Morgan Stanley: Ναι στις μετοχές, όχι (τόσο) στα ομόλογα — γιατί «κόβεται» στα δύο η ελληνική ιστορία

Η Morgan Stanley συνεχίζει να πιστεύει στην Ελλάδα — αλλά όχι σε όλα τα «κομμάτια» της εξίσου. Ο αμερικανικός οίκος διατηρεί επιφυλακτική στάση απέναντι στα ελληνικά κρατικά ομόλογα, βλέποντας μεγαλύτερο κίνδυνο διεύρυνσης των spreads παρά ευκαιρία περαιτέρω συμπίεσής τους. Ο λόγος; Όχι η πολιτική, αλλά κάτι πολύ πιο απτό: το πετρέλαιο.

Η ενέργεια «σκεπάζει» τα πάντα

Τα προηγούμενα χρόνια, η καλή πορεία των ελληνικών ομολόγων στηριζόταν σε ανάπτυξη, δημοσιονομική εξυγίανση και ενισχυμένη εμπιστοσύνη. Μετά την κλιμάκωση του πολέμου στη Μέση Ανατολή, το σκηνικό άλλαξε: οι ελληνικοί τίτλοι τα πήγαν μεν καλύτερα από τους ιταλικούς, αλλά υστέρησαν έναντι άλλων αγορών της ευρωπαϊκής περιφέρειας — ανεξαρτήτως διάρκειας τίτλων. Η Morgan Stanley θεωρεί ότι αυτή η υστέρηση μπορεί να συνεχιστεί όσο το ενεργειακό κόστος παραμένει αυξημένο.

Γιατί το πετρέλαιο μετράει πια περισσότερο από τις εκλογές

Η υψηλή ενεργειακή εξάρτηση της Ελλάδας από εισαγωγές πετρελαίου σημαίνει ότι μια παρατεταμένη περίοδος υψηλών τιμών ενέργειας μπορεί να βαρύνει άμεσα το κόστος της οικονομίας, τον πληθωρισμό και το διαθέσιμο εισόδημα. Γι' αυτό, κατά τη Morgan Stanley, οι επενδυτές σε ελληνικά ομόλογα παρακολουθούν πλέον στενότερα το πετρέλαιο παρά τις εγχώριες πολιτικές εξελίξεις — ακόμα και ενόψει εκλογών.

Το πρόβλημα της αποτίμησης

Δεν είναι μόνο η γεωπολιτική. Με βάση τα μοντέλα του οίκου, τα ελληνικά ομόλογα εμφανίζονται ήδη σχετικά ακριβά. Αυτό αλλάζει τη λογική του ρίσκου: ακόμα κι αν αποκλιμακωθεί η ένταση στη Μέση Ανατολή ή επιστρέψουν κεφάλαια μέσω carry trade, η Morgan Stanley δεν βλέπει αρκετό περιθώριο για περαιτέρω συμπίεση spreads. Με άλλα λόγια, η σχέση κινδύνου-απόδοσης δεν κρίνεται ιδιαίτερα ελκυστική στα τρέχοντα επίπεδα — το ανοδικό σενάριο είναι περιορισμένο, το καθοδικό ρίσκο μεγαλύτερο.

Η οικονομία παραμένει θετική ιστορία

Σημαντικό να ξεκαθαριστεί: η επιφυλακτικότητα για τα ομόλογα δεν σημαίνει αλλαγή γνώμης για την ελληνική οικονομία. Η Morgan Stanley συνεχίζει να προβλέπει ανάπτυξη ~2% τόσο το 2026 όσο και το 2027, με βασικό μοχλό την εγχώρια ζήτηση. Η οικονομία μπορεί να συνεχίσει να τρέχει καλά — αυτό απλά δεν σημαίνει ότι τα ομόλογά της είναι φθηνά στις σημερινές τιμές.

Οι εκλογές δεν έχουν εξαφανιστεί από την εξίσωση

Η πολιτική σταθερότητα παραμένει σημαντικό στοιχείο πίσω από τη θετική πορεία της ελληνικής οικονομίας, και οι επόμενες εκλογές θα λειτουργήσουν ως σημείο αναφοράς για το αν θα διατηρηθεί η σημερινή κατεύθυνση πολιτικής. Απλώς, στη σημερινή συγκυρία, η γεωπολιτική και η ενέργεια έχουν αποκτήσει μεγαλύτερο βάρος στις αποφάσεις των επενδυτών.

