JP Morgan: Overweight Ελλάδα — δύο καταλύτες που δεν έχουν ακόμα αποτιμηθεί πλήρως

Παρά τη γεωπολιτική αβεβαιότητα και την επιστροφή της μεταβλητότητας, η JP Morgan επιβεβαιώνει overweight για τις ελληνικές μετοχές — τοποθετώντας την Ελλάδα στην κορυφή τριάδα της περιοχής CEEMEA μαζί με Πολωνία και Νότια Αφρική.

Οι εκτιμώμενες εισροές από την αναβάθμιση Eurostoxx (Σεπτέμβριος 2026)

Η λογική: funds που σήμερα έχουν μηδενική ή περιορισμένη έκθεση στην Ελλάδα θα χρειαστεί να τοποθετηθούν υποχρεωτικά — η αναβάθμιση δεν είναι επιλογή για τους παθητικούς διαχειριστές.

Ελληνικές τράπεζες — το discount που παραμένει 

Η JP Morgan θεωρεί το discount υπερβολικό — και η Eurobank εμφανίζεται ως top pick στην περιοχή CEEMEA.

Ο μεγάλος καταλύτης του 2027: MSCI

Το καθαρό νούμερο φαίνεται μικρό — αλλά κρύβει κάτι σημαντικό: η Ελλάδα αλλάζει κοινό επενδυτών. Τα Emerging Markets funds που φεύγουν αντικαθίστανται από Developed Markets funds που φέρνουν μαζί τους διαφορετική σταθερότητα, μεγαλύτερο ορίζοντα και χαμηλότερο κόστος κεφαλαίου για τις ελληνικές εταιρείες.

Το βασικό μήνυμα

Η JP Morgan δεν βλέπει πλέον την Ελλάδα ως «ειδική περίπτωση ανάκαμψης» — αλλά ως αγορά που επιστρέφει οριστικά στο διεθνές επενδυτικό ραντάρ. Και οι δύο καταλύτες — Eurostoxx Σεπτέμβριο, MSCI 2027 — είναι χρονολογημένοι και ποσοτικοποιημένοι. Αυτό είναι ακριβώς αυτό που θέλουν να βλέπουν οι θεσμικοί επενδυτές.

«6 δισεκατομμύρια σε 10 εβδομάδες: το Euronext Athens έγινε αγορά κεφαλαίου»

Από τις αρχές Μαΐου έως τα μέσα Ιουλίου, το Euronext Athens εκτέλεσε μια σειρά συναλλαγών που δεν έχει προηγούμενο στην ιστορία του. Και αυτό δεν είναι υπερβολή — είναι το συμπέρασμα που βγαίνει από τους αριθμούς.

ΔΕΗ: ~4,5 δισεκατομμύρια ευρώ — η μεγαλύτερη ιδιωτική άντληση κεφαλαίων από ελληνική εισηγμένη. ΑΔΜΗΕ: ~1 δισεκατομμύριο ευρώ. ΑΔΜΗΕ Συμμετοχών: έως 530 εκατομμύρια ευρώ. ΓΕΚΤΕΡΝΑ: ~659 εκατομμύρια ευρώ. Seanergy: 200 εκατομμύρια ευρώ. Attica Stores: 60 εκατομμύρια ευρώ. CrediaBank, Trastor, Y/KNOT, Q&R: πρόσθετες κεφαλαιακές ενισχύσεις.

Και αυτή την εβδομάδα ανοίγει το βιβλίο για την ΕΛΒΑΛΧΑΛΚΟΡ — στόχος 250-300 εκατομμύρια ευρώ. Και στον ορίζοντα: Άκτωρ με ΑΜΚ 650 εκατομμυρίων και ομολογιακό 300 εκατομμυρίων — συνολικά ~950 εκατομμύρια ευρώ στην ίδια συναλλαγή.

Η αλλαγή που δεν αναγνωρίζεται αρκετά

Για χρόνια, το ελληνικό χρηματιστήριο ήταν αγορά συναλλαγών — επενδυτές αγόραζαν και πουλούσαν μετοχές που ήδη υπήρχαν. Η πρωτογενής αγορά — η άντληση νέων κεφαλαίων — ήταν σχεδόν ανύπαρκτη. Εταιρείες που χρειάζονταν κεφάλαια στρέφονταν σε τράπεζες ή σε ξένες αγορές.

Αυτό αλλάζει τώρα. Και η αλλαγή δεν είναι σταδιακή — είναι απότομη. Σε δέκα εβδομάδες, η ελληνική αγορά έγινε ο κυρίαρχος μηχανισμός χρηματοδότησης μεγάλων επενδυτικών σχεδίων. Και αυτό έγινε με τη συμμετοχή κορυφαίων διεθνών θεσμικών — Blackrock, Fidelity, Lazard — όχι ελληνικών αμοιβαίων.

Ποιοι ωφελούνται

Για τις εισηγμένες: πρόσβαση σε κεφάλαια που πριν δεν υπήρχαν. Για την οικονομία: επενδύσεις που χρηματοδοτούνται από μετοχικό κεφάλαιο αντί τραπεζικού δανεισμού — πιο ευέλικτες, χωρίς επιτοκιακό ρίσκο. Για τους επενδυτές: ρευστότητα, νέα επιλογές, βάθος αγοράς.

Και για το Euronext Athens ως institution: κάθε επιτυχής ΑΜΚ ενισχύει τη φήμη της αγοράς για την επόμενη. Η ΔΕΗ άνοιξε τον δρόμο για τον ΑΔΜΗΕ. Ο ΑΔΜΗΕ για τη ΓΕΚΤΕΡΝΑ. Η ΓΕΚΤΕΡΝΑ για την ΕΛΒΑΛΧΑΛΚΟΡ. Και η ΕΛΒΑΛΧΑΛΚΟΡ για την Άκτωρ. Αυτός ο κύκλος — επιτυχία που φέρνει επιτυχία — είναι το πιο σημαντικό αποτέλεσμα της περιόδου.

Η ΕΛΒΑΛΧΑΛΚΟΡ και η Άκτωρ: τα επόμενα κεφάλαια 

ΕΛΒΑΛΧΑΛΚΟΡ αυτήν την εβδομάδα: επενδυτικό πρόγραμμα 455 εκατομμυρίων ευρώ έως το 2030, έμφαση σε προϊόντα υψηλής προστιθέμενης αξίας. Ο κλάδος αλουμινίου βρίσκεται σε στρατηγικά ευνοϊκό περιβάλλον — ενεργειακή μετάβαση, ηλεκτροκίνηση, αεροδιαστημική. Με το βιβλίο να έχει υπέρ-καλυφθεί από την πρώτη ημέρα αυτό είναι άλλο ένα ισχυρό σήμα.

Άκτωρ: 650 εκατομμύρια ΑΜΚ συν 300 εκατομμύρια ομολογιακό. Αυτό είναι η μεγαλύτερη κεφαλαιακή κίνηση κατασκευαστικής εταιρείας στην ιστορία του ελληνικού χρηματιστηρίου. Και έρχεται τη στιγμή που ο κλάδος αντιμετωπίζει πιέσεις κόστους από τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή — αλλά και αδιαμφισβήτητα μεγάλο pipeline έργων από ΤΑΑ, ΣΔΙΤ και παραχωρήσεις.

Στην αγορά κυκλοφορούν φήμες και για άλλη εισηγμένη ή που εξετάζει ΑΜΚ. Αν ισχύει, η παροχή κεφαλαίων από το Euronext Athens στον κλάδο κατασκευών (με την ευρύτερη έννοια) θα ξεπεράσει τα 2 δισεκατομμύρια ευρώ σε ένα εξάμηνο.

Το σήμα που δεν πρέπει να χαθεί

Αγορά που αντλεί κεφάλαια δεν είναι μόνο μεγαλύτερη — είναι διαφορετική. Διαφορετική φιλοσοφία, διαφορετικοί επενδυτές, διαφορετικές αποτιμήσεις. Και ο Σεπτέμβριος με τις παθητικές ροές από FTSE, S&P και STOXX δεν έχει ακόμα έρθει.

6+ δισεκατομμύρια σε δέκα εβδομάδες. ΕΛΒΑΛΧΑΛΚΟΡ αυτήν την εβδομάδα. Άκτωρ στη σειρά. Το Euronext Athens δεν αναζητά πλέον εισαγωγές — εισαγωγές αναζητούν αυτό.

Η Ευρώπη μεγαλώνει αργά — αλλά οι ευρωπαϊκές εταιρείες κερδίζουν χρήματα από τον υπόλοιπο κόσμο

Υπάρχει μια πρόταση που ακούγεται κλισέ μέχρι να καταλάβεις πόσο αληθινή είναι: «η χρηματιστηριακή αγορά δεν είναι η οικονομία». Στην Ευρώπη αυτή η πρόταση έχει ιδιαίτερη βαρύτητα — γιατί οι ευρωπαϊκές αγορές είναι ίσως η πιο χαρακτηριστική περίπτωση παγκοσμίως όπου τα δύο αποκλίνουν με τον πιο εντυπωσιακό τρόπο.

Η έρευνα που αντιστρέφει τη λογική

Η μελέτη του Jay Ritter από το Πανεπιστήμιο της Φλόριντα — που συνέκρινε αποδόσεις χρηματιστηρίων και αύξηση ΑΕΠ ανά κάτοικο σε 16 χώρες από το 1900 έως το 2002 — κατέληξε σε ένα εκπληκτικό εύρημα: τα δύο φαίνεται να έχουν αρνητική συσχέτιση. Όσο πιο γρήγορα μια χώρα γινόταν πλουσιότερη, τόσο χειρότερα πήγαιναν οι επενδυτές της.

Αυτό ανατρέπει κάθε διαισθητική λογική — αλλά εξηγεί γιατί η υποτονική ανάπτυξη της Ευρώπης δεν χρειάζεται να σημαίνει φτωχές χρηματιστηριακές αποδόσεις.

Το δομικό χαρακτηριστικό που κανείς δεν προσέχει

Πάνω από το μισό των εσόδων των ευρωπαϊκών εταιρειών προέρχεται από χώρες εκτός ανεπτυγμένης Ευρώπης. Σταθμισμένο με βάση την αγοραία αξία, αυτό το ποσοστό φτάνει το 60%.

Αυτό σημαίνει ότι ο επενδυτής που αγοράζει ευρωπαϊκό δείκτη στοιχηματίζει κυρίως στον υπόλοιπο κόσμο — όχι στην Ευρώπη. Καμία άλλη περιοχή παρόμοιου μεγέθους δεν έχει αγορές τόσο εκτεθειμένες εκτός των δικών της συνόρων.

Η σύνθεση του MSCI Europe που αλλάζει την ανάλυση

Η Morgan Stanley υπολογίζει ότι μόνο το 10% των ευρωπαϊκών κερδών θα είχε επηρεαστεί αρνητικά από τη διαταραχή εφοδιαστικής αλυσίδας λόγω Ορμούζ — ενώ το 20% θα είχε ωφεληθεί άμεσα. Και όμως, οι επενδυτές αντέδρασαν σαν να επρόκειτο για καθολική καταστροφή.

Το σενάριο Ορμούζ που αποκάλυψε μια ειρωνεία 

Όταν το Στενό του Ορμούζ έκλεισε λόγω του πολέμου, οι διεθνείς επενδυτές που χτυπούσαν τα τηλέφωνα Ευρωπαίων αναλυτών — ψάχνοντας διαφοροποίηση από τις ΗΠΑ — σταμάτησαν αμέσως. Τα κεφάλαια άρχισαν να φεύγουν. Οι τιμές έπεσαν.

Η ειρωνεία: το κλείσιμο του Ορμούζ πιθανότατα ενίσχυσε τα εταιρικά κέρδη της Ευρώπης — γιατί οι παραγωγοί ενέργειας και πρώτων υλών που αντιπροσωπεύουν μεγάλο μέρος του δείκτη κερδίζουν όταν οι τιμές ανεβαίνουν. Η αγορά έκανε ακριβώς το αντίθετο από ό,τι θα έπρεπε.

Τα +17% EPS που δεν έχουν τιμολογηθεί

Οι αναλυτές εκτιμούν ότι τα κέρδη ανά μετοχή των ευρωπαϊκών εταιρειών θα αυξηθούν κατά 17% το 2026. Δύο τρίτα της αμερικανικής ανόδου — αλλά πολύ πάνω από το 9% που ήταν η εκτίμηση πριν από δύο χρόνια. Και με αποτιμήσεις που παραμένουν σε discount έναντι Wall Street.

Το μεγάλο ερώτημα δεν είναι αν η Ευρώπη αναπτύσσεται αρκετά. Είναι αν οι επενδυτές θα σταματήσουν να μπερδεύουν «ευρωπαϊκές μετοχές» με «ευρωπαϊκή οικονομία».

Αν συμβεί αυτό, τα τηλέφωνα των Ευρωπαίων αναλυτών θα αρχίσουν να χτυπούν ξανά. Και αυτή τη φορά θα έχουν μια πολύ καλύτερη απάντηση για τον επενδυτή στην άλλη άκρη.

Οι τηλεπικοινωνίες ζητούν από τις Βρυξέλλες να αλλάξουν τους κανόνες συγχωνεύσεων — και η Επιτροπή φαίνεται να ακούει

Υπάρχουν λόμπι που ζητούν αλλαγές κανόνων για να βγάλουν χρήμα. Και υπάρχουν λόμπι που ζητούν αλλαγές κανόνων γιατί το ισχύον πλαίσιο έχει ξεπεραστεί από την πραγματικότητα. Η πρόσφατη κοινή παρέμβαση της Connect Europe και της GSMA προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την αναθεώρηση των κανόνων ελέγχου συγχωνεύσεων κινείται — τουλάχιστον στο επιχείρημά της — στη δεύτερη κατηγορία. Και η συγκυρία δεν είναι τυχαία.

Ποιο είναι το πρόβλημα που θέλουν να λύσουν

Ο ευρωπαϊκός τηλεπικοινωνιακός κλάδος έχει ένα δομικό πρόβλημα που το ξέρουν όλοι αλλά λίγοι το λένε δυνατά: είναι κατακερματισμένος σε εθνικές αγορές με μικρούς παίκτες που δυσκολεύονται να χρηματοδοτήσουν τις τεράστιες επενδύσεις που απαιτούνται για δίκτυα οπτικών ινών, 5G και ό,τι έρθει μετά.

Η Ευρώπη έχει περίπου 100 τηλεπικοινωνιακούς παρόχους. Οι ΗΠΑ έχουν τρεις μεγάλους. Η Κίνα έχει τρεις κρατικούς. Και το αποτέλεσμα φαίνεται στα νούμερα: οι αμερικανικές και κινεζικές εταιρείες επενδύουν κατά κεφαλή πολύ περισσότερο σε ψηφιακές υποδομές από τις ευρωπαϊκές.

Τι ζητούν συγκεκριμένα 

Το επιχείρημα είναι απλό: οι ισχύοντες κανόνες αξιολογούν μια συγχώνευση κυρίως από την οπτική των βραχυπρόθεσμων κινδύνων για τον ανταγωνισμό — μειωμένος αριθμός παικτών, κίνδυνος αύξησης τιμών. Αλλά δεν σταθμίζουν επαρκώς τα μακροπρόθεσμα οφέλη: μεγαλύτερη επενδυτική δυνατότητα, ταχύτερη ανάπτυξη δικτύων, ισχυρότερη ανθεκτικότητα υποδομών.

Η Connect Europe και η GSMA ζητούν τα οφέλη αυτά να μην υπόκεινται σε αυστηρότερες απαιτήσεις τεκμηρίωσης από τους κινδύνους. Με άλλα λόγια: ίσα ίσα. Αν η Επιτροπή ζητά αποδείξεις για τα οφέλη, να ζητά το ίδιο αυστηρά αποδείξεις και για τους κινδύνους.

Γιατί η Επιτροπή ακούει αυτή τη φορά

Το timing είναι κρίσιμο. Η αναθεώρηση των Κατευθυντήριων Γραμμών για τις συγχωνεύσεις βρίσκεται σε δημόσια διαβούλευση — και το προσχέδιο αναγνωρίζει, για πρώτη φορά, ότι το μέγεθος, οι επενδύσεις, η καινοτομία και η ανθεκτικότητα μπορούν να λειτουργήσουν υπέρ και όχι εις βάρος του ανταγωνισμού. Αυτό είναι σημαντική αλλαγή τόνου.

Παράλληλα, η γενικότερη ευρωπαϊκή συζήτηση για ανταγωνιστικότητα — μετά την έκθεση Draghi και τις πολλαπλές παραδοχές ότι η Ευρώπη χάνει έδαφος έναντι ΗΠΑ και Κίνας — δημιουργεί πολιτικό χώρο για αλλαγές που παλαιότερα θα ήταν αδιανόητες από τη DG Competition.

Τι σημαίνει για τους επενδυτές

Αν οι κανόνες χαλαρώσουν ουσιαστικά, ανοίγει ο δρόμος για διασυνοριακές συγχωνεύσεις που το ρυθμιστικό πλαίσιο σήμερα καθιστά εξαιρετικά δύσκολες. Ευρωπαϊκοί τηλεπικοινωνιακοί όμιλοι με παρουσία σε πολλές χώρες — Orange, Deutsche Telekom, Vodafone, Telecom Italia — βλέπουν σε αυτή την αναθεώρηση ευκαιρία για αναδιάρθρωση που να τους δίνει την κλίμακα που χρειάζονται.

Αν όμως οι αλλαγές είναι κυρίως ρητορικές χωρίς ουσιαστική μεταβολή στη διαδικασία αξιολόγησης, το αποτέλεσμα θα είναι απογοητευτικό — και οι επενδυτές το ξέρουν αυτό καλά από προηγούμενες εξαγγελίες «ανταγωνιστικότητας» που δεν έφεραν ουσιαστική αλλαγή.

Η τελική μορφή των κατευθυντήριων γραμμών θα δείξει αν οι Βρυξέλλες μετράνε τα λόγια τους.