέσιμη χερσαία ζώνη για logistics. Συμπληρωματική — όχι ανταγωνιστική — προς τον Πειραιά. Και στρατηγικά τοποθετημένη για να εξυπηρετεί εμπορικές και ενεργειακές ροές προς Βόρεια και Κεντρική Ευρώπη.

Οι γεωπολιτικές μεταβολές — ανταγωνισμός ΗΠΑ-Κίνας, νέοι χάρτες εμπορευματικών ροών — δημιουργούν παράθυρο ευκαιρίας που σπάνια ανοίγει. Αν ανοιχτεί ο διαγωνισμός τον Ιούνιο και κλειδώσει το επενδυτικό σχήμα, η Ελευσίνα θα σταματήσει να είναι το «αναξιοποίητο λιμάνι» της Δυτικής Αττικής — και θα αρχίσει να γίνεται κάτι πολύ μεγαλύτερο.

Cenergy: Ρεκόρ κερδοφορίας στο α' τρίμηνο — και το «super cycle» μόλις ξεκινά

Η Cenergy Holdings ανακοίνωσε το καλύτερο τρίμηνο στην ιστορία της — και ο CFO της έσπευσε να συγκρατήσει τις προσδοκίες. Όχι γιατί η εικόνα είναι κακή. Αλλά γιατί είναι τόσο καλή που κινδυνεύει να δημιουργήσει λανθασμένες προσδοκίες για τα επόμενα τρίμηνα.

Τα αποτελέσματα α' τριμήνου 2026

Γιατί το 20% δεν είναι «νέα κανονικότητα»

Το ρεκόρ περιθωρίου οφείλεται στο υψηλό ποσοστό υποθαλάσσιων έργων στο μείγμα πωλήσεων — αυτά αποφέρουν περιθώρια άνω του 20%. Καθώς αυξάνεται η συμμετοχή χερσαίων καλωδίων από τις νέες γραμμές παραγωγής στη Θήβα και τον Ελαιώνα, το περιθώριο θα υποχωρήσει προς τα «κανονικά» επίπεδα — άνω του 17%. Ακόμα πολύ καλά, αλλά διαφορετικά από αυτό που είδαμε στο α' τρίμηνο.

Το «super cycle» που περιγράφει η διοίκηση

Ο CFO Αλέξανδρος Μπένος συνέδεσε ευθέως την ισχυρή ζήτηση με τρεις δυνάμεις που συγκλίνουν ταυτόχρονα:

Πρώτον, οι hyperscalers — Amazon, Microsoft, Meta — σχεδιάζουν επενδύσεις έως 600 δισ. δολάρια σε νέες υποδομές data centers. Ένα μόνο hyperscale data center ξεπερνά τα 100 MW και απαιτεί εκατοντάδες χιλιόμετρα καλωδίων. Δεύτερον, η ΤΝ δημιουργεί ανάγκη και για αγωγούς φυσικού αερίου, καθώς αναπτύσσονται σχέδια αποκλειστικής ηλεκτροπαραγωγής κοντά στις νέες εγκαταστάσεις. Τρίτον, η γεωπολιτική αβεβαιότητα κάνει τις υποθαλάσσιες ηλεκτρικές διασυνδέσεις στρατηγικά assets — όχι απλώς ενεργειακά έργα.

Η κίνηση στις ΗΠΑ

Το νέο εργοστάσιο στη Βαλτιμόρη τοποθετείται «στο επίκεντρο» της ανάπτυξης data centers στην Ανατολική Ακτή των ΗΠΑ — και η τοπική ομάδα είναι ήδη σε επαφές με utilities, developers και operators.

Το backlog που «δίνει λανθασμένη εικόνα»

Το ανεκτέλεστο υπόλοιπο στο τέλος Μαρτίου ήταν 3,3 δισ. ευρώ — αλλά ο Μπένος προειδοποίησε ότι ο αριθμός αυτός δεν αντικατοπτρίζει την πραγματική δυναμική. Υπάρχουν ήδη έργα για τα οποία η Cenergy έχει επιλεγεί ως προτιμητέος ανάδοχος χωρίς να έχουν υπογραφεί ακόμα οι τελικές συμβάσεις. «Είμαστε πολύ αισιόδοξοι ότι μέχρι το τέλος της χρονιάς το ανεκτέλεστο θα είναι σημαντικά υψηλότερο».

Bonus: ο ΑΔΜΗΕ πιθανολογείται ως ο πρώτος πελάτης της Cenergy σε έργο HVDC — τη νέα γενιά υποθαλάσσιων διασυνδέσεων υψηλής τάσης συνεχούς ρεύματος.

Ο στόχος για το 2026

Προσαρμοσμένο EBITDA 370–400 εκατ. ευρώ — με ανοιχτό το ενδεχόμενο αναθεώρησης αν η ισχυρή δυναμική συνεχιστεί και στο β' τρίμηνο. Η Cenergy δεν απλώς επωφελείται από ένα ευνοϊκό περιβάλλον — βρίσκεται στο σωστό μέρος, την κατάλληλη στιγμή, με τη σωστή υποδομή. 

Κβαντικοί υπολογιστές και crypto: Η απειλή που μετατράπηκε από θεωρητική σε βάσιμη

Για χρόνια ήταν το σενάριο που κανείς δεν έπαιρνε πολύ σοβαρά. Τώρα μεγάλα ονόματα του κλάδου επενδύουν δισεκατομμύρια για να προετοιμαστούν. Οι κβαντικοί υπολογιστές και η απειλή που αντιπροσωπεύουν για την κρυπτογράφηση των blockchain δικτύων έχουν μπει επίσημα στην ατζέντα της αγοράς.

Το πρόβλημα με απλά λόγια

Το bitcoin και τα υπόλοιπα blockchain δίκτυα βασίζονται σε κρυπτογραφία που σήμερα είναι πρακτικά αδύνατο να σπάσει. Ένας αρκετά ισχυρός κβαντικός υπολογιστής θα μπορούσε θεωρητικά να αποκρυπτογραφήσει τα ιδιωτικά κλειδιά των ψηφιακών πορτοφολιών — και να αποκτήσει πρόσβαση σε κεφάλαια. Σε αντίθεση με το τραπεζικό σύστημα, οι συναλλαγές στο blockchain είναι μη αναστρέψιμες. Αν κλαπεί κάτι, δεν επιστρέφεται.

Πότε γίνεται πραγματικό πρόβλημα

Εδώ χωρίζονται οι γνώμες:

Η μελέτη της Google που προκάλεσε ανησυχία πρόσφατα υποστηρίζει ότι οι κβαντικοί υπολογιστές ίσως χρειάζονται λιγότερους πόρους από ό,τι εκτιμούσαν για να παραβιάσουν υφιστάμενα συστήματα κρυπτογράφησης.

Ποιοι κινούνται ήδη

Γιατί το bitcoin είναι το πιο ευάλωτο

Ακριβώς επειδή είναι αποκεντρωμένο. Δεν υπάρχει κεντρικός φορέας που να μπορεί να επιβάλει γρήγορες αλλαγές στο δίκτυο. Οποιαδήποτε μετάβαση σε νέα κρυπτογραφικά πρότυπα απαιτεί συντονισμό ολόκληρης της κοινότητας — κάτι που μέχρι στιγμής δεν έχει επιτευχθεί και δεν είναι εύκολο να επιτευχθεί.

Η αγορά βρίσκεται σε ένα γνώριμο δίλημμα: να κινηθεί νωρίς και να επενδύσει σε κάτι που μπορεί να αργήσει δεκαετίες, ή να περιμένει και να ρισκάρει να βρεθεί απροετοίμαστη. Οι μεγάλοι παίκτες έχουν ήδη επιλέξει — κινούνται νωρίς.

«150 δισεκατομμύρια δολάρια θα «ρουφηχτούν» από το σύστημα — και το Bitcoin το ξέρει ήδη» 

Υπάρχει ένας μηχανισμός που λίγοι παρακολουθούν αλλά επηρεάζει τα πάντα: η απορρόφηση ρευστότητας από τις εκδόσεις αμερικανικού χρέους. Και τις επόμενες δύο εβδομάδες — από 28 Μαΐου έως 5 Ιουνίου — περίπου 150 δισεκατομμύρια δολάρια θα μεταφερθούν από τις αγορές στον λογαριασμό του αμερικανικού Υπουργείου Οικονομικών στη Fed.

Ο μηχανισμός είναι απλός: όταν το Υπουργείο Οικονομικών πουλά νέα ομόλογα και έντοκα γραμμάτια, εισπράττει μετρητά από επενδυτές. Αυτά τα μετρητά φεύγουν από το τραπεζικό σύστημα και «κάθονται» στη Fed. Αποτέλεσμα: λιγότερα διαθέσιμα κεφάλαια για επενδύσεις — και αγορές που αντιδρούν.

Το timeline που ανησυχεί

Την Πέμπτη: 15 δισεκατομμύρια δολάρια σε έντοκα γραμμάτια. Την Παρασκευή: 47 δισεκατομμύρια σε ομόλογα. Τη Δευτέρα: 68 δισεκατομμύρια. Την Τρίτη: 16 δισεκατομμύρια. Και στις 4 Ιουνίου: άλλα 5-15 δισεκατομμύρια. Σύνολο: ~150 δισεκατομμύρια δολάρια σε δέκα μέρες.

Αυτό δεν είναι ασυνήθιστο — είναι η συνηθισμένη διαδικασία χρηματοδότησης του αμερικανικού ελλείμματος. Αλλά σε περίοδο όπου οι αγορές είναι ήδη νευρικές λόγω γεωπολιτικής, αποδόσεων ομολόγων στο 5,12% και SpaceX IPO που «ρουφά» ρευστότητα, η συγκέντρωση αυτών των διακανονισμών σε ένα τόσο μικρό χρονικό διάστημα δεν είναι ουδέτερη.

Το Bitcoin ως barometer ρευστότητας

Ο Michael Kramer της Mott Capital λέει κάτι ενδιαφέρον: «Από την εμπειρία μου, το Bitcoin τείνει να αποτελεί καλύτερο δείκτη ρευστότητας από τα περισσότερα χρηματοοικονομικά μέσα». Και το Bitcoin έχει ήδη αρχίσει να το «λέει»: -11% από τα υψηλά των 82.500 δολαρίων, με διάσπαση της βασικής στήριξης στα 75.000 δολάρια.

Αυτό δεν σημαίνει ότι το Bitcoin καταρρέει. Σημαίνει ότι η αγορά κρυπτονομισμάτων — ως η πιο ευαίσθητη .στη ρευστότητα κατηγορία assets — αντιδρά πρώτη. Και ο επενδυτής που παρακολουθεί αυτή την κίνηση έχει ένα early warning για τι έρχεται στις υπόλοιπες αγορές.

Τι σημαίνει για τις ευρωπαϊκές αγορές και το Euronext Athens

Η απορρόφηση 150 δισεκατομμυρίων δολαρίων από το σύστημα δεν είναι αμερικανικό πρόβλημα — είναι παγκόσμιο. Γιατί τα κεφάλαια που «κλειδώνονται» σε αμερικανικά ομόλογα δεν βρίσκονται στις ευρωπαϊκές αγορές, δεν βρίσκονται στο Euronext Athens.

Άνοδος και παγίδες στις αγορές πρόβλεψης: το «εύκολο χρήμα» της Gen Z και οι σκιές της χειραγώγησης

Οι αγορές πρόβλεψης εξελίσσονται σε ένα από τα πιο δυναμικά –και αμφιλεγόμενα– trends της επενδυτικής λιανικής, προσελκύοντας ιδιαίτερα τη νεότερη γενιά επενδυτών. Πλατφόρμες όπως η Kalshi και η Polymarket υπόσχονται έναν νέο τρόπο «επένδυσης» σε γεγονότα, από την πορεία των αγορών έως πολιτικές εξελίξεις, ωστόσο η πραγματικότητα αποδεικνύεται πιο σύνθετη και συχνά πιο επικίνδυνη.

Η εμπειρία του 22χρονου «Σαμ» αποτυπώνει χαρακτηριστικά τη διαδρομή πολλών νέων χρηστών: αρχικά κέρδη που ενισχύουν την αυτοπεποίθηση, ακολουθούμενα από υπερβολική ανάληψη ρίσκου και τελικά σημαντικές απώλειες. Από κέρδη άνω των 3.000 δολαρίων, βρέθηκε με ζημίες 12.000 δολαρίων, περιγράφοντας την εμπειρία ως «ακριβό μάθημα».

Η δημοτικότητα των πλατφορμών αυτών έχει ενισχυθεί από επιθετικές καμπάνιες marketing και τη χρήση influencers, με τη συμμετοχή της Gen Z να αυξάνεται ραγδαία. Σύμφωνα με έρευνα της Northwestern Mutual, σχεδόν ένας στους τρεις νέους 18-29 ετών είτε επενδύει είτε εξετάζει τη συμμετοχή του σε αγορές πρόβλεψης ή στοιχηματισμό.

Σε αντίθεση με τις παραδοσιακές επενδύσεις, οι αγορές αυτές λειτουργούν ως μηχανισμοί στοιχηματισμού, όπου οι αποδόσεις καθορίζονται από τη συλλογική εκτίμηση των συμμετεχόντων. Οι χρήστες μπορούν να «ποντάρουν» σε οικονομικά, πολιτικά ή ακόμη και εξαιρετικά ασυνήθιστα σενάρια, ενώ η χρήση χρηματοοικονομικής ορολογίας –όπως «παράγωγα» ή «ομόλογα»– δημιουργεί την εντύπωση μιας πιο θεσμικής αγοράς.

Ωστόσο, πίσω από την εικόνα αυτή, οι επικριτές επισημαίνουν ότι πρόκειται ουσιαστικά για παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος, όπου τα κέρδη των λίγων προκύπτουν από τις απώλειες των πολλών. Δεδομένα δείχνουν ότι το 58% των χρηστών της Polymarket καταγράφει ζημίες, ενώ η πλειονότητα των συνολικών κερδών συγκεντρώνεται σε ελάχιστους λογαριασμούς.

Η ανισορροπία αυτή εντείνεται από τη συμμετοχή επαγγελματιών traders, αλγοριθμικών στρατηγικών και εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης, που εκμεταλλεύονται τις αδυναμίες των λιγότερο έμπειρων χρηστών. Σε αυτό το περιβάλλον, οι ιδιώτες επενδυτές κινδυνεύουν να αποτελέσουν το λεγόμενο «dumb money», δηλαδή το εύκολο θύμα πιο εξελιγμένων παικτών.

Παράλληλα, αυξάνονται οι ανησυχίες για φαινόμενα εσωτερικής πληροφόρησης και χειραγώγησης. Περιπτώσεις ύποπτα χρονισμένων στοιχημάτων, καθώς και περιστατικά χρήσης μη δημόσιων πληροφοριών, έχουν εντείνει τον προβληματισμό για την ασφάλεια και τη διαφάνεια των αγορών αυτών.

Οι ίδιες οι πλατφόρμες υποστηρίζουν ότι προσφέρουν μια πιο «δίκαιη» μορφή στοιχηματισμού, χωρίς πλεονέκτημα υπέρ του παρόχου, λειτουργώντας ως διαμεσολαβητές μεταξύ αγοραστών και πωλητών. Ωστόσο, ρυθμιστικές αρχές σε χώρες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο αντιμετωπίζουν ήδη τις δραστηριότητές τους ως μη αδειοδοτημένο τζόγο.

Καθώς η σύγκλιση social media, κρυπτονομισμάτων και επενδύσεων εντείνεται, οι αγορές πρόβλεψης αναδεικνύονται σε ένα νέο, υβριδικό πεδίο. Το βασικό ερώτημα παραμένει αν αποτελούν ένα καινοτόμο εργαλείο πρόβλεψης ή απλώς μια εξελιγμένη μορφή στοιχηματισμού με υψηλό ρίσκο για τους λιγότερο ενημερωμένους συμμετέχοντες.

29/05/26

Στουρνάρας: «Τριγωνικές συναλλαγές δεν υπάρχουν — είναι αστικός μύθος»

Ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος έβαλε τελεία στη φημολογία για τις σχέσεις τραπεζών και servicers. Αλλά η συζήτηση για τα κόκκινα δάνεια και τις τιτλοποιήσεις δεν έχει κλείσει — απλώς μετακινήθηκε σε άλλο έδαφος.

Τι είπε ο Στουρνάρας

Απαντώντας στη Βουλή για τις φερόμενες τριγωνικές συναλλαγές μεταξύ τραπεζών και εταιρειών διαχείρισης κόκκινων δανείων, ο κ. Στουρνάρας ήταν κατηγορηματικός: «Τριγωνικές συναλλαγές δεν υπάρχουν και αυτό είναι ένα μύθευμα». Και πρόσθεσε: «Οι τράπεζες είναι μέτοχοι αυτών των εταιρειών αλλά δεν ενοποιούν τα αποτελέσματα και απαγορεύεται από τον επόπτη να παίρνουν πίσω δάνεια και ακίνητα».

Ξεκαθάρισε επίσης τη διαφορά μεταξύ funds και servicers: τα funds είναι επενδυτές — δεν εποπτεύονται από την ΤτΕ. Οι servicers είναι θυγατρικές τραπεζών με έδρα στην Ελλάδα και εποπτεύονται. Και η ΤτΕ δεν διστάζει να επιβάλει πρόστιμα — συνολικά 9,5 εκατ. ευρώ για παραβιάσεις μέχρι σήμερα. 

Το θέμα που ανέδειξε η Cairo

Ενώ ο Στουρνάρας απομυθοποιούσε τις τριγωνικές συναλλαγές, ένα άλλο ζήτημα έφτασε στην Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς — αυτή τη φορά από μετόχους της Cairo, της εισηγμένης εταιρείας που προέκυψε από την τιτλοποίηση κόκκινων δανείων της Eurobank στο πλαίσιο του Ηρακλή.

Το πρόβλημα: ο servicer doValue διατηρεί το δικαίωμα να εξαγοράσει το σύνολο του χαρτοφυλακίου υπό συγκεκριμένους όρους. Και το ανεξόφλητο κεφάλαιο των ομολόγων, σύμφωνα με ανεξάρτητο εκτιμητή, είναι μόλις 42,9 εκατ. ευρώ — και όχι 412 εκατ. ευρώ που πίστευαν ορισμένοι επενδυτές. Αποτέλεσμα: η Cairo ανακοίνωσε λογιστικές ζημιές 94,3 εκατ. ευρώ για το 2025 λόγω απομείωσης της αξίας των ομολόγων.

Παρόμοια δυνατότητα πρόωρης αποπληρωμής αναγνωρίζει και η Sunrise — η αντίστοιχη τιτλοποίηση της Πειραιώς — με τη διαφορά ότι η σχετική απόφαση απαιτεί αυξημένη πλειοψηφία 75% των ομολογιούχων.

Η ουσία της σύγκρουσης

Η δυσαρέσκεια των μετόχων δεν αφορά τη νομιμότητα — αφορά την ενημέρωση. Επένδυσαν βάσει συγκεκριμένων παραδοχών για το υπόλοιπο κεφαλαίου, και οι παραδοχές αποδείχθηκαν λανθασμένες. Αυτό θέτει ερωτήματα διαφάνειας που δεν απαντώνται με την κατηγορηματική άρνηση ύπαρξης τριγωνικών — είναι διαφορετικό πρόβλημα, με διαφορετικούς υπόλογους.

Ο Στουρνάρας έβαλε τέλος στον έναν μύθο. Η αγορά τιτλοποιήσεων έχει ακόμα ερωτήματα που περιμένουν απαντήσεις. 

ΔΝΤ για ελληνικές τράπεζες: «Ανθεκτικές ακόμα και υπό ακραία σενάρια» — αλλά με συστάσεις

Για πρώτη φορά από το 2006, το ΔΝΤ διενήργησε πλήρη αξιολόγηση του ελληνικού χρηματοπιστωτικού τομέα. Το αποτέλεσμα είναι καθησυχαστικό — αλλά δεν στερείται και αιχμών.

Το βασικό εύρημα

«Οι συστημικοί κίνδυνοι ήταν χαμηλοί πριν από τον πόλεμο και παραμένουν διαχειρίσιμοι». Οι τράπεζες εμφανίζονται καλά κεφαλαιοποιημένες, με υψηλή ρευστότητα και επαρκή ανθεκτικότητα ακόμα και υπό stress tests ακραίων συνθηκών. Το ΔΝΤ αναγνωρίζει επίσης ότι οι ελληνικές αρχές έχουν αντλήσει κρίσιμα διδάγματα από τις προηγούμενες κρίσεις.

Τι ζητά το ΔΝΤ

 Η θετική αξιολόγηση της ΤτΕ

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στον ρόλο της Τράπεζας της Ελλάδος, η οποία αξιολογείται θετικά για την ισχυρή ανεξαρτησία της, την ενδελεχή εποπτεία των ΛΣΠΙ και την προληπτική στρατηγική σε ζητήματα συστημικού κινδύνου. Η ΤτΕ χαιρέτισε τα αποτελέσματα και δεσμεύτηκε να υλοποιήσει τις συστάσεις εντός των προβλεπόμενων χρονικών πλαισίων.

Το σημείο που απαιτεί προσοχή

Το ΔΝΤ επισημαίνει ότι η αποκατάσταση των ισολογισμών του ιδιωτικού τομέα παραμένει «ελλιπής» — και ζητά να συνεχιστεί η εκκαθάριση του παλαιού ιδιωτικού χρέους που βρίσκεται εκτός τραπεζικού συστήματος στα χέρια των servicers. Αυτό συνδέεται άμεσα με τη συζήτηση για τα «θεραπευμένα» δάνεια και την προσπάθεια επαναφοράς τους στις τράπεζες.

Η συνολική εικόνα που αποτυπώνει το FSAP είναι αυτή ενός συστήματος που έχει διανύσει πολύ μεγάλη απόσταση — αλλά δεν έχει ακόμα ολοκληρώσει τη διαδρομή.

ΑΔΜΗΕ Συμμετοχών: Το «προφορικό βιβλίο» έχει ήδη γεμίσει — το επίσημο δεν έχει ανοίξει ακόμα

Ακόμα και πριν ανοίξει επίσημα το βιβλίο προσφορών, το επενδυτικό ενδιαφέρον για την ΑΜΚ της ΑΔΜΗΕ Συμμετοχών φαίνεται να έχει ήδη υπερκαλύψει το ποσό που χρειάζεται να αντληθεί από την αγορά. Σύμφωνα με πληροφορίες, στις κλειστές συναντήσεις pre-marketing που έχουν ήδη γίνει, τα 250 εκατ. ευρώ — δηλαδή το τμήμα που απευθύνεται στους επενδυτές — έχουν ήδη «καλυφθεί» προφορικά.

Αν αυτό επιβεβαιωθεί, σημαίνει ότι η ΑΜΚ του 1 δισ. ευρώ είναι ουσιαστικά εξασφαλισμένη — το Δημόσιο φέρνει 530 εκατ. ευρώ, η κινεζική State Grid 240 εκατ., και η αγορά τα υπόλοιπα 250 εκατ.

Το χρονοδιάγραμμα που διαμορφώνεται

Τι γίνεται στο Λονδίνο

Η διοικητική ηγεσία — Μάνος Μανουσάκης και Γιάννης Καράμπελας — βρίσκεται στο Λονδίνο για roadshows. Τα ραντεβού, σύμφωνα με πληροφορίες, αφορούν δύο κατηγορίες επενδυτών: hedge funds που συνάντησαν τα ελληνικά στελέχη στο Citi, και μεγάλα infrastructure funds — εκείνα που συνήθως ασχολούνται με μεγέθη μεγαλύτερα του ΑΔΜΗΕ, αλλά βλέπουν στη συγκεκριμένη ΑΜΚ μια ευκαιρία να μπουν νωρίς σε μια ιστορία ταχύτατης ανάπτυξης.

Η εντύπωση που αποκομίζουν οι συνομιλητές στο Λονδίνο, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, είναι ότι βρίσκουν «συμπαγές business plan και απολύτως θεμελιωμένο επενδυτικό στόρι».

Η μετοχή έχει ήδη ψηφίσει

Από τις 30 Απριλίου, όταν το Δημόσιο άνοιξε τον δρόμο για την ΑΜΚ με τη σχετική τροπολογία, η μετοχή της ΑΔΜΗΕ Συμμετοχών έχει κάνει ράλι 22% — από τα 3,28 ευρώ στα 3,99 ευρώ. Τον τελευταίο μήνα έχουν αλλάξει χέρια σχεδόν 30 εκατ. τεμάχια, με ημερήσιους όγκους γύρω στο 1 εκατ. τεμάχια — υψηλοί για τα δεδομένα της μετοχής. Η εικόνα αυτή συνάδει με αγορές από κεφάλαια που θέλουν να εξασφαλίσουν θέση πριν ανοίξει το επίσημο βιβλίο.

Γιατί το επενδυτικό στόρι πείθει

Το επενδυτικό πλάνο που παρουσίασε η διοίκηση υπόσχεται τρία πράγματα που σπάνια συνδυάζονται:

Ετήσια αύξηση κερδών 25–30% έως το 2029 — από τους υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης Διαχειριστή στην Ευρώπη. Υπερδιπλασιασμό της Ρυθμιζόμενης Περιουσιακής Βάσης από 3,3 δισ. ευρώ σε 7 δισ. ευρώ. Επενδύσεις 6 δισ. ευρώ που χρηματοδοτούν έργα εθνικής σημασίας — διασυνδέσεις Δωδεκανήσων, Βορείου Αιγαίου, δεύτερη γραμμή με Ιταλία.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο Καραμούζης της Εθνικής Τράπεζας, μιλώντας στο Συμπόσιο Ενεργειακής Μετάβασης, χαρακτήρισε τις επενδύσεις σε δίκτυα «κρίσιμο παράγοντα για τη συνολική σταθερότητα της αγοράς». Σε ένα περιβάλλον όπου τα ΑΠΕ παράγουν περισσότερα από όσα το σύστημα μπορεί να απορροφήσει, ο ΑΔΜΗΕ δεν είναι απλώς μια εταιρεία υποδομής — είναι η απάντηση στο πρόβλημα.

Το ερώτημα δεν είναι πλέον αν η ΑΜΚ θα καλυφθεί. Είναι πόσες φορές.

Ασφάλιση 2025: Κλάδος 6,9 τρισ. ευρώ που μεγαλώνει — και η Ελλάδα ακολουθεί

Η παγκόσμια ασφαλιστική βιομηχανία πρόσθεσε 456 δισ. ευρώ το 2025 και έφτασε τα 6,9 τρισ. ευρώ. Ο ρυθμός (+7,1%) ήταν χαμηλότερος από το εξαιρετικό 2024 (+9,4%) — αλλά παραμένει αισθητά πάνω από τον δεκαετή μέσο όρο (+5,6%). Το μήνυμα της Allianz Research είναι σαφές: ο κλάδος δεν επιβραδύνει — ωριμάζει.

Η εικόνα ανά κλάδο παγκοσμίως

Η ασφάλιση υγείας είναι η μεγάλη ιστορία του 2025 — +12,3%, η μεγαλύτερη άνοδος από το 2014. Γήρανση πληθυσμού, αυξανόμενο κόστος υγειονομικής περίθαλψης και πίεση στα δημόσια συστήματα τροφοδοτούν ζήτηση που δεν δείχνει να σταματά.

Η ελληνική αγορά

Η Ελλάδα αναπτύσσεται με ρυθμό που ισούται ακριβώς με τον παγκόσμιο δεκαετή μέσο — και οι προβλέψεις για την επόμενη δεκαετία (+4,8% ετησίως) ξεπερνούν τον εκτιμώμενο ρυθμό ανάπτυξης του ΑΕΠ (+3,4%).

Oι προβλέψεις για την επόμενη δεκαετία

Η παγκόσμια αγορά ασφαλίστρων θα προσθέσει 5,26 τρισ. ευρώ μέσα στην επόμενη δεκαετία. Πάνω από το μισό θα έρθει από την Ασία.

Ο γεωπολιτικός κατακερματισμός ως νέος παράγοντας

Ο Chief Economist της Allianz Ludovic Subran συνόψισε τη νέα πραγματικότητα: «Η ανθεκτικότητα αντικαθιστά την αποδοτικότητα ως βασική οργανωτική αρχή». Ένας πιο κατακερματισμένος κόσμος σημαίνει πιο σύνθετα περιβάλλοντα κινδύνου — αλλά και περισσότερη ζήτηση για ασφαλιστική προστασία σε υποδομές, ενεργειακή ασφάλεια και πολιτικό κίνδυνο.

Για τις ασφαλιστικές εταιρείες, ο κατακερματισμός δεν είναι μόνο πρόκληση — είναι και ευκαιρία. Η ίδια δύναμη που κάνει τον κόσμο πιο επικίνδυνο κάνει και την ασφάλιση πιο απαραίτητη.

Pantelakis για Motor Oil: «Υπεραπόδοση» και στόχος τα 40 ευρώ

Η Pantelakis Securities επιβεβαιώνει τη θετική της στάση για τη Motor Oil — σύσταση «υπεραπόδοση» και τιμή-στόχος στα 40 ευρώ, με τα αποτελέσματα α' τριμήνου να κινούνται εντός εκτιμήσεων και το περιβάλλον διύλισης να παραμένει ιδιαίτερα ευνοϊκό.

Τα αποτελέσματα α' τριμήνου

Ανά κλάδο

Τα περιθώρια που κάνουν τη διαφορά

Στη Μεσόγειο, τα περιθώρια ενισχύθηκαν σημαντικά — το diesel έφτασε κατά μέσο όρο τα 32 δολάρια ανά βαρέλι και το jet fuel τα 41 δολάρια. Η βενζίνη παρέμεινε πιο αδύναμη στα 10 δολάρια. Το ευέλικτο διυλιστήριο της Motor Oil — που επιτρέπει βελτιστοποίηση μίγματος παραγωγής — είναι αυτό που της δίνει πλεονέκτημα σε αυτό το περιβάλλον.

Δύο στρατηγικά στοιχεία που κοιτά μπροστά

Πρώτον, η μείωση του καθαρού δανεισμού κατά 400 εκατ. ευρώ σε ένα τρίμηνο ενισχύει το επενδυτικό περιθώριο στον τομέα των ΑΠΕ. Δεύτερον, η συμφωνία με τη ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ για ενοποίηση δραστηριοτήτων ενέργειας δημιουργεί παίκτη με μερίδιο ~13,5% στην προμήθεια ηλεκτρικής ενέργειας — κίνηση που η Pantelakis βλέπει θετικά.

Μέρισμα 1,40 ευρώ ανά μετοχή (απόδοση 3,8%) συμπληρώνει την εικόνα. Ισχυρές ταμειακές ροές, χαμηλότερος δανεισμός, γενναιόδωρη διανομή — και ακόμα περιθώριο ανόδου από τα τρέχοντα επίπεδα, σύμφωνα με τον οίκο.

«Οι πλουσιότεροι του κόσμου μειώνουν δολάριο — και αυτό έχει συνέπειες» 

Υπάρχουν αναφορές που περνούν σχεδόν αθόρυβα από τις χρηματιστηριακές στήλες — αλλά έχουν βαρύτητα που αξίζει να αναλυθεί. Η UBS, παρακολουθώντας τις κινήσεις των πλουσιότερων οικογενειών και δισεκατομμυριούχων του κόσμου, καταγράφει μια σαφή τάση: μείωση της έκθεσης στο δολάριο και διαφοροποίηση σε εναλλακτικά νομίσματα και asset classes.

Αυτό δεν είναι θεωρητική άσκηση. Είναι η πιο «έξυπνη» κατηγορία κεφαλαίων στον κόσμο — αυτά που κινούνται αθόρυβα, χωρίς να δημιουργούν θόρυβο, και που συνήθως αποδεικνύονται σωστά στο μεσοπρόθεσμο.

Γιατί μειώνεται η έκθεση στο δολάριο

Οι λόγοι είναι γνωστοί αλλά αξίζει να αναφερθούν μαζί: δημόσιο χρέος ΗΠΑ στο 100% του ΑΕΠ, έλλειμμα 6% του ΑΕΠ, αποδόσεις 30ετούς ομολόγου στο 5,12% — υψηλότερα από το 2007. Καθαρές πληρωμές τόκων που ξεπερνούν τον αμυντικό προϋπολογισμό. Και μια Fed που δεν μπορεί να κόψει επιτόκια γιατί ο πληθωρισμός παραμένει ανθεκτικός.

Σε αυτό το πλαίσιο, η UBS συστήνει επανεξέταση των νομισματικών κατανομών και αντιστάθμιση της δολαριακής έκθεσης — με ευρώ, νορβηγική κορόνα και αυστραλιανό δολάριο ως εναλλακτικές. Το ευρώ ειδικά βλέπεται ως ο πιο ρευστός εναλλακτικός «σταθμός» καθώς οι επενδυτές διαφοροποιούνται από το δολάριο.

Τι σημαίνει αυτό για τις ευρωπαϊκές αγορές — και για την Ελλάδα

Εδώ βρίσκεται το ενδιαφέρον για τον Έλληνα επενδυτή. Αν τα μεγάλα family offices και τα ultra-high-net-worth κεφάλαια αρχίζουν να μειώνουν δολαριακή έκθεση και να ψάχνουν ευρωπαϊκές τοποθετήσεις, τα χρήματα αυτά χρειάζονται πού να πάνε. Και ψάχνουν αγορές με: discount έναντι της αμερικανικής αγοράς, ελκυστικές μερισματικές αποδόσεις, δομική ανάπτυξη, και νόμισμα που δεν εξαρτάται από αποφάσεις της Fed.

Το Euronext Athens ανήκει σε αυτή την κατηγορία. Discount 30% έναντι ευρωπαϊκών δεικτών — και 50%+ έναντι της Wall Street. Μερισματικές αποδόσεις 4,4%. Τράπεζες με κερδοφορία που αναπτύσσεται. Αναβάθμιση σε ανεπτυγμένη αγορά από Σεπτέμβριο.

Αυτός ο συνδυασμός — φυγή από δολάριο, αναζήτηση ευρωπαϊκών assets με discount, παθητικές ροές από αναβαθμίσεις — δημιουργεί ένα πολυεπίπεδο ευνοϊκό σκηνικό για την ελληνική αγορά που δεν εξαρτάται από ένα και μόνο γεγονός.

Η μεγάλη μεταβίβαση πλούτου

Η UBS καταγράφει επίσης μια άλλη τάση που παίζει σε βαθύτερο επίπεδο: 83 τρισεκατομμύρια δολάρια αναμένεται να μεταβιβαστούν μεταξύ γενεών τα επόμενα 20-25 χρόνια. Η νέα γενιά κληρονόμων έχει διαφορετικές προτεραιότητες, διαφορετική γεωγραφική διάσταση και μεγαλύτερη ανοχή σε αναδυόμενες και μικρότερες ευρωπαϊκές αγορές.

Αυτή η τάση δεν φαίνεται στα τριμηνιαία αποτελέσματα. Δεν εμφανίζεται στα daily charts. Αλλά διαμορφώνει τις ροές της επόμενης δεκαετίας. Και αγορές σαν το Euronext Athens — που αναβαθμίζονται, εκσυγχρονίζονται και αποκτούν ορατότητα — βρίσκονται στη σωστή πλευρά αυτής της τάσης.

Οι πλουσιότεροι του κόσμου μειώνουν δολάριο. Ψάχνουν ευρώ. Και κάπου σε αυτή την εξίσωση υπάρχει και η ελληνική αγορά.

28/05/26

27/05/26

26/05/26

25/05/26

23/05/26

Τρεις μήνες κρίσης στη Μέση Ανατολή — ποιες ελληνικές εισηγμένες κερδίζουν και ποιες χάνουν

Τα Στενά του Ορμούζ παραμένουν εκτός κανονικής λειτουργίας για τρίτο συνεχή μήνα. Οι αγορές έχουν αρχίσει να μετατοπίζουν την προσοχή τους από το μέγεθος του αρχικού σοκ στη διάρκεια των επιπτώσεών του — και αυτό αλλάζει τον τρόπο που αποτιμώνται οι ελληνικές εισηγμένες. Η Alpha Finance–AXIA Research χαρτογράφησε τις πιθανές επιδράσεις ανά κλάδο.

Πηγή: Alpha Finance–AXIA Research / Greek Finance Forum

Το συμπέρασμα που βγαίνει από τον πίνακα

Οι κερδισμένοι είναι ξεκάθαροι: ενέργεια, διύλιση και τράπεζες. Οι χαμένοι επίσης: αεροπορία, βιομηχανία με υψηλή ενεργειακή εξάρτηση. Ο μεγάλος άγνωστος παραμένει η διάρκεια — γιατί όσο περισσότερο παραμένουν κλειστά τα Στενά του Ορμούζ, τόσο περισσότερες εταιρείες από τη «ουδέτερη» στήλη θα αρχίσουν να μετακινούνται προς τις αρνητικές.

ΑΔΜΗΕ Συμμετοχών: Ο Ιούνιος φέρνει την ΑΜΚ — και η αγορά ήδη κινείται

Μετά τη μεγάλη ΑΜΚ της ΔΕΗ, η σκυτάλη περνά στην ΑΔΜΗΕ Συμμετοχών. Και το ενδιαφέρον της αγοράς δεν περιμένει το επίσημο άνοιγμα του βιβλίου προσφορών — οι υψηλοί όγκοι συναλλαγών στη μετοχή των τελευταίων ημερών δείχνουν ότι κάποιοι ήδη τοποθετούνται, με τη μετοχή την Παρασκευή σε νέα ιστορικά υψηλά.  

Το χρονοδιάγραμμα

Τον διεθνή συντονισμό έχουν αναλάβει Goldman Sachs και Morgan Stanley — δύο ονόματα που στέλνουν μήνυμα για το επίπεδο της συναλλαγής.

Τι αντλεί και γιατί

Η ΑΔΜΗΕ Συμμετοχών θα αντλήσει έως 530 εκατ. ευρώ για να συμμετάσχει στην ΑΜΚ του ΑΔΜΗΕ — που συνολικά φτάνει το 1 δισ. ευρώ. Τα κεφάλαια αυτά, σε συνδυασμό με υπόλοιπες χρηματοδοτικές ροές, θα στηρίξουν επενδύσεις 6 δισ. ευρώ για την περίοδο 2026–2029.

Με άλλα λόγια: η Ρυθμιζόμενη Περιουσιακή Βάση υπερδιπλασιάζεται — και τα κέρδη ακολουθούν με ρυθμό 25–30% ετησίως.

Το σημείο πίεσης που αναγνωρίστηκε

Στην τηλεδιάσκεψη με αναλυτές, η διοίκηση ήταν ειλικρινής για ένα πρόβλημα που αφορά όλη την Ευρώπη: η διεθνής αγορά υποβρυχίων καλωδίων εμφανίζει ήδη σημάδια στενότητας. Καθώς όλες οι ευρωπαϊκές χώρες τρέχουν ταυτόχρονα προγράμματα ηλεκτρικών διασυνδέσεων, η ζήτηση για υποβρύχια καλώδια ξεπερνά την παραγωγική ικανότητα της αγοράς. Αυτό είναι ο κρίσιμος κίνδυνος εκτέλεσης που θα παρακολουθεί στενά η αγορά.

Η εικόνα που έχτισε η τηλεδιάσκεψη

Σύμφωνα με πληροφορίες, η συμμετοχή διεθνών αναλυτών και θεσμικών επενδυτών ήταν «ιδιαίτερα υψηλή για τα δεδομένα της εταιρείας». Στο επόμενο διάστημα αναμένονται παρουσιάσεις σε ευρωπαϊκά και αμερικανικά χρηματοοικονομικά κέντρα — roadshow που στοχεύει στη διεύρυνση της διεθνούς βάσης επενδυτών.

Μετά την επιτυχία της ΑΜΚ της ΔΕΗ, η αγορά έχει ήδη αποδείξει ότι έχει όρεξη για μεγάλες ελληνικές ενεργειακές εισαγωγές. Η ΑΔΜΗΕ Συμμετοχών έρχεται σε ευνοϊκό κλίμα — αλλά με τη δική της ιδιαίτερη ιστορία: αυτή ενός διαχειριστή δικτύου που υπερδιπλασιάζει τα assets του σε τέσσερα χρόνια. 

Μυτιληναίος στους short sellers: «Πάντα γελάει καλύτερα ο τελευταίος»

Σπάνια ένας CEO μιλά τόσο ανοιχτά για τους short sellers της μετοχής του — και μάλιστα από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης. Ο Ευάγγελος Μυτιληναίος το έκανε χθες, και το μήνυμα ήταν σαφές.

Το καρφί και η λογική πίσω του

Απαντώντας σε ερώτηση μετόχου για τη στάση των «σορτάκηδων», ο επικεφαλής της Metlen περιέγραψε το short selling ως «παιχνίδι για ισχυρούς παίκτες» — αλλά υπογράμμισε το ασύμμετρο ρίσκο που αναλαμβάνουν: σε μια long θέση η ζημιά είναι περιορισμένη, στο short η έκθεση είναι θεωρητικά απεριόριστη.

Η πιο χαρακτηριστική φράση: «Πάντα γελάει καλύτερα ο τελευταίος» — έμμεσο αλλά σαφές μήνυμα ότι η τελική κρίση για μια εταιρεία γράφεται από τα αποτελέσματα και τα θεμελιώδη μεγέθη, όχι από βραχυπρόθεσμα στοιχήματα αγοράς.

Ανέφερε μάλιστα και το ενδεχόμενο short squeeze: αν η Metlen επιβεβαιώσει ισχυρές επιδόσεις ή επιταχύνει την αναπτυξιακή της πορεία, οι short sellers μπορεί να αναγκαστούν να κλείσουν θέσεις αγοράζοντας μετοχές «at any price» — εντείνοντας περαιτέρω την ανοδική πίεση. Ακριβώς αυτό που αρχίζει ήδη να γίνεται, με τη Voleon να έχει ήδη μειώσει θέση.

Για τη ΔΕΗ: διπλωματία με υπονοούμενα 

Σε ερώτηση για τη σχέση με τη ΔΕΗ, ο Μυτιληναίος άλλαξε τόνο — πιο διπλωματικός, πιο μετρημένος. Παρότι οι δύο εταιρείες ανταγωνίζονται σε επιμέρους πεδία, η συνεργασία παραμένει «άψογη» και το ευρύ γεωγραφικό αποτύπωμα της ΔΕΗ δημιουργεί περιθώρια για περαιτέρω συνέργειες.

Το αποκάλυψη για την ΑΜΚ της ΔΕΗ

Και εδώ κρύβεται το πιο ενδιαφέρον στοιχείο: σύμφωνα με τραπεζική πηγή, ο Μυτιληναίος ετοίμαζε συμμετοχή της τάξης των 10 εκατ. ευρώ στην ΑΜΚ της ΔΕΗ. Η κίνηση δεν προχώρησε — την τελευταία στιγμή κρίθηκε ότι οι κανόνες ανταγωνισμού δεν την επέτρεπαν.

Το γεγονός ότι η κίνηση σχεδιάστηκε λέει πολλά. Ο επικεφαλής της Metlen έβλεπε αξία στη ΔΕΗ — ακόμα και ως ανταγωνιστής. Το γεγονός ότι δεν προχώρησε λέει εξίσου πολλά για τα όρια που θέτει το ρυθμιστικό πλαίσιο στις σχέσεις των δύο μεγαλύτερων ενεργειακών παικτών της χώρας.

AKTOR LNG στο Άμστερνταμ: Η Νοτιοανατολική Ευρώπη χρειάζεται μακροχρόνιες συμβάσεις — όχι μόνο υποδομές 

Στο 32ο Flame Conference, εκεί όπου συναντιούνται traders, παραγωγοί και ενεργειακοί όμιλοι από Ευρώπη και ΗΠΑ, η CEO της AKTOR LNG Μαρία Ρίτα Γκάλι έστειλε ένα μήνυμα που ξεπερνά τα όρια μιας εταιρικής παρουσίασης: η Ευρώπη δεν έχει λύσει ακόμα το ενεργειακό της πρόβλημα — και η Νοτιοανατολική Ευρώπη είναι το πιο εκτεθειμένο της σημείο.

Το κεντρικό επιχείρημα

«Μόνο ένα ισορροπημένο ενεργειακό σύστημα, στο οποίο οι μακροχρόνιες προμήθειες LNG καλύπτουν τη ραχοκοκαλιά της ευρωπαϊκής ζήτησης, μπορεί να προσφέρει πραγματική ανθεκτικότητα απέναντι στη μεταβλητότητα της αγοράς» — Μαρία Ρίτα Γκάλι, CEO AKTOR LNG

Η λογική είναι απλή: οι spot αγορές LNG προσφέρουν ευελιξία αλλά όχι σταθερότητα. Σε περιόδους κρίσης — όπως η ρωσική κρίση φυσικού αερίου που ανέτρεψε τον ενεργειακό σχεδιασμό της Ευρώπης — χωρίς μακροχρόνιες συμβάσεις δεν υπάρχει ουσιαστική ανθεκτικότητα.

Η Νοτιοανατολική Ευρώπη ως κρίσιμο σημείο

Η Γκάλι εντόπισε τη Νοτιοανατολική Ευρώπη ως την περιοχή που χρειάζεται πιο επειγόντως νέες ανταγωνιστικές και μακροπρόθεσμες προμήθειες LNG. Ο συνδυασμός που προτείνει:

Μακροχρόνιες συμβάσεις ως σταθερή βάση ζήτησης, συμπληρωμένες από την ευελιξία των αμερικανικών φορτίων LNG για προσαρμογή σε περιόδους μεταβλητότητας.

Ο Κάθετος Διάδρομος: υποδομή χωρίς εμπορικές δεσμεύσεις δεν αρκεί

Η πιο ουσιαστική παρατήρηση: ο Κάθετος Διάδρομος δεν μπορεί να γίνει πραγματικός ενεργειακός άξονας της Νοτιοανατολικής Ευρώπης μόνο με κατασκευή υποδομών. Απαιτεί τρία πράγματα ταυτόχρονα:

Εξασφαλισμένες πηγές προμήθειας, μακροχρόνιες εμπορικές δεσμεύσεις και σταθερό ρυθμιστικό πλαίσιο.

Χωρίς αυτά, οι σωλήνες παραμένουν άδειοι — και οι επενδύσεις δεν έρχονται.

Το μήνυμα προς Βρυξέλλες

Η Γκάλι ζήτησε πιο ξεκάθαρα και σταθερά πολιτικά και ρυθμιστικά μηνύματα από την Ευρώπη — γιατί χωρίς αυτά δεν προσελκύονται διαφοροποιημένες πηγές προμήθειας, δεν μειώνεται η ρυθμιστική αβεβαιότητα και δεν εξασφαλίζεται χρηματοδότηση νέων έργων με ανταγωνιστικό κόστος. Σε απλά λόγια: η αγορά δεν επενδύει σε αβεβαιότητα.

Η AKTOR LNG και η Atlantic SEE LNG Trade κινούνται ακριβώς σε αυτό το κενό — αξιοποιώντας νέες προμήθειες LNG και τις υποδομές του Κάθετου Διαδρόμου για να ενισχύσουν τη διαφοροποίηση πηγών στην περιοχή που την έχει περισσότερο ανάγκη. 

«ΔΕΗ και Metlen: οι φθηνότερες ενεργειακές στην Ευρώπη — και η αγορά δεν το έχει καταλάβει ακόμα»

Η JP Morgan έκανε αυτό που οι αγορές σπάνια κάνουν μόνες τους: έβαλε δίπλα-δίπλα τους αριθμούς και άφησε τον πίνακα να μιλήσει. Και ο πίνακας λέει κάτι πολύ συγκεκριμένο — κάτι που ο κάθε επενδυτής πρέπει να διαβάσει προσεκτικά πριν αποφασίσει.

ΔΕΗ και Metlen είναι οι φθηνότερες ενεργειακές εταιρείες στην Ευρώπη. Όχι σε απόλυτους αριθμούς — σε αποτίμηση. Και αυτή η διαφορά είναι κρίσιμη.

Οι αριθμοί που δεν αφήνουν περιθώριο αμφισβήτησης

Η ΔΕΗ διαπραγματεύεται με P/E 2026 στις 11 φορές, P/E 2027 στις 9,5 φορές και P/E 2028 στις 7,8 φορές. Ο μέσος όρος των ευρωπαίων ομοειδών — Iberdrola, Enel, Engie, Endesa, SSE, EDP — διαμορφώνεται στις 13,9 φορές για το 2026, στις 13 φορές για το 2027, στις 12 φορές για το 2028.

Αλλά η πραγματική έκπληξη της σύγκρισης δεν είναι η ΔΕΗ. Είναι η Metlen. P/E 2026 στις 7,8 φορές, P/E 2027 στις 6,2 φορές, P/E 2028 στις 4,5 φορές. Ναι, 4,5 φορές — τη στιγμή που ο ευρωπαϊκός μέσος για το 2028 παραμένει στις 12 φορές. Discount σχεδόν 65%. Για μια εταιρεία με εκτιμώμενο ρυθμό ανάπτυξης καθαρών κερδών 49% στην τριετία 2025-2028.

Για να το θέσουμε αλλιώς: αγοράζεις περισσότερη ανάπτυξη, πληρώνεις λιγότερες φορές τα κέρδη, και λαμβάνεις μερισματική απόδοση που ανεβαίνει στο 7,5% για το 2028. Η Iberdrola — με 7% ανάπτυξη κερδών την ίδια περίοδο — αποτιμάται στις 17,5 φορές το 2028. Κάποιος πρέπει να εξηγήσει αυτή τη λογική.

Γιατί συμβαίνει αυτό

Το ελληνικό discount δεν είναι πρόσφατο φαινόμενο. Είναι δομική πραγματικότητα που χτίστηκε πάνω σε χρόνια κρίσης, μνημονίων και γεωγραφικής περιθωριοποίησης. Η αγορά έχει μάθει να πληρώνει premium για το γνωστό και discount για το «μακρινό». Και η Ελλάδα, παρά την αναβάθμιση σε ανεπτυγμένη αγορά, παρά τα πλεονάσματα, παρά τις αναβαθμίσεις από τρεις μεγάλους οίκους — εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται με επιφύλαξη.

Αλλά υπάρχει κάτι που αλλάζει. Και το αλλάζει η JP Morgan με αυτή την έκθεση: βάζει τα ελληνικά ονόματα στον ίδιο πίνακα με τους Iberdrola και Enel. Τα συγκρίνει με τα ίδια κριτήρια. Και αναδεικνύει ότι η απόκλιση δεν δικαιολογείται από τα θεμελιώδη — δικαιολογείται μόνο από την αδράνεια της αγοράς να αλλάξει γνώμη.

Το re-rating που δεν έχει γίνει — ακόμα 

Η ΑΜΚ της ΔΕΗ δεν είναι μόνο κεφαλαιακή κίνηση. Είναι και marketing exercise: φέρνει νέους ξένους θεσμικούς που θα κοιτάξουν τον πίνακα της JP Morgan και θα αναρωτηθούν πώς είναι δυνατόν η ΔΕΗ να αποτιμάται στα 11 φορές ενώ η Enel — με μισό τον ρυθμό ανάπτυξης — αποτιμάται στα 13,9 φορές.

Και η Metlen; Εξι ανοδικές συνεδριάσεις συνεχόμενα την περασμένη εβδομάδα. Η αγορά αρχίζει να «ξαναδιαβάζει» τον τίτλο — πριν καν ανακοινωθεί το guidance της 21ης Μαΐου. Το re-rating δεν γίνεται σε μια μέρα. Αλλά ξεκινά από έναν πίνακα που δείχνει αδιαμφισβήτητα ότι κάτι δεν κολλάει στην τρέχουσα αποτίμηση.

Αν τα επιχειρηματικά σχέδια και των δύο εταιρειών επιτύχουν — και τα στοιχεία α' τριμήνου δείχνουν ότι βρίσκονται σε τροχιά — ο συνδυασμός της αναβάθμισης σε ανεπτυγμένη αγορά, του παγκόσμιου επενδυτικού ενδιαφέροντος για ενέργεια και της ξεκάθαρης υποαποτίμησης που αποτυπώνει αυτός ο πίνακας, δημιουργεί ένα σενάριο re-rating που δεν είναι απλώς πιθανό — είναι αναπόφευκτο.

Τα discount κλείνουν πάντα. Το ερώτημα είναι πότε — και αν θα είσαι μέσα ή έξω όταν συμβεί.

Συγκριτικός Πίνακας

Discount ΔΕΗ vs μ.ο. (P/E 2026)

~21%

Discount Metlen vs μ.ο. (P/E 2026)

~44%

Discount Metlen vs μ.ο. (P/E 2028)

~63%

Πηγή: J.P. Morgan estimates, Bloomberg Finance L.P. — 11 Μαΐου 2026

22/05/26

«Ο πόλεμος των καταθέσεων που κανείς δεν παρακολουθεί — αλλά αξίζει»

Ενώ το επενδυτικό κοινό κοιτά ΑΜΚ, αποτελέσματα και γεωπολιτική, στο παρασκήνιο της ελληνικής τραπεζικής αγοράς διεξάγεται ένας πόλεμος που έχει άμεσες συνέπειες τόσο για τους αποταμιευτές όσο και για τους επενδυτές τραπεζικών μετοχών.

Οι μη συστημικές τράπεζες επιτίθενται. Προσφέρουν έως 2% σε προθεσμιακές καταθέσεις — επίπεδα που ουσιαστικά αντιστοιχούν στο κόστος διατραπεζικού δανεισμού. Λογαριασμοί πρώτης ζήτησης — χωρίς καμία δέσμευση — με 1% έως 1,15% για όλους, και έως 3% υπό όρους. Και ομολογιακά αμοιβαία κεφάλαια target maturity που υπόσχονται έως 3% ετησιοποιημένα — βελτιωμένα σε σχέση με τους τελευταίους μήνες χάρη στην άνοδο των αποδόσεων ομολόγων λόγω Μέσης Ανατολής.

Ο στόχος δεν είναι μόνο η απόδοση — είναι η προσέλκυση καταθετών με ρευστά διαθέσιμα για να τους προωθηθούν στη συνέχεια επενδυτικά, ασφαλιστικά ή χρηματοδοτικά προϊόντα. Είναι δηλαδή η καταθετική προσφορά ως «πόρτα εισόδου» σε ευρύτερη τραπεζική σχέση.

Πώς αντιδρούν οι συστημικές — και γιατί έχει σημασία για τον επενδυτή

Οι τέσσερις συστημικές τράπεζες δεν βλέπουν σημαντικές εκροές — οι μεταφορές καταθέσεων σε μικρότερα ιδρύματα είναι «απολύτως ελεγχόμενες». Και επιλέγουν να μην ανεβάσουν τα επιτόκια προθεσμιακών, ώστε να μην πλήξουν την οργανική τους κερδοφορία.

Αυτή είναι η κρίσιμη παράμετρος για τον επενδυτή τραπεζικών μετοχών: οι συστημικές δεν εκτίθενται σε πόλεμο τιμών καταθέσεων που θα έφερνε πίεση στα καθαρά έσοδα τόκων. Επιλέγουν εναλλακτικό δρόμο — προνόμια για στοχευμένες ομάδες πελατών, βελτίωση αποδόσεων στα ομολογιακά αμοιβαία — χωρίς να αγγίξουν τον πυρήνα της κερδοφορίας τους.

Αυτή η στρατηγική έχει και αντίκτυπο στη διαφοροποίηση εσόδων: οι προμήθειες διαχείρισης από αμοιβαία κεφάλαια αυξάνονται καθώς οι πελάτες μετακινούνται από καταθέσεις σε επενδυτικά προϊόντα. Αυτό ακριβώς είναι που αναφέρει η Πειραιώς όταν μιλά για +32% στα έσοδα από υπηρεσίες. Δεν είναι τύχη — είναι αποτέλεσμα αυτής της στρατηγικής.

Το δίλημμα του αποταμιευτή

Για τον συντηρητικό αποταμιευτή που δεν θέλει ρίσκο, η εικόνα είναι πλέον ευνοϊκότερη από τον προηγούμενο χρόνο. Τρεις επιλογές με διαφορετικό προφίλ:

Προθεσμιακές έως 2% — αλλά μόνο σε μικρότερες τράπεζες, για νέους πελάτες ή φρέσκα κεφάλαια. Απαιτεί δέσμευση κεφαλαίου για συγκεκριμένη περίοδο.

Λογαριασμοί πρώτης ζήτησης 1%-1,15% χωρίς καμία δέσμευση — ρευστότητα διατηρείται πλήρως.

Ομολογιακά αμοιβαία κεφάλαια target maturity έως 3% — με την ανταμοιβή του ρίσκου αγοράς, αλλά με πολύ χαμηλότερη μεταβλητότητα από μετοχικά.

Η σύγκριση με τη μερισματική απόδοση του ΧΑ στο 4,4% παραμένει άνιση — ο επενδυτής που ψάχνει απόδοση χωρίς ρίσκο παίρνει το μισό και λιγότερο. Αλλά για τον συντηρητικό αποταμιευτή που πριν από δύο χρόνια έπαιρνε 0,1%, το 2% είναι σημαντική βελτίωση.

Το μήνυμα για τις τραπεζικές μετοχές

Ο ανταγωνισμός στις καταθέσεις δεν είναι ακόμα απειλή για τις συστημικές — τουλάχιστον όχι άμεσα. Αλλά αν ο πόλεμος επιτοκίων ενταθεί, αν οι μικρότερες τράπεζες ανεβάσουν περαιτέρω τις προσφορές, και αν οι εκροές καταθέσεων από τις συστημικές αρχίσουν να γίνονται «λιγότερο ελεγχόμενες» — τότε η εικόνα αλλάζει. Και αυτός είναι ο κίνδυνος που δεν αποτιμά ακόμα η αγορά.

Ο πόλεμος των καταθέσεων δεν έχει ανάψει φωτιές — ακόμα. Αλλά τα σπίρτα είναι στο τραπέζι. 

Νέα κρίση χρέους; Ο επικεφαλής οικονομολόγος της Forvis Mazars απαντά

Η ερώτηση που κανείς δεν θέλει να θέσει δυνατά κυκλοφορεί ήδη στις αγορές: βρισκόμαστε μπροστά σε νέα κρίση χρέους; Ο Γιώργος Λαγαρίας της Forvis Mazars την απαντά με προσοχή — και η απάντησή του είναι πιο σύνθετη από ένα απλό ναι ή όχι. 

Η εικόνα που ανησυχεί

Οι αγορές μετοχών παραμένουν σε ή κοντά σε ιστορικά υψηλά. Αλλά οι αγορές χρέους — αυτές που κανείς δεν παρακολουθεί καθημερινά αλλά όλοι αισθάνονται — περνούν δύσκολες εβδομάδες. Τα μακροπρόθεσμα ομόλογα ΗΠΑ, Ηνωμένου Βασιλείου και Ιαπωνίας έχουν φτάσει σε υψηλά πολλών ετών. Οι τιμές παραγωγού στις ΗΠΑ αυξήθηκαν κατά 6% σε ετήσια βάση τον Απρίλιο — πάνω από 1% υψηλότερα από τις προσδοκίες. Τα Στενά του Ορμούζ παραμένουν κλειστά για σχεδόν τρεις μήνες.

Ο Λαγαρίας το θέτει με τον πιο απλό τρόπο: «Όταν κινούνται οι μετοχές, το αντιλαμβάνονται κυρίως οι επενδυτές. Όταν μεταβάλλεται το κόστος δανεισμού, το αντιλαμβάνονται όλοι».

Πιστωτική κρίση; Όχι — αλλά...

Η απάντηση του οικονομολόγου είναι σαφής σε αυτό το σημείο: δεν βρισκόμαστε σε πιστωτική κρίση. Οι πιστωτικές κρίσεις δεν εμφανίζονται σε κενό — συμβαίνουν όταν οι θεσμοί λειτουργούν λανθασμένα ή αποδυναμώνονται ουσιαστικά, όπως συνέβη με την Ελλάδα το 2009 όταν ανακοινώθηκε έλλειμμα 15%, πέντε φορές υψηλότερο από τις εκτιμήσεις. Αυτή η συνθήκη δεν υπάρχει σήμερα.

Αλλά η ανησυχία δεν είναι μηδενική. Ο πρώην πρόεδρος της Fed Jerome Powell έχει τονίσει δύο φορές φέτος ότι η πορεία του αμερικανικού χρέους — όχι το επίπεδο, η πορεία — είναι μη βιώσιμη. Και το πλαίσιο «3D» που χρησιμοποιεί η Forvis Mazars — Debt, Disruption, Deregulation — υποδηλώνει ότι σημαντικό μέρος της οικονομικής αναταραχής πηγάζει από τη συσσώρευση χρέους που περιορίζει τον δημοσιονομικό χώρο.

Το ερώτημα για τον επενδυτή

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, τίθεται ένα πρακτικό δίλημμα: η πτώση των τιμών ομολόγων είναι προειδοποίηση ή ευκαιρία; Ο Λαγαρίας κλίνει προς το δεύτερο — με επιφυλάξεις. «Δεν θεωρούμε ότι βρισκόμαστε σε σημείο όπου οι αγορές χρέους δεν μπορούν να προσφέρουν αξία», σημειώνει, προσθέτοντας ότι «η αυξημένη σχετική ελκυστικότητα των ομολόγων έναντι των μετοχών θα πρέπει να εξεταστεί σοβαρά».

Με άλλα λόγια: όχι φόβος, αλλά και όχι αδιαφορία. Τα ομόλογα δεν σπάνε — αλλά δεν συμπεριφέρονται πλέον όπως στις προηγούμενες φάσεις του κύκλου. Και αυτό από μόνο του αλλάζει τους υπολογισμούς για κάθε χαρτοφυλάκιο.

Citi για Metlen: «Buy» και στόχος τα 2 δισ. EBITDA είναι εφικτός

Η Citi επιβεβαιώνει τη θετική της στάση για τη Metlen και διατηρεί σύσταση «Buy» με αμετάβλητη τιμή-στόχο στα 52 ευρώ, εκτιμώντας ότι οι μεσοπρόθεσμοι αναπτυξιακοί καταλύτες της εταιρείας παραμένουν ισχυροί.

Το guidance και η αγορά

Η Metlen έδωσε guidance για EBITDA 2026 στην περιοχή των 1–1,15 δισ. ευρώ. Η αμερικανική τράπεζα σημειώνει ότι το εύρος κινείται κοντά στη συναίνεση της αγοράς, που τοποθετείται στα 1,075 δισ. ευρώ, ενώ η άνοδος των τιμών αλουμινίου θα μπορούσε να δημιουργήσει πρόσθετα περιθώρια ανόδου προς το β' εξάμηνο.

Κρίσιμη παρατήρηση: η Citi θεωρεί ότι το guidance αντανακλά μια πλήρως «ομαλοποιημένη» λειτουργική κερδοφορία — καθώς οι έκτακτες αρνητικές επιπτώσεις από τη δραστηριότητα EPC που επηρέασαν το 2025 έχουν πλέον υποχωρήσει. 

Ο δρόμος προς τα 2 δισ.

Τα μέταλλα και η ενέργεια συνεισφέρουν περίπου το 90% των συνολικών EBITDA — η EPC έχει πλέον περιορισμένη βαρύτητα.

Οι καταλύτες που ξεχωρίζουν

Τρία στοιχεία ενισχύουν την αισιοδοξία της Citi για την περίοδο 2027–2028. Πρώτον, οι διεθνείς τιμές αλουμινίου και τα φυσικά premiums έχουν ενισχυθεί λόγω προβλημάτων προσφοράς στη Μέση Ανατολή — λόγω όμως της πολιτικής προπωλήσεων της Metlen, μέρος της θετικής επίδρασης θα αποτυπωθεί κυρίως το 2027. Δεύτερον, η επέκταση σε αλουμίνα και γάλλιο αναμένεται να ενισχύσει περαιτέρω τα αποτελέσματα το 2028, με χρηματοδοτική στήριξη ύψους 118 εκατ. ευρώ ήδη ανακοινωμένη. Τρίτον, η λειτουργία της πιλοτικής μονάδας κυκλικών μετάλλων το 2026 θεωρείται κρίσιμο βήμα για την εμπιστοσύνη της αγοράς.

Ελληνικοί υδρογονάνθρακες: Η ExxonMobil φεύγει από τη Δυτική Κρήτη — και ξανανοίγει η τράπουλα

Η απόφαση της κοινοπραξίας ExxonMobil - HELLENiQ Energy να επιστρέψει το μπλοκ «Δυτικά της Κρήτης» στο Δημόσιο δεν είναι απλώς μια εταιρική κίνηση — είναι η αφορμή για να ξαναδιαβαστεί ο χάρτης των ελληνικών υδρογονανθράκων.

Γιατί επιστρέφεται το μπλοκ

Η απόφαση ήταν αναμενόμενη. Η ExxonMobil δεν προέβη ποτέ σε υψηλής ανάλυσης 3D σεισμικές έρευνες στο συγκεκριμένο μπλοκ — τμήμα του βρίσκεται σε βαθιά νερά, είναι τεχνικά περίπλοκο και λιγότερο υποσχόμενο σε σύγκριση με το γειτονικό «Νοτιοδυτικά της Κρήτης». Μετά και τη λήξη της δεύτερης παράτασης τον Απρίλιο του 2026, η HELLENiQ ξεκαθάρισε στους αναλυτές: «η έμφαση δίνεται πλέον στο Ιόνιο και σε νέα οικόπεδα».

Τι ανοίγει τώρα

Η επιστροφή του μπλοκ στην ΕΔΕΥΕΠ ανοίγει τον δρόμο για νέο διαγωνισμό — πιθανότατα σε συνδυασμό με άλλα οικόπεδα που στο παρελθόν δεν είχαν προσελκύσει ενδιαφέρον. Τα μπλοκ που βρίσκονται στο τραπέζι:

Τα σενάρια που συζητούνται

Τρία πιθανά μονοπάτια διαγράφονται για τα επόμενα βήματα.

Πρώτον, νέος «open door» — ανοικτή πρόσκληση ενδιαφέροντος για μπλοκ που παραμένουν διαθέσιμα σε μόνιμη βάση, με στόχο να προσελκύσουν και mid-cap εταιρείες που δεν ψάχνουν «world class» κοιτάσματα αλλά οικονομικά βιώσιμες ευκαιρίες.

Δεύτερον, νέες σεισμικές έρευνες — η ΕΔΕΥΕΠ έχει ήδη σηματοδοτήσει ότι «σύντομα» προκηρύσσει διαγωνισμό για θαλάσσιες περιοχές, αναφερόμενος ο επικεφαλής Άρης Στεφάτος στη διαδικασία «ωρίμανσης» οικοπέδων ώστε να γίνουν πιο ελκυστικά.

Τρίτον, farm in — νέες περιπτώσεις εισόδου εταιρειών σε υφιστάμενα μπλοκ αγοράζοντας ποσοστά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα που ακούγεται: το «μπλοκ 10» στον Κυπαρισσιακό Κόλπο, όπου λέγεται ότι η HELLENiQ Upstream έχει ξεκινήσει συζητήσεις με τη Chevron.

Το σκηνικό που αλλάζει

«Όλοι μιλούν με όλους», λέει άνθρωπος του χώρου — και αυτό από μόνο του είναι ένδειξη ότι η αγορά κινείται. Η επιστροφή της Δυτικής Κρήτης δεν είναι αποτυχία — είναι ανακατανομή. Το ερώτημα είναι ποιος θα μπει στη θέση της ExxonMobil και αν η επόμενη φάση θα φέρει τελικά τον μεγάλο παίκτη που τα βαθιά νερά του Ιονίου και της Κρήτης περιμένουν εδώ και χρόνια.

«AS Company: τα παιχνίδια που παίζουν με τα νούμερα»

Υπάρχουν εταιρείες που αναπτύσσονται επειδή η αγορά τους ανεβαίνει. Και υπάρχουν εταιρείες που αναπτύσσονται επειδή κάνουν κάτι σωστά — ανεξάρτητα από το τι κάνει η αγορά γύρω τους. Η AS Company ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Και τα νούμερα του α' τριμήνου 2026 το επιβεβαιώνουν.

Κύκλος εργασιών 9,37 εκατομμύρια ευρώ — άνοδος 10,48% ετησίως. EBITDA 1,93 εκατομμύρια ευρώ — άνοδος 21,51%. Κέρδη προ φόρων 1,68 εκατομμύρια ευρώ — άνοδος 27,14%. Και περιθώριο EBITDA στο 20,56% από 18,7% πέρυσι. Αυτά δεν είναι νούμερα εταιρείας που απλώς «κρατιέται» σε δύσκολο περιβάλλον — είναι νούμερα εταιρείας που βελτιώνει ποιότητα κερδοφορίας.

Το story πίσω από τα νούμερα

Η ουσία δεν βρίσκεται στην αύξηση τζίρου — βρίσκεται στην αύξηση περιθωρίων. Μικτό περιθώριο 49,97% από 48,79% πέρυσι. Αυτή η βελτίωση δεν έγινε από μόνη της — συνδέεται άμεσα με την αύξηση των own branded προϊόντων στο 40% των συνολικών πωλήσεων, με στόχο το 50% τα επόμενα χρόνια.

Αυτή είναι η στρατηγική που αξίζει προσοχή. Όταν μια εταιρεία πωλεί δικές της μάρκες αντί για licensed προϊόντα τρίτων, κρατά περισσότερη αξία στον ισολογισμό της — λιγότερα royalties, υψηλότερα περιθώρια, μεγαλύτερος έλεγχος τιμολόγησης. Κάθε ποσοστιαία μονάδα που μετατοπίζεται από third party σε own brand είναι βελτίωση δομική — όχι συγκυριακή.

Ο ισολογισμός που ξεχωρίζει

Στις 31 Μαρτίου 2026: μηδενικός δανεισμός. Ταμειακά διαθέσιμα 22,34 εκατομμύρια ευρώ — από 19,05 εκατομμύρια στο τέλος του 2025. Αυτά είναι τα νούμερα εταιρείας που παράγει μετρητά και δεν τα σπαταλά. Σε ένα περιβάλλον όπου αρκετές εισηγμένες αντιμετωπίζουν πιέσεις κόστους και χρηματοδότησης, το μηδενικό χρέος και η ισχυρή ρευστότητα είναι πολυτέλεια που πολλοί δεν έχουν.

Τα ερωτηματικά που παραμένουν

Η εταιρεία αναφέρει ότι η εποχικότητα και η χρονική μετατόπιση του Πάσχα επηρέασαν τη συγκρισιμότητα μεταξύ α' και β' τριμήνου. Αυτό σημαίνει ότι τα νούμερα του β' τριμήνου μπορεί να φανούν ασθενέστερα — όχι γιατί η εταιρεία χειροτερεύει, αλλά γιατί μέρος των πωλήσεων Πάσχα μεταφέρθηκε στο α' τρίμηνο φέτος.

Παράλληλα, οι πιέσεις σε εφοδιαστικές αλυσίδες και κόστος μεταφορών — που επισημαίνει η ίδια η εταιρεία — δεν έχουν εξαφανιστεί. Σε εταιρεία που εισάγει σημαντικό μέρος των προϊόντων της, η άνοδος του ναύλου και το ασταθές ενεργειακό κόστος είναι παράμετροι που παρακολουθούνται στενά.

Γιατί αξίζει προσοχή

Η AS Company δεν είναι blue chip. Δεν έχει την κεφαλαιοποίηση που την κάνει να μπαίνει σε δείκτες και να τραβά τα βλέμματα θεσμικών. Αλλά έχει κάτι που πολλές μεγαλύτερες εταιρείες δεν έχουν: ξεκάθαρη στρατηγική κατεύθυνση, βελτιούμενα περιθώρια, μηδενικό χρέος και διοίκηση που επικοινωνεί με διαφάνεια.

Σε αγορά που συχνά κοιτά μόνο τα μεγάλα ονόματα, οι μικρές εταιρείες με ουσιαστική κερδοφορία και καθαρό ισολογισμό περνούν απαρατήρητες — μέχρι που κάποιος αρχίσει να τις παρατηρεί.

Μηδενικό χρέος, βελτιούμενα περιθώρια, own brands που μεγαλώνουν. Αυτό είναι η AS Company το 2026. Και αξίζει να το ξέρεις.

Motor Oil: Η κρίση στο Ιράν έγινε καταλύτης κερδοφορίας — και η Optima λέει «Buy» 

Ενώ η κρίση στη Μέση Ανατολή πιέζει τις περισσότερες αγορές, για τη Motor Oil λειτουργεί ανάποδα: τα ανεβασμένα περιθώρια διύλισης και η πλήρης επαναλειτουργία του διυλιστηρίου της δίνουν ένα α' τρίμηνο που μοιάζει εξαιρετικό. Η Optima Bank διατηρεί σύσταση «Buy» και τιμή-στόχο στα 40,7 ευρώ.

Τα νούμερα που ξεχωρίζουν

Τα αποτελέσματα ανακοινώνονται στις 27 Μαΐου.

Γιατί τόσο ισχυρό τρίμηνο

Δύο παράγοντες συνέπεσαν ευνοϊκά. Πρώτον, το περιβάλλον διύλισης ενισχύθηκε ιδιαίτερα από τον Μάρτιο και μετά λόγω της κρίσης Ιράν — τα περιθώρια στα μεσαία αποστάγματα εκτοξεύτηκαν. Δεύτερον, το διυλιστήριο λειτουργεί πλέον πάνω από το 100% της ονομαστικής του δυναμικότητας μετά την ολοκλήρωση των εργασιών επανεκκίνησης στο γ' τρίμηνο 2025.

Το αποτέλεσμα: τα EBITDA του τομέα διύλισης εκτιμώνται στα 310 εκατ. ευρώ — σχεδόν διπλάσια από πέρυσι.

Πού η εικόνα είναι πιο ήπια

Εμπορία καυσίμων και ενέργεια δεν ακολουθούν τον ίδιο ρυθμό. Στην εμπορία, τα EBITDA εκτιμώνται στα 27 εκατ. ευρώ λόγω ασθενέστερης εγχώριας ζήτησης. Στον ηλεκτρισμό και φυσικό αέριο, τα 26 εκατ. ευρώ αντανακλούν εξομάλυνση τιμολογίων και αυξημένες περικοπές παραγωγής — αν και η αιολική παραγωγή λειτουργεί αντισταθμιστικά.

Οι στόχοι για ολόκληρο το 2026

Η Optima σημειώνει ότι υπάρχουν περιθώρια περαιτέρω αναβάθμισης των εκτιμήσεων — και με P/E στις 6,6 φορές, η μετοχή διαπραγματεύεται σε επίπεδα που η χρηματιστηριακή θεωρεί ελκυστικά. Η Motor Oil παραμένει μεταξύ των κορυφαίων επιλογών της για το 2026. 

Βιομηχανικά μέταλλα: Ο πληθωρισμός και το Ορμούζ αλλάζουν τις ισορροπίες

Χαλκός, αλουμίνιο, ψευδάργυρος, νικέλιο — όλα κινούνται αυτή την εβδομάδα μέσα σε ένα περιβάλλον αυξανόμενης αβεβαιότητας. Ο κοινός παρονομαστής: οι φόβοι για πληθωρισμό που τροφοδοτούν την αναταραχή στις αγορές ομολόγων και πιέζουν τα βιομηχανικά μέταλλα από πολλές κατευθύνσεις ταυτόχρονα.

Χαλκός: «Κλασική διαμάχη μακροοικονομικής εναντίον μικροοικονομικής»

Ο χαλκός παραμένει σε ιστορικά υψηλά — γύρω στα 13.500 δολάρια ανά τόνο — αλλά η μεταβλητότητα είναι έντονη. Αφενός, οι διαρθρωτικοί παράγοντες ζήτησης παραμένουν ισχυροί: επέκταση δικτύων ηλεκτρικής ενέργειας, υποδομές data centers για ΤΝ, ενεργειακή μετάβαση. Αφετέρου, τα υψηλά επιτόκια ενισχύουν το δολάριο και προκαλούν περιοδικές ρευστοποιήσεις.

Κρίσιμος παράγοντας και από την πλευρά της προσφοράς: η επιστροφή στην πλήρη λειτουργία του Grasberg στην Ινδονησία — του δεύτερου μεγαλύτερου ορυχείου χαλκού στον κόσμο — έχει αναβληθεί για το 2028 μετά από θανατηφόρα κατολίσθηση το 2025.

Σύμφωνα με τη Wood Mackenzie, ο χαλκός κινείται σε εύρος 13.200–13.800 δολαρίων ανά τόνο, και για περαιτέρω άνοδο απαιτούνται δύο συνθήκες: σταθεροποίηση των αποδόσεων παγκόσμιων ομολόγων και σαφής ανάκαμψη της βιομηχανικής δραστηριότητας στην Κίνα.

Αλουμίνιο: Το Ορμούζ ως παράγοντας προσφοράς

Εδώ η εικόνα είναι ιδιαίτερα ανησυχητική. Περίπου το 9% της παγκόσμιας προσφοράς αλουμινίου προέρχεται από τον Κόλπο — και οι εταιρείες εκεί δεν έχουν καταφέρει να εξάγουν το μέταλλο από τότε που το Ιράν έκλεισε τα Στενά. Η Wood Mackenzie προειδοποιεί ότι ακόμα και αν τα Στενά ανοίξουν, η ανάκαμψη της προσφοράς θα είναι σταδιακή — η επανεκκίνηση χυτηρίων μετά από διακοπές δεν γίνεται από τη μια μέρα στην άλλη.

Η βασική εκτίμηση: η δυναμική ζήτησης είναι ανεπαρκής για να στηρίξει κίνηση προς τα 4.000 δολάρια ανά τόνο στο εγγύς μέλλον.

Ψευδάργυρος: Ο κατασκευαστικός τομέας ως αχίλλειος πτέρνα

Για τον ψευδάργυρο, η Macquarie εντοπίζει τον κίνδυνο κυρίως στη ζήτηση: περίπου το 55% της τελικής ζήτησης προέρχεται από τον κατασκευαστικό τομέα — ευάλωτο σε οικονομική επιβράδυνση. Από την πλευρά της προσφοράς, το υψηλότερο κόστος ντίζελ και εκρηκτικών επιβαρύνει τα περιθώρια, αλλά με τις τρέχουσες τιμές δεν αποτελεί ακόμα κρίσιμο πρόβλημα. Οι τιμές ενέργειας στην Ευρώπη παραμένουν ο βασικός κίνδυνος για τα ευρωπαϊκά εργοστάσια τήξης.

Το κοινό νήμα

Και στα τρία μέταλλα η αφήγηση είναι παρόμοια: τα θεμελιώδη μακροπρόθεσμα παραμένουν ισχυρά, αλλά το βραχυπρόθεσμο περιβάλλον — πληθωρισμός, υψηλά επιτόκια, Ορμούζ, αδύναμη κινεζική ζήτηση — δημιουργεί ευμετάβλητες συνθήκες που κρατούν τις τιμές σε ένα τεταμένο εύρος. Ούτε η μεγάλη πτώση, ούτε η μεγάλη άνοδος — τουλάχιστον προς το παρόν.

21/05/26

«Αρνητικές τιμές ηλεκτρισμού: το πρόβλημα που κανείς δεν ήθελε να παραδεχτεί»

Η προειδοποίηση ήρθε από έναν άνθρωπο που γνωρίζει την αγορά ενέργειας από μέσα. Ο εκτελεστικός πρόεδρος της Metlen, Ευάγγελος Μυτιληναίος, μίλησε ανοιχτά για «νέα γενιά κόκκινων δανείων» στις ΑΠΕ — και η αγορά καλό είναι να το λάβει σοβαρά υπόψη. Όχι επειδή ο ίδιος έχει πάντα δίκιο, αλλά επειδή η εικόνα που περιγράφει αντικατοπτρίζει μια πραγματικότητα που πλέον επιβεβαιώνεται και από τραπεζικά στελέχη της αγοράς.

Το πρόβλημα με απλά λόγια

Τις μεσημεριανές ώρες, όταν χιλιάδες φωτοβολταϊκά έργα παράγουν ταυτόχρονα, το ελληνικό σύστημα κατακλύζεται από φθηνή ηλεκτρική ενέργεια. Το αποτέλεσμα: μηδενικές ή αρνητικές τιμές στο Χρηματιστήριο Ενέργειας. Την προηγούμενη εβδομάδα, αυτό συνέβαινε για αρκετές ώρες ημερησίως. Δεν είναι πλέον σπάνιο γεγονός — είναι διαρθρωτικό χαρακτηριστικό της αγοράς.

Αρνητική τιμή σημαίνει ότι ο παραγωγός όχι μόνο δεν εισπράττει — μερικές φορές πληρώνει για να «ξεφορτωθεί» την ενέργειά του. Για ένα έργο που έχει χρηματοδοτηθεί με τραπεζικό δανεισμό βάσει παραδοχών εσόδων που δεν ισχύουν πλέον, αυτό είναι πρόβλημα επιβίωσης.

Τα κόκκινα δάνεια που έρχονται — ή ήδη έχουν αρχίσει

Δεν είναι μόνο θεωρητικός κίνδυνος. Τραπεζικά στελέχη επιβεβαιώνουν ότι αρκετοί ιδιοκτήτες φωτοβολταϊκών βρίσκονται ήδη σε διαπραγμάτευση επιμήκυνσης δανείων ή αλλαγής χρηματοδοτικών όρων. Αυτό είναι η αρχή — όχι το τέλος — μιας διαδικασίας που, αν δεν αντιμετωπιστεί, μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικές απομειώσεις στα χαρτοφυλάκια ΑΠΕ δανείων των ελληνικών τραπεζών.

Το πρόβλημα είναι εντονότερο για τους μη καθετοποιημένους παραγωγούς — αυτούς που έχουν μόνο παραγωγή, χωρίς προμήθεια ή trading. Αυτοί εκτίθενται αδιαμεσολάβητα στη χονδρεμπορική αγορά και πλήττονται πλήρως από τις ώρες μηδενικών τιμών. Αντίθετα, εταιρείες όπως η ΔΕΗ ή η Metlen — που έχουν ολοκληρωμένα επιχειρηματικά μοντέλα με παραγωγή, εμπορία και προμήθεια — αντέχουν πολύ καλύτερα στη μεταβλητότητα.

Γιατί συμβαίνει αυτό — και ποιος φταίει

Η ταχύτατη ανάπτυξη ΑΠΕ τα τελευταία χρόνια ήταν πολιτική επιτυχία σε όρους εγκατεστημένης ισχύος. Αλλά δεν συνοδεύτηκε από ανάλογη επένδυση σε αποθήκευση και δίκτυα — και η ζήτηση ηλεκτρισμού δεν αυξήθηκε με τους ρυθμούς που είχαν προβλεφθεί. Αποτέλεσμα: υπερπροσφορά σε συγκεκριμένες ώρες, περικοπές παραγωγής ως καθημερινό φαινόμενο, και οικονομικά μοντέλα που δεν κλείνουν.

Η λύση είναι γνωστή — αποθήκευση ενέργειας μέσω μπαταριών. Αλλά εδώ εμφανίζεται νέο πρόβλημα: η εγκατάσταση μπαταριών απαιτεί νέο δανεισμό, σε μια αγορά όπου οι τράπεζες αξιολογούν πλέον πολύ πιο προσεκτικά το εμπορικό μοντέλο κάθε ενεργειακής επένδυσης. Και οι 700 MW αποθήκευσης που εκτιμάται ότι θα εγκατασταθούν έως τα τέλη 2026 θεωρούνται ανεπαρκείς για να λύσουν τη δομική υπερπροσφορά.

Τι σημαίνει για τις εισηγμένες

Για τη ΔΕΗ — που έχει ολοκληρωμένο μοντέλο και επενδύει ταυτόχρονα σε αποθήκευση — το πρόβλημα είναι διαχειρίσιμο. Για τους μικρότερους, μη καθετοποιημένους παραγωγούς ΑΠΕ, το πρόβλημα είναι υπαρκτό και αυξανόμενο.

Για τις τράπεζες, το ερώτημα είναι πόσο μεγάλο είναι το χαρτοφυλάκιο ΑΠΕ δανείων που μπορεί να επηρεαστεί — και αν ο κίνδυνος είναι ήδη αποτιμημένος στις τρέχουσες τιμές. Η απάντηση, με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία, είναι μάλλον όχι.

Και για το επενδυτικό κλίμα γενικότερα, η προειδοποίηση Μυτιληναίου έχει ένα σαφές μήνυμα: αν οι επενδυτές και οι τράπεζες αρχίσουν να θεωρούν τις αποδόσεις ΑΠΕ μη προβλέψιμες, η χρηματοδότηση νέων έργων θα γίνει ακριβότερη και δυσκολότερη. Και αυτό επιβραδύνει την ενεργειακή μετάβαση — ακριβώς τη στιγμή που η Ευρώπη την έχει ανακηρύξει στρατηγική προτεραιότητα.

Το πρόβλημα δεν είναι η ύπαρξη ΑΠΕ. Είναι η έλλειψη υποδομής που τις συνοδεύει. Και αυτή η έλλειψη έχει κόστος — που αρχίζει τώρα να εμφανίζεται στους ισολογισμούς.

Ψάλτης: «Δεν βλέπω έκτακτους φόρους — και οι πελάτες μας κοιτούν τις διεθνείς εξελίξεις, όχι τις εκλογές»

Δύο ερωτήσεις που απασχολούν την αγορά (σε δύο ζητήματα στα όποια είχαμε αναφερθεί), δύο καθησυχαστικές απαντήσεις. Ο CEO της Alpha Bank Βασίλης Ψάλτης, μιλώντας στην ενημέρωση αναλυτών για τα αποτελέσματα του α' τριμήνου, άφησε ξεκάθαρο μήνυμα: ούτε έκτακτοι φόροι στον ορίζοντα, ούτε οι πελάτες χάνουν ύπνο για τις εκλογές. 

Για τους έκτακτους φόρους

Ερωτηθείς ευθέως για το ενδεχόμενο έκτακτης φορολόγησης του κλάδου, ο Ψάλτης ήταν σαφής: «Η αίσθησή μου από τον διάλογο με την κυβέρνηση είναι πως δεν υπάρχει σκέψη για μία τέτοια πρωτοβουλία». Πρόσθεσε, με την επιφύλαξη που αρμόζει, ότι τέτοιες αποφάσεις «δεν προαναγγέλλονται» — αλλά το μήνυμα ήταν αρκετά καθαρό για να ανακουφίσει την αγορά.

Για τον πολιτικό κίνδυνο

Στην ερώτηση για τους κινδύνους από εκλογές που ενδεχομένως δεν διασφαλίσουν κυβερνητική σταθερότητα, η απάντηση ήταν αποστομωτικά πρακτική: οι πελάτες της Alpha Bank παρακολουθούν τις διεθνείς εξελίξεις, όχι το εσωτερικό πολιτικό σκηνικό. Προς ώρας τουλάχιστον, η γεωπολιτική κρίση στη Μέση Ανατολή απορροφά πολύ περισσότερη προσοχή από τις εκλογές του 2027.

Που βλέπει πραγματικό κίνδυνο

Ο Ψάλτης δεν ήταν αόριστα αισιόδοξος — εντόπισε με ακρίβεια τα σημεία πίεσης. Η κρίση στη Μέση Ανατολή δημιουργεί καθοδικά ρίσκα μέσω τεσσάρων καναλιών: ασθενέστερη ζήτηση, μειωμένες ροές τουρισμού, υψηλότερα επιτόκια για μεγαλύτερο διάστημα και ανοδικές πιέσεις στον πληθωρισμό από ενέργεια και τρόφιμα. Αποτέλεσμα: η Alpha Bank αναθεώρησε την πρόβλεψη για το ΑΕΠ του 2026 στο 1,9% από 2,3%, και τον πληθωρισμό στο 3,3% από 2,3%.

Το μήνυμα για τους μετόχους

Παρά τις αναθεωρήσεις, ο Ψάλτης επιβεβαίωσε αύξηση EPS κατά 11% για το 2026, με επιπλέον tailwind από επαναγορές μετοχών ύψους 259 εκατ. ευρώ. Το payout ratio παραμένει στο 55% — και το ενδεχόμενο έκτακτης διανομής παραμένει ανοιχτό αν προκύψει υπερβάλλον κεφάλαιο.

Για τους επενδυτές που ανησυχούσαν για φόρους και εκλογές, ο Ψάλτης έδωσε ό,τι ζητούσαν. Για τους υπόλοιπους, έδειξε ότι η τράπεζα ξέρει ακριβώς πού βρίσκονται οι πραγματικοί κίνδυνοι.

Trade Estates: Το retail park που αποδίδει 7,8% και ήδη «βλέπει» ξένους επενδυτές

Σε μια αγορά ακινήτων που αλλάζει γρήγορα, η Trade Estates έχει επιλέξει μια στρατηγική που μοιάζει απλή αλλά είναι εξαιρετικά πειθαρχημένη: εξειδίκευση σε logistics και εμπορικά ακίνητα, μισθωτές που καλύπτουν καθημερινές ανάγκες και προμισθωμένες αναπτύξεις πριν ακόμα χτιστούν.

Ο CEO Δημήτρης Παπούλης μίλησε στο 4ο Συνέδριο Real Estate και έστειλε μηνύματα που απευθύνονται εξίσου σε επενδυτές και αναλυτές. 

Τα νούμερα που ξεχωρίζουν

Η φιλοσοφία που αντέχει στους κύκλους

Η Trade Estates δεν στοιχηματίζει σε luxury ή trophy assets. Στοιχηματίζει στο convenience shopping — σούπερ μάρκετ, είδη σπιτιού, ηλεκτρονικά. Κλάδοι που δουλεύουν ανεξάρτητα από το οικονομικό κλίμα. «Ωφελούμαστε κι εμείς από την υπεραπόδοση του μισθωτή μας, όταν φυσικά το επιτρέπει ο οικονομικός κύκλος», σημείωσε ο Παπούλης — μια πρόταση που κρύβει ένα έξυπνο δομικό χαρακτηριστικό: τα έσοδα της εταιρείας συνδέονται με την εμπορική απόδοση των μισθωτών της.

Η τεχνολογία μέσα στο retail park

Αυτό που ξεχώρισε στην παρουσίαση ήταν η αναφορά στον ψηφιακό μετασχηματισμό: η εταιρεία αξιοποιεί IoT και τεχνητή νοημοσύνη για στοχευμένο περιεχόμενο εντός των retail parks, με βάση δημογραφικά δεδομένα επισκεπτών. Δεν είναι απλώς ακίνητο — είναι ψηφιακό περιβάλλον κατανάλωσης.

Οι ξένοι επενδυτές χτυπούν την πόρτα

Η ένταξη του Χρηματιστηρίου Αθηνών στον όμιλο Euronext έχει ήδη αλλάξει το σκηνικό. Η Trade Estates δέχεται αυξημένο ενδιαφέρον από ξένους επενδυτές — και με απόδοση 7,8%, κλειδωμένο κόστος δανεισμού για τα επόμενα χρόνια και σταθερή μερισματική πολιτική, δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς γιατί.

«Boujnah: το κύμα ενοποίησης παγώνει — και τι σημαίνει για το Euronext Athens»

Ο άνθρωπος που έκλεισε τέσσερις εξαγορές χρηματιστηρίων από το 2018 λέει ότι δεν βλέπει πολλές ευκαιρίες μπροστά του. Και αυτό, από μόνο του, είναι είδηση.

Ο Stephane Boujnah, μιλώντας μετά τα αποτελέσματα α' τριμήνου της Euronext, ήταν ξεκάθαρος: «Η διάθεση των περισσότερων τοπικών χρηματιστηρίων να ακολουθήσουν το μονοπάτι της ενοποίησης είναι προς το παρόν περιορισμένη». Για τη Βιέννη και τη Βαρσοβία — τα δύο ονόματα που κυκλοφορούσαν ως επόμενοι στόχοι — η απάντηση παραπέμφθηκε στους ιδιοκτήτες: «είναι δική τους απόφαση». Με άλλα λόγια: η πόρτα είναι ανοιχτή, αλλά κανείς δεν σπρώχνει.

Γιατί το κύμα «παγώνει»

Η ερμηνεία δεν είναι δύσκολη. Τα χρηματιστήρια που απομένουν ως πιθανοί στόχοι είτε ανήκουν σε κυβερνήσεις — όπως η Βαρσοβία στην πολωνική — είτε σε τοπικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα — όπως η Βιέννη. Και κυβερνήσεις και τοπικά ιδρύματα έχουν πολιτικούς λόγους να αντιστέκονται στην ενοποίηση — εθνική ταυτότητα, θέσεις εργασίας, κανονιστικός έλεγχος. Αυτό δεν αλλάζει εύκολα, ακόμα και όταν η οικονομική λογική υπέρ της ενοποίησης είναι αδιαμφισβήτητη.

Παράλληλα, ο ίδιος ο Boujnah αναγνωρίζει ότι η διαπραγμάτευση μετοχών αντιπροσωπεύει μόλις το 17% του κύκλου εργασιών της Euronext — παρότι συγκεντρώνει το 70% των ερωτήσεων. Αυτό λέει κάτι για τη στρατηγική κατεύθυνση: η Euronext δεν αναπτύσσεται πλέον μόνο μέσω εξαγορών χρηματιστηρίων. Αναπτύσσεται μέσω διαφοροποίησης εσόδων — τεχνολογία, δεδομένα, clearing, post-trade υπηρεσίες.

Τι σημαίνει για το Euronext Athens

Η τελευταία εξαγορά της Euronext ήταν το Χρηματιστήριο Αθηνών έναντι 413 εκατομμυρίων ευρώ — ολοκληρώθηκε τον Νοέμβριο 2025. Και σύμφωνα με τον Boujnah, το Euronext Athens είναι πλέον «κανονική» ευρωπαϊκή αγορά — όχι περιφερειακός σταθμός αλλά ενεργό μέλος της μεγαλύτερης ευρωπαϊκής χρηματιστηριακής οικογένειας.

Αν το κύμα εξαγορών χρηματιστηρίων έχει ουσιαστικά ολοκληρωθεί — τουλάχιστον στο βραχυπρόθεσμο — αυτό σημαίνει ότι η Euronext θα επικεντρωθεί στο να αξιοποιήσει αυτά που ήδη έχει. Και το Euronext Athens, ως η πιο πρόσφατη και πιο δυναμική απόκτηση, βρίσκεται σε ευνοϊκή θέση: θα λάβει πόρους, τεχνολογία και προσοχή που δεν θα «μοιραστεί» με νέες εξαγορές.

Τα αποτελέσματα που ξεπέρασαν εκτιμήσεις

Οι δηλώσεις Boujnah έγιναν σε φόντο θετικών αποτελεσμάτων: η κερδοφορία α' τριμήνου ξεπέρασε τις εκτιμήσεις, ενισχυμένη από την αυξημένη μεταβλητότητα αγορών λόγω γεωπολιτικής αβεβαιότητας. Αυτό είναι παράδοξο αλλά αληθινό: η γεωπολιτική κρίση που πιέζει τις μετοχές βοηθά τα έσοδα του χρηματιστηρίου — γιατί η μεταβλητότητα αυξάνει τους όγκους συναλλαγών.

Ο Boujnah αποχωρεί τον Μάιο 2027 — αφήνοντας πίσω μια Euronext που έχει τριπλασιαστεί σε μέγεθος από το 2018 λόγω φυσικά και την πορείας των παγκόσμιων χρηματιστηρίων και των αγορών…

Εθνική και Πειραιώς μπαίνουν στο ευρωπαϊκό stablecoin — τι είναι η Qivalis και γιατί μετράει

Δύο ελληνικές συστημικές τράπεζες, η Εθνική και η Πειραιώς, εντάσσονται στην Qivalis — μια κοινοπραξία 37 ευρωπαϊκών τραπεζών από 15 χώρες που στοχεύει στην έκδοση ρυθμιζόμενου stablecoin σε ευρώ έως το β' εξάμηνο του 2026.

Τι είναι η Qivalis

Ιδρύθηκε τον Σεπτέμβριο του 2025 με έδρα το Άμστερνταμ. Αναπτύσσει ένα ψηφιακό νόμισμα πλήρως καλυμμένο σε ευρώ σε αναλογία 1:1, συμβατό με το κανονιστικό πλαίσιο MiCA της ΕΕ και υπό αδειοδότηση από την Κεντρική Τράπεζα της Ολλανδίας (DNB). Μεταξύ των 37 μελών συγκαταλέγονται τράπεζες όπως ABN AMRO, Nordea, Intesa Sanpaolo, Erste Group, Rabobank και Swedbank.

Τι προσφέρει η υποδομή

Το stablecoin δεν προορίζεται για λιανικές συναλλαγές — είναι εργαλείο θεσμικού επιπέδου. Οι βασικές χρήσεις που σχεδιάζει η Qivalis:

Μεταφορά ρευστότητας σε πραγματικό χρόνο για εταιρικά ταμεία, άμεσος διακανονισμός για tokenised περιουσιακά στοιχεία όπως ομόλογα και ακίνητα, αποδοτικότερες διασυνοριακές πληρωμές για ευρωπαϊκές επιχειρήσεις και προγραμματιζόμενες πληρωμές μέσω smart contracts.

Τι λένε οι ελληνικές τράπεζες

Ο CEO της Πειραιώς Χρήστος Μεγάλου τόνισε ότι η συμμετοχή «αντικατοπτρίζει τη δέσμευση στην καινοτομία και στην ενίσχυση του ρόλου του ευρώ στην ψηφιακή οικονομία». Ο CEO της Εθνικής Παύλος Μυλωνάς έκανε λόγο για «νέες καινοτόμες λύσεις που θα προσφέρουν αξία στους πελάτες και θα ενισχύσουν την επιχειρησιακή αποδοτικότητα».

Το ευρύτερο πλαίσιο

Η Qivalis δεν είναι απλώς μια τεχνολογική πρωτοβουλία. Όπως σημείωσε ο Πρόεδρος του Εποπτικού Συμβουλίου Sir Howard Davies, «η αποτελεσματικότητα των χρηματοπιστωτικών υποδομών αποτελεί ζήτημα κυριαρχίας» — και ο ρόλος του ευρώ στην ψηφιακή οικονομία θα εξαρτηθεί από το αν θα είναι παρόν στις υποδομές όπου διακινείται η παγκόσμια αξία.

Η συμμετοχή δύο ελληνικών τραπεζών στην κοινοπραξία αυτή σηματοδοτεί ότι ο εγχώριος τραπεζικός κλάδος δεν παρακολουθεί από απόσταση τις εξελίξεις στο ψηφιακό χρήμα — επιλέγει να είναι μέρος της διαμόρφωσής τους.

HSBC: Τα αμερικανικά ομόλογα μπήκαν στη «Ζώνη Κινδύνου»

Δεν είναι ακόμα κόκκινος συναγερμός. Αλλά ο κίτρινος αναβοσβήνει έντονα.

Η HSBC προειδοποιεί ότι τα αμερικανικά ομόλογα έχουν εισέλθει στο επίπεδο όπου οι αποδόσεις αρχίζουν να ασκούν πίεση σε σχεδόν όλες τις κατηγορίες περιουσιακών στοιχείων. Και τα νούμερα δικαιολογούν την ανησυχία.

Οι αποδόσεις που ανησυχούν

Η δημοπρασία 30ετούς ομολόγου πάνω από 5% ήταν η πρώτη από το 2007 — ένας αριθμός με ψυχολογικό βάρος που δεν περνά απαρατήρητος από την αγορά.

Πού βρίσκονται τα κρίσιμα όρια

Ο Steve Sosnick της Interactive Brokers είναι συγκεκριμένος για το πότε ο «κίτρινος» συναγερμός γίνεται «κόκκινος»:

Και ο Ian Lyngen της BMO Capital Markets προσθέτει: αν το 30ετές φτάσει στο 5,25% τις επόμενες εβδομάδες, θα υπάρξει πιο διαρκής υποχώρηση στις αποτιμήσεις των μετοχών.

Γιατί οι αγορές μετοχών αντέχουν ακόμα

Η HSBC εξηγεί την — προς το παρόν — ανθεκτικότητα των μετοχών με τρεις λόγους: τα εταιρικά κέρδη παραμένουν ισχυρά, οι αποτιμήσεις είχαν ήδη εν μέρει προσαρμοστεί πριν από τις εντάσεις στο Ιράν, και οι επενδυτές εξακολουθούν να πιστεύουν ότι η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή θα επηρεάσει κυρίως το πετρέλαιο — και όχι την ευρύτερη οικονομία.

Αυτή η παραδοχή είναι το αδύναμο σημείο της αισιοδοξίας. Αν αποδειχθεί λανθασμένη, η προσαρμογή θα είναι απότομη.

Κασσίτερος: Το «σιωπηλό» στρατηγικό μέταλλο της νέας τεχνολογικής εποχής

Η εκρηκτική άνοδος της τιμής του κασσίτερου επαναφέρει στο προσκήνιο ένα από τα πιο κρίσιμα, αλλά λιγότερο προβεβλημένα, μέταλλα της παγκόσμιας οικονομίας. Από τα ηλεκτρονικά και τους ημιαγωγούς έως τα data centers, τα φωτοβολταϊκά και τα ηλεκτρικά οχήματα, ο κασσίτερος εξελίσσεται σε θεμελιώδες υλικό της ψηφιακής και ενεργειακής μετάβασης.

Ισχυρό ράλι στις τιμές

Η τιμή του κασσίτερου έφτασε τα 53.808 δολάρια ανά τόνο (6 Μαΐου), καταγράφοντας:

ημερήσια άνοδο 8,22%

μηνιαία αύξηση 17,08%

ετήσια ενίσχυση 70,08%

Η άνοδος αυτή αποδίδεται σε συνδυασμό χαμηλών αποθεμάτων, γεωπολιτικών εντάσεων και αυξανόμενης ζήτησης από τη βιομηχανία τεχνολογίας και ενέργειας.

Ένα μέταλλο-κλειδί για την τεχνολογία

Ο κασσίτερος χρησιμοποιείται κυρίως:

στα ηλεκτρονικά κυκλώματα και τις κολλήσεις

στους ημιαγωγούς

στα φωτοβολταϊκά συστήματα

στα ηλεκτρικά οχήματα

στις μπαταρίες και τα ενεργειακά συστήματα

Η διείσδυσή του σε κρίσιμους τομείς τον καθιστά στρατηγικό υλικό για την παγκόσμια βιομηχανία.

Η γεωγραφία της παραγωγής και οι ανισορροπίες

Η παγκόσμια παραγωγή κασσίτερου παραμένει έντονα συγκεντρωμένη σε λίγες χώρες, γεγονός που ενισχύει την ευαισθησία της αγοράς σε διαταραχές.

Κίνα

Η Κίνα είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός με περίπου 69.000 τόνους, ενώ ταυτόχρονα αποτελεί και βασικό καταναλωτή και κόμβο διύλισης.

Ινδονησία

Η Ινδονησία παράγει 50.000–52.000 τόνους, αλλά η παραγωγή της επηρεάζεται από περιβαλλοντικούς περιορισμούς και αβεβαιότητα στις εξαγωγές.

Μιανμάρ

Η Μιανμάρ αποτελεί κρίσιμο προμηθευτή (~54.000 τόνοι), με σημαντικές διαταραχές λόγω πολιτικής αστάθειας.

Λατινική Αμερική

Περού: 23.000–31.000 τόνοι, με ισχυρή μεταλλευτική βάση στις Άνδεις

Βραζιλία: 18.000–29.000 τόνοι, με μεγάλα κοιτάσματα στον Αμαζόνιο

Βολιβία: 18.000–21.000 τόνοι, ιστορικά ισχυρή παρουσία

Αφρική και άλλες περιοχές

Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό: 19.000–25.000 τόνοι

Νιγηρία και άλλες μικρότερες παραγωγές ενισχύουν τη διαφοροποίηση της προσφοράς

Η έντονη γεωγραφική συγκέντρωση σημαίνει ότι πολιτική αστάθεια ή περιβαλλοντικοί περιορισμοί μπορούν να επηρεάσουν άμεσα τις παγκόσμιες τιμές.

Η ζήτηση της επόμενης δεκαετίας

Σύμφωνα με εκτιμήσεις της αγοράς, η ζήτηση για ραφιναρισμένο κασσίτερο μπορεί να ξεπεράσει τους 515.000 τόνους έως το 2030, λόγω:

ηλεκτρικών οχημάτων

5G και data centers

φωτοβολταϊκών

μπαταριών και ενεργειακής αποθήκευσης

Ο κασσίτερος θεωρείται πλέον κρίσιμος κρίκος της πράσινης και ψηφιακής μετάβασης.

Στρατηγικό μέταλλο με υψηλό ρίσκο

Αναλυτές όπως το SFA Oxford τονίζουν ότι η αγορά χαρακτηρίζεται από:

περιορισμένη και συγκεντρωμένη παραγωγή

υψηλή γεωπολιτική έκθεση

περιβαλλοντικούς και εμπορικούς κινδύνους

Αυτό δημιουργεί μια δομικά ευάλωτη αγορά, όπου μικρές διαταραχές στην προσφορά οδηγούν σε έντονες διακυμάνσεις τιμών.

Έμμεσες επιπτώσεις στην Ελλάδα

Η Ελλάδα δεν αποτελεί παραγωγό κασσίτερου, ωστόσο επηρεάζεται μέσω των εισαγωγών:

ηλεκτρονικού εξοπλισμού

φωτοβολταϊκών

καλωδίων και βιομηχανικών εξαρτημάτων

μπαταριών και ενεργειακών συστημάτων

Η άνοδος των τιμών μπορεί να μεταφερθεί σε αυξημένο κόστος για:

ενέργεια

κατασκευές

τεχνολογικές επενδύσεις

Το βασικό ζητούμενο: εφοδιαστική ασφάλεια

Για την ελληνική οικονομία, το κρίσιμο θέμα δεν είναι η παραγωγή, αλλά:

η ασφάλεια εφοδιασμού

το κόστος εισαγωγών

η ανθεκτικότητα της βιομηχανίας

και η ανάπτυξη ανακύκλωσης ηλεκτρονικών αποβλήτων

Σε μια εποχή όπου η τεχνολογική και ενεργειακή μετάβαση επιταχύνεται, ο κασσίτερος παύει να είναι «δευτερεύον μέταλλο» και εξελίσσεται σε κρίσιμο στρατηγικό πόρο της παγκόσμιας οικονομίας.

20/05/26

Μυτιληναίος και Moody's στέλνουν το ίδιο μήνυμα — και κανείς δεν θέλει να το ακούσει

Δύο φωνές, από εντελώς διαφορετικές αφετηρίες, κατέληξαν στο ίδιο συμπέρασμα στο συνέδριο του Κύκλου Ιδεών: η Ελλάδα έχει όλα τα εχέγγυα να πάει μπροστά — αλλά η πολιτική αστάθεια παραμένει ο κίνδυνος που κανείς δεν έχει αποτιμήσει

Ο Μυτιληναίος θέτει τον πήχη

Ο Executive Chairman της Metlen δεν ήταν αόριστος. Σε μια εποχή που «τα γεωπολιτικά υπερισχύουν των πάντων» — επικαλέστηκε μάλιστα τον Ηράκλειτο: «Πατήρ πάντων πόλεμος» — ανέδειξε ως νούμερο ένα επιχειρηματική προτεραιότητα για την Ελλάδα την κυβερνητική σταθερότητα και τη σωστή διακυβερνησιμότητα.

Δεν το είπε ως πολιτικό σχόλιο. Το είπε ως επιχειρηματική αναγκαιότητα — από τη θέση ενός ανθρώπου που επενδύει δισεκατομμύρια και χρειάζεται να ξέρει σε ποιο περιβάλλον το κάνει.

Παράλληλα, προειδοποίησε για κάτι που ελάχιστοι λένε δυνατά: η μεγάλη ανάπτυξη φωτοβολταϊκών έχει οδηγήσει σε εξαγωγές ενέργειας τις μεσημβρινές ώρες με μηδενικές τιμές — και αυτό μπορεί να δημιουργήσει μια νέα γενιά «κόκκινων» δανείων στον ενεργειακό τομέα. Το ίδιο ακριβώς πρόβλημα που έχουν ήδη επισημάνει τράπεζες και διαχειριστές κεφαλαίων.

Η Moody's βλέπει την ίδια εικόνα από άλλη γωνία

Ο αμερικανικός οίκος δεν προειδοποιεί για κρίση. Προειδοποιεί για κάτι πιο λεπτό: την επιστροφή της αβεβαιότητας ενόψει εκλογών έως τα μέσα του 2027. Και παρουσιάζει τέσσερα σενάρια, έχοντας αναφερθεί αναλυτικά και χθες:

Ο οίκος θεωρεί πιθανότερο το πρώτο σενάριο. Αλλά το γεγονός ότι παρουσιάζει και τα υπόλοιπα τρία δεν είναι τυχαίο. Είναι προειδοποίηση.

Το κοινό νήμα

Ο Μυτιληναίος μίλησε για «τοξικότητα που περιορίζει τη δυνατότητα συνεννόησης». Η Moody's μίλησε για «πολιτικό κίνδυνο που η αγορά δεν έχει αποτιμήσει». Δύο διαφορετικές γλώσσες, ένα μήνυμα.

Και το παράδοξο παραμένει: η Ελλάδα αναπτύσσεται ταχύτερα από τον ευρωπαϊκό μέσο, το χρέος μειώνεται, οι καταλύτες είναι υπαρκτοί — ΔΕΗ, αναβαθμίσεις Σεπτεμβρίου, τραπεζικά μερίσματα. Αλλά με χρέος 148% του ΑΕΠ — το υψηλότερο στην Ευρωζώνη — το περιθώριο για πολιτικά λάθη παραμένει ιδιαίτερα περιορισμένο.

Το 2027 φαίνεται μακριά. Οι αγορές όμως έχουν μνήμη — και αρχίζουν να το αποτιμούν νωρίτερα από ό,τι νομίζουμε.

Ελληνικές τράπεζες: Βγαίνουν στις αγορές όχι γιατί πρέπει — αλλά γιατί μπορούν

Κάτι άλλαξε στη στρατηγική των ελληνικών τραπεζών στις αγορές ομολόγων. Και η αλλαγή αυτή λέει πολλά για το πού βρίσκονται σήμερα. 

Το ιστορικό spread της Eurobank που ξεχώρισε

Χθες η Eurobank πέτυχε spread 97 μονάδων βάσης — κάτω από τις 100 για πρώτη φορά στην ιστορία της. Με κουπόνι 4%, σε ένα περιβάλλον όπου οι αποδόσεις ομολόγων ανεβαίνουν παντού, αυτό δεν είναι απλώς καλή εκτέλεση — είναι ένδειξη ότι οι αγορές έχουν ανεβάσει ουσιαστικά την αξιολόγησή τους για τις ελληνικές τράπεζες, φέρνοντάς τες σε απόσταση αναπνοής από πολύ μεγαλύτερους ευρωπαϊκούς ομίλους.

Τα νούμερα του 2026

Τρεις συστημικές τράπεζες, 7 εκδόσεις, 3,95 δισ. ευρώ — από την αρχή του χρόνου.

Η νέα στρατηγική — γιατί βγαίνουν τώρα

Παλιά οι τράπεζες εξέδιδαν ομόλογα υπό πίεση: για να πιάσουν έγκαιρα τους στόχους MREL που απαιτούσε ο επόπτης. Αυτό ανήκει πλέον στο παρελθόν. Η νέα λογική είναι τριπλή:

Πρώτον, αναχρηματοδότηση παλαιών τίτλων με καλύτερους όρους — ειδικά πριν έρθουν ακόμα υψηλότερα επιτόκια, αν η ΕΚΤ αναγκαστεί να αυξήσει λόγω του πετρελαϊκού σοκ.

Δεύτερον, διατήρηση ποιοτικών κεφαλαίων πάνω από τους στόχους του SRB — όχι στο όριο, αλλά με άνεση.

Τρίτον, πιστωτική επέκταση και ικανοποίηση μετόχων χωρίς να θυσιαστεί το κεφαλαιακό μαξιλάρι.

Η Eurobank είναι το καλύτερο παράδειγμα: ανακάλεσε τον Μάιο ομόλογο 500 εκατ. ευρώ που έληγε το 2027, αφού είχε ήδη «γεμίσει» εκ των προτέρων με νέα έκδοση 400 εκατ. Ο δείκτης MREL παραμένει στο 30,2-30,4% — άνετα πάνω από τον στόχο του 28%.

Γιατί το timing μετράει

Οι αποδόσεις ομολόγων ανεβαίνουν παγκοσμίως. Αυτό σημαίνει ότι όσο αργότερα εκδώσεις, τόσο πιο ακριβά δανείζεσαι. Οι ελληνικές τράπεζες το διαβάζουν σωστά: βγαίνουν τώρα, κλειδώνουν χαμηλά spreads, και χτίζουν αποθέματα ρευστότητας για ό,τι έρθει.

Το spread των 97 μονάδων της Eurobank σε ένα περιβάλλον αναταραχής δεν είναι τύχη. Είναι η αποτίμηση μιας πορείας ετών — από τα μνημόνια και τις ανακεφαλαιοποιήσεις, μέχρι τη στιγμή που μια ελληνική τράπεζα δανείζεται σχεδόν όσο ακριβά και μια μεγάλη ευρωπαϊκή.

Πειραιώς: Τέλος στα «ξεφορτώματα» — η τράπεζα πουλά ακίνητα σαν μεσίτης

Ένα χαρτοφυλάκιο 1,3 δισ. ευρώ σε ακίνητα από κόκκινα δάνεια. Ένας στόχος να κατέβει κάτω από τα 500 εκατ. ευρώ έως το 2030. Και μια στρατηγική που αλλάζει τον τρόπο που οι τράπεζες ξεφορτώνονται την κληρονομιά της κρίσης.

Η λογική της αλλαγής

Μέχρι τώρα, η τυπική κίνηση για ακίνητα που προέρχονται από κατασχέσεις και κόκκινα δάνεια ήταν η πώληση πακέτων σε επαγγελματίες επενδυτές — γρήγορα, αλλά φθηνά. Η Τράπεζα Πειραιώς αλλάζει μοντέλο: στρέφεται στον τελικό χρήστη, πουλά one-to-one και παίρνει τιμές αγοράς.

«Θέλουμε το ακίνητο να καταλήγει στον τελικό χρήστη και όχι σε έναν flipper» — πηγές της τράπεζας

Χρειάζεται περισσότερη δουλειά και χρόνο. Αλλά αποδίδει περισσότερα.

Ο στόχος και η απόσταση που πρέπει να διανυθεί

Η σύγκριση με την Alpha Bank λέει πολλά: η Πειραιώς έχει μπροστά της δρόμο που άλλες τράπεζες έχουν ήδη διανύσει. Η διαφορά είναι ότι τώρα το κάνει με καλύτερες συνθήκες αγοράς ακινήτων από ποτέ.

Τα εργαλεία που χρησιμοποιεί

Η τράπεζα δεν στηρίζεται σε ένα μόνο κανάλι. Συνεργάζεται με 4-5 διαχειριστές κόκκινων δανείων για τη διοχέτευση ακινήτων στην αγορά, συμμετέχει με 20% στην Intrum Hellas, και κρατά ανοιχτή και την επιλογή πώλησης πακέτων όταν έχει νόημα.

Πρόσφατο παράδειγμα: η συμφωνία με την Premia Properties για 34 ακίνητα συνολικής αξίας 49 εκατ. ευρώ.

11.568 πλειστηριασμοί στον ορίζοντα

Παράλληλα με τις μεμονωμένες πωλήσεις, οι τράπεζες και οι servicers έχουν προγραμματίσει πάνω από 11.000 πλειστηριασμούς κατοικιών από Μάιο έως Νοέμβριο — ένας όγκος που δείχνει το μέγεθος της εκκρεμότητας που παραμένει στο σύστημα.

Η Τράπεζα Πειραιώς δεν κάνει απλώς διαχείριση κληρονομιάς — κάνει στρατηγική επιλογή. Αντί να «ξεφορτωθεί» γρήγορα και φθηνά, επιλέγει να πουλά αργά και ακριβά. Σε μια αγορά ακινήτων που ανεβαίνει, η υπομονή έχει τιμή.

Μανουσάκης: «Μέσα στον Ιούνιο θα έχουμε το 1 δισ.» — και μετά αρχίζει το μεγάλο παιχνίδι

Ο CEO του ΑΔΜΗΕ μίλησε στο Συνέδριο του Κύκλου Ιδεών και έστειλε τρία μηνύματα που ξεπερνούν κατά πολύ τα όρια μιας εταιρικής ανακοίνωσης: η ΑΜΚ κλείνει τον Ιούνιο, η διασύνδεση Κύπρου είναι «θέμα ημερών», και η Ελλάδα χάνει φθηνή ενέργεια που αποθηκεύουν άλλοι. 

Η ΑΜΚ και η «ευρωπαϊκή ψήφος εμπιστοσύνης»

Η διαδικασία ξεκίνησε επίσημα στις 14 Μαΐου. Ο Μανουσάκης εκτιμά ότι «μέσα στον Ιούνιο θα έχουμε το 1 δισ. ευρώ» για το 10ετές επενδυτικό πλάνο που έχει ήδη εγκρίνει η ΡΑΕ. Χαρακτηριστικό είναι ότι η συμμετοχή του Ταμείου Ανάκαμψης δεν ήταν δεδομένη — «όταν έγινε η κρούση, η απάντηση ήταν άμεση και θετική». Το αποκαλεί «ευρωπαϊκή ψήφο εμπιστοσύνης» — και δεν το λέει τυχαία.

Το παράδειγμα Κρήτης που λέει τα πάντα

Ένας αριθμός συνοψίζει τη σημασία των ηλεκτρικών διασυνδέσεων:

Τα νησιά σταματούν να καίνε πετρέλαιο. Οι τιμές πέφτουν. Το μοντέλο λειτουργεί — και αυτό ακριβώς υπόσχεται να επεκτείνει η ΑΜΚ του 1 δισ.

Το πρόβλημα που κανείς δεν θέλει να πει δυνατά

Ο Μανουσάκης ήταν απροσδόκητα ειλικρινής για ένα ζήτημα που συνήθως μένει στα παρασκήνια: η Ελλάδα παράγει φθηνή ενέργεια — και την αποθηκεύουν άλλοι.

«Η φθηνή δική μας ενέργεια συνεχίζεται να αποθηκεύεται σε Βουλγαρία και Βόρεια Μακεδονία το βράδυ»

Το σύστημα εξισορροπείται σήμερα μέσω περικοπών και εξαγωγών. «Είμαστε πολύ πίσω» στην αποθήκευση, παραδέχτηκε — και αυτό σημαίνει ότι το όφελος της φθηνής πράσινης ενέργειας δεν φτάνει στον καταναλωτή. Φτάνει στον γείτονα.

Η διασύνδεση Κύπρου: «Θέμα ημερών»

Το αίτημα χρηματοδότησης στην Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων για τη διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου είναι έτοιμο να κατατεθεί. Αν εγκριθεί, η ΕΤΕπ κινητοποιεί 1 δισ. ευρώ. «Το περιβάλλον πλέον είναι ευνοϊκότερο», σημείωσε ο Μανουσάκης — μια αναφορά στο γεωπολιτικό κλίμα που κάνει την ενεργειακή ανεξαρτησία της Κύπρου πιο επείγουσα από ποτέ 

Το μεγάλο πολιτικό μήνυμα

Πέρα από τα τεχνικά, ο Μανουσάκης έστειλε και ένα μήνυμα που απευθύνεται στη συζήτηση για την ενεργειακή κρίση: «Η σημερινή κρίση αφορά τα ορυκτά καύσιμα και όχι την οικονομία εξηλεκτρισμού». Η εξάρτηση από ορυκτά καύσιμα, είπε, «ευνοεί τις συνθήκες αναπαραγωγής των γεωπολιτικών κρίσεων». Η Ευρώπη δεν έχει άλλη επιλογή — και η Ελλάδα, αν κινηθεί γρήγορα, μπορεί να βρεθεί στη σωστή πλευρά αυτής της ιστορίας.

«Metlen και γάλλιο: η επένδυση που αλλάζει τους όρους»

Στον Κύκλο Ιδεών της Μεγάλης Βρετανίας, ο Ευάγγελος Μυτιληναίος έδωσε για πρώτη φορά δημόσια και αναλυτική εικόνα της επένδυσης 400 εκατομμυρίων ευρώ της Metlen στην παραγωγή γαλλίου. Και αυτό που είπε αξίζει να διαβαστεί προσεκτικά — γιατί έχει συνέπειες τόσο για τη μετοχή όσο και για τον ευρύτερο γεωπολιτικό χάρτη των κρίσιμων πρώτων υλών.

Τι είναι το γάλλιο και γιατί έχει σημασία

Το γάλλιο δεν είναι μια ακόμα βιομηχανική πρώτη ύλη. Είναι συστατικό ημιαγωγών για 5G, εξοπλισμό νυχτερινής όρασης, ηλιακά πάνελ υψηλής απόδοσης, στρατιωτικά ραντάρ. Και η Κίνα ελέγχει πάνω από το 80% της παγκόσμιας παραγωγής — χρησιμοποιώντας το ήδη ως γεωπολιτικό μοχλό μέσω περιορισμών εξαγωγών. Η ζήτηση προέρχεται κυρίως από ΗΠΑ, Ευρώπη, Ιαπωνία και Νότια Κορέα — χώρες που εξαρτώνται από εισαγωγές για ένα μέταλλο που θεωρείται πλέον στρατηγικό.

Το ισχυρό επιχείρημα — και γιατί χρειάζεται επαλήθευση

Ο Μυτιληναίος υποστήριξε ότι η Metlen έχει αναπτύξει παραγωγική διαδικασία με κόστος χαμηλότερο από το αντίστοιχο κινεζικό — περίπου στο μισό. Αν αυτό επιβεβαιωθεί στην πράξη, είναι εξαιρετικά σημαντικό: σημαίνει ότι ακόμα και αν η Κίνα αποφασίσει να «ρίξει» τιμές για να αποτρέψει ευρωπαϊκό ανταγωνισμό, η Metlen παραμένει βιώσιμη. Αυτό είναι δομικό πλεονέκτημα — όχι απλή εκμετάλλευση μιας ευκαιριακής συγκυρίας.

Το «αν» όμως παραμένει σημαντικό. Πρόκειται για νέα παραγωγική διαδικασία, χωρίς ακόμα πλήρη λειτουργική ιστορία. Η πιλοτική μονάδα βρίσκεται σε φάση commissioning. Τα κόστη παραγωγής σε βιομηχανική κλίμακα μπορεί να διαφέρουν από τα εργαστηριακά. Ο επενδυτής πρέπει να κρατήσει και αυτή τη διάσταση — όχι ως λόγο αποφυγής αλλά ως στοιχείο ολοκληρωμένης αξιολόγησης.

Η κριτική στην Ευρώπη — και τι σημαίνει για τη Metlen

Ο Μυτιληναίος ήταν επικριτικός απέναντι στην Ευρώπη: παραμένει πίσω σε κρίσιμες πρώτες ύλες και άμυνα, εξαρτάται ακόμα σε μεγάλο βαθμό από εξωτερικούς — κυρίως κινεζικούς — προμηθευτές, ενώ η πράσινη μετάβαση έχει δημιουργήσει στρεβλώσεις που πλήττουν την ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής βιομηχανίας.

Αυτή η κριτική δεν είναι αυτοσκοπός — είναι πλαίσιο. Γιατί αν η Ευρώπη αποφασίσει επιτέλους να αντιμετωπίσει σοβαρά την εξάρτησή της από κρίσιμα μέταλλα, η Metlen θα βρίσκεται ήδη εκεί με έτοιμη παραγωγική δυνατότητα. Αν δεν αποφασίσει — ή αν το κάνει αργά — η επένδυση θα χρειαστεί περισσότερο χρόνο για να αποδώσει.

Το επενδυτικό ερώτημα

Το γάλλιο δεν θα φανεί στα αποτελέσματα της Metlen σύντομα — η πλήρης παραγωγή απαιτεί χρόνο. Αλλά η αγορά δεν αποτιμά μόνο το σήμερα. Αποτιμά και αυτό που έρχεται. Και μια εταιρεία που μπαίνει σε παραγωγή γαλλίου με ανταγωνιστικό κόστος, τη στιγμή που η γεωπολιτική ζήτηση για αυτό το μέταλλο εκτοξεύεται, αποκτά ένα option αξίας που δεν εμφανίζεται ακόμα σε κανέναν πίνακα αποτελεσμάτων. 

Barclays ανεβάζει τον πήχη για τον ΔΑΑ — αλλά το upside παραμένει μετρημένο 

Η Barclays αναθεωρεί ανοδικά την τιμή-στόχο για τη μετοχή του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών, ορίζοντάς την στα 10,30 ευρώ από 10,15 ευρώ προηγουμένως. Με τη μετοχή να κλείνει χθες στα 9,99 ευρώ, το περιθώριο ανόδου που αφήνει η νέα τιμή-στόχος διαμορφώνεται σε περίπου 3%.

Αναβάθμιση υπάρχει — αλλά ο ΔΑΑ διαπραγματεύεται ήδη κοντά στις εκτιμήσεις της Barclays. Για όσους τον έχουν ήδη στο χαρτοφυλάκιο, επιβεβαίωση. Για όσους τον κοιτούν από έξω, το upside αυτή τη στιγμή δεν δικαιολογεί βιασύνη, κάτι με το οποίο συμφωνούμε απόλυτα στο GFF που έχουμε ως Fair Value για τη μετοχή τα 10,6 ευρώ με πιθανότητες μείωσης μετά το 1Q26.

«Carry trade: το παράδοξο δώρο του πολέμου στις αναδυόμενες αγορές»

Υπάρχουν κρίσεις που καταστρέφουν κάθε στρατηγική. Και υπάρχουν κρίσεις που — με αντιφατικό τρόπο — αναζωπυρώνουν συγκεκριμένα trades που φαίνονταν νεκρά. Ο πόλεμος στο Ιράν ανήκει στη δεύτερη κατηγορία για το carry trade στις αναδυόμενες αγορές. Και αυτό έχει άμεση σχέση με το ευρωπαϊκό επενδυτικό κλίμα — και άρα με το Euronext Athens.

Η λογική που μοιάζει αντιφατική αλλά δεν είναι

Ο πόλεμος ανέβασε το πετρέλαιο. Το πετρέλαιο ανεβάζει τον πληθωρισμό. Ο πληθωρισμός αναγκάζει τις κεντρικές τράπεζες να κρατούν τα επιτόκια ψηλά. Και τα ψηλά επιτόκια στις αναδυόμενες αγορές είναι ακριβώς το καύσιμο του carry trade — η διαφορά απόδοσης που κάνει ελκυστικό τον δανεισμό σε γεν ή ελβετικό φράγκο και την τοποθέτηση σε ρεάλ ή ραντ.