Η ευρύτερη εικόνα: επιλεκτικότητα παντού

Η επιφυλακτικότητα της Morgan Stanley δεν αφορά μόνο την Ελλάδα. Ο οίκος ανοίγει short θέση στο Βέλγιο έναντι της ΕΕ, διατηρεί αρνητική θέση στη Γαλλία έναντι ΕΕ και στην Αυστρία έναντι Ολλανδίας — δείχνοντας ότι δεν αντιμετωπίζει την ευρωπαϊκή αγορά ομολόγων ως ενιαίο πεδίο, αλλά επιλέγει θέσεις με βάση σχετικές αποτιμήσεις και δημοσιονομικούς κινδύνους.

Μετοχές: Θετικά, αλλά με προειδοποίηση για το 2027

Στο Χρηματιστήριο Αθηνών, η εικόνα παραμένει πιο ευνοϊκή — η Morgan Stanley βλέπει ακόμα περιθώρια ανόδου, θεωρώντας πως το ανοδικό δυναμικό δεν έχει εξαντληθεί. Ταυτόχρονα όμως αυξάνει την πιθανότητα περιόδου σταθεροποίησης ή «παύσης» στις αρχές του 2027 — συνέχεια του μηνύματος που έχει ήδη διατυπώσει σε προηγούμενες αναλύσεις της.

Το συμπέρασμα

Η Ελλάδα του 2026 εμφανίζεται στα μάτια της Morgan Stanley σαν δύο διαφορετικές ιστορίες: ισχυρή οικονομική βάση και θετικές προοπτικές για τις μετοχές από τη μία, αυξημένη προσοχή στα κρατικά ομόλογα από την άλλη. Ο κοινός παρονομαστής και των δύο; Το πετρέλαιο — που πλέον μπορεί να καθορίσει την πορεία των ελληνικών spreads περισσότερο από οποιαδήποτε εγχώρια πολιτική εξέλιξη.

Διυλιστήρια: Η Eurobank Equities «τρελαίνεται» με τα περιθώρια — αλλά όχι με τις δύο μετοχές το ίδιο 

Όταν ένας οίκος αναβαθμίζει τις εκτιμήσεις EBITDA κατά πάνω από 80% σε λίγους μήνες, κάτι σημαντικό αλλάζει στην εξίσωση. Η Eurobank Equities προχωρά σε δραστική αναθεώρηση προς τα πάνω για τα δύο ελληνικά διυλιστήρια — αλλά, ενδιαφέρον, δεν τα αντιμετωπίζει πλέον με τον ίδιο τρόπο.

Οι νέες τιμές-στόχοι με μια ματιά

Το ενδιαφέρον σημείο: η μεγαλύτερη αναβάθμιση τιμής-στόχου (+38,9% για την HELLENiQ Energy) συνοδεύεται από υποβάθμιση σύστασης, ενώ η Motor Oil κρατά το Buy παρά το ράλι.

Το «καύσιμο» πίσω από την αναθεώρηση: εκρηκτικά περιθώρια διύλισης

Το καλοκαίρι τα περιθώρια diesel και αεροπορικών καυσίμων εκτινάχθηκαν, με τα σχετικά cracks να πλησιάζουν τα 80 δολάρια/βαρέλι. Με βάση το μοντέλο της Eurobank Equities, το περιθώριο διύλισης στο γ' τρίμηνο μπορεί να ξεπεράσει τα 30 δολάρια/βαρέλι — νούμερο που εξηγεί γιατί οι εκτιμήσεις EBITDA αναθεωρήθηκαν τόσο δραστικά.

Οι εκτιμήσεις για το 2026 είναι πάνω από 80% υψηλότερες σε σχέση με τον Ιούνιο — δεν είναι διόρθωση, είναι επανεκκίνηση μοντέλου.

Γιατί ο οίκος δεν το βλέπει ως «φούσκα» 

Το πιο σημαντικό στοιχείο της ανάλυσης: η Eurobank Equities δεν θεωρεί τα σημερινά περιθώρια καθαρά παροδικό φαινόμενο. Η Ευρώπη εξακολουθεί να εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από εισαγωγές μεσαίων αποσταγμάτων, η πλεονάζουσα παραγωγική δυναμικότητα παραμένει περιορισμένη, και τα χαμηλά αποθέματα λειτουργούν ως επιπλέον στήριγμα. Ο συνδυασμός αυτών των παραγόντων μπορεί να κρατήσει τα περιθώρια πάνω από τα «κανονικά» επίπεδα ενός τυπικού κύκλου.

Το πραγματικό «θέαμα»: απομόχλευση και μερίσματα

Η βελτιωμένη κερδοφορία μεταφράζεται άμεσα σε ταχύτερη μείωση χρέους — και εδώ η εικόνα είναι εντυπωσιακή:

Η Motor Oil περνάει ουσιαστικά σε καθαρό ταμείο ήδη φέτος — εξέλιξη που ανοίγει τον δρόμο για γενναιόδωρες διανομές:

Γιατί η μία μετοχή κρατά Buy και η άλλη όχι

Η χρηματιστηριακή αξία των δύο εταιρειών έχει ήδη αυξηθεί συνολικά κατά 2-3 δισ. ευρώ από το τέλος Ιουνίου — η αγορά έχει αρχίσει να «τιμολογεί» τη βελτίωση. Στην περίπτωση της HELLENiQ Energy, η νέα τιμή-στόχος των 17,50 ευρώ βρίσκεται ήδη κοντά στα σημερινά επίπεδα της μετοχής — γι' αυτό, παρά την τεράστια αναβάθμιση θεμελιωδών, η σύσταση υποχωρεί σε Hold. Για τη Motor Oil αντίθετα, η τιμή-στόχος των 73,90 ευρώ αφήνει ακόμα περιθώριο συνολικής απόδοσης άνω του 15% (συμπεριλαμβανομένων μερισμάτων) — αρκετό για να διατηρηθεί το Buy. Αξίζει πάντως να σημειωθεί: ακόμα και η Motor Oil αφαιρέθηκε από τις κορυφαίες επιλογές («top picks») του οίκου μετά το ισχυρό ράλι — δεν είναι πια το αδιαφιλονίκητο νούμερο ένα, απλά παραμένει «αγορά».

Το συμπέρασμα

Τα θεμελιώδη μεγέθη και των δύο ελληνικών διυλιστηρίων έχουν βελτιωθεί πολύ περισσότερο απ' ό,τι περίμενε κανείς πριν λίγους μήνες. Το ερώτημα όμως δεν είναι πια αν τα περιθώρια θα μείνουν υψηλά βραχυπρόθεσμα — είναι σε ποιο επίπεδο θα σταθεροποιηθούν μετά την κορύφωση του 2026, και πόσο από αυτή την εξαιρετική κερδοφορία θα μετατραπεί τελικά σε μερίσματα και καθαρό ταμείο για τους μετόχους.

ΟΤΕ vs ΔΕΗ: Η μεγάλη μάχη της οπτικής ίνας μπαίνει στην κρίσιμη φάση — από την ανάπτυξη δικτύου στο κυνήγι ενεργών συνδέσεων 

Έχουμε σε αρκετά από τα θέματα μας ασχοληθεί με τις τηλεπικοινωνίες και θα το κάνουμε και σήμερα. ΟΤΕ και ΔΕΗ βρίσκονται σε ευθεία σύγκρουση για το επόμενο μεγάλο κύμα ανάπτυξης της σταθερής ευρυζωνικότητας στην Ελλάδα, με τα δίκτυα FTTH (οπτική ίνα μέχρι το σπίτι) στο επίκεντρο μιας ολοένα πιο έντονης επιχειρηματικής αναμέτρησης. Το ζητούμενο πλέον δεν είναι ποιος αναπτύσσει ταχύτερα το δίκτυό του, αλλά ποιος θα το γεμίσει με ενεργές συνδέσεις — τόσο στη λιανική όσο και στη χονδρική.

Τα μεγέθη των δύο δικτύων

Η στρατηγική κάθε πλευράς

Ο ΟΤΕ ξεκινά από θέση ισχύος: μεγαλύτερο ενεργό αποτύπωμα, ισχυρή πελατειακή βάση και κυρίαρχη θέση στη χονδρική, όπου τόσο η Vodafone όσο και η Nova αγοράζουν υπηρεσίες FTTH μέσω συμφωνιών όγκου. Η μετάβαση σε brand Telekom ενισχύει επιπλέον την πρόσβαση σε τεχνολογίες ομίλου, κυρίως στην ΤΝ.

Η ΔΕΗ, από την πλευρά της, συνδυάζει τηλεπικοινωνίες με ευρύτερο επενδυτικό πρόγραμμα: πέραν του FiberGrid, σχεδιάζει κέντρο δεδομένων 300MW στη Δυτική Μακεδονία (επένδυση €1,2 δισ., λειτουργία έως τέλος 2028), διεκδικεί ένα από τα 7 AI Gigafactories της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, και αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο εισόδου στην κινητή τηλεφωνία. Παράλληλα, έχει υπογράψει μη δεσμευτικό πλαίσιο με τη Vodafone Ελλάδας για κοινή εταιρεία χονδρικής FTTH (50%-50%, ένταξη FiberGrid και Fiber2All, ~1,65 εκατ. διαθέσιμες συνδέσεις στην εκκίνηση) — κίνηση που θα άλλαζε άμεσα το ανταγωνιστικό τοπίο στη χονδρική.

Η θέση της Nova και το puzzle της United Group

Η Nova ξεπέρασε τους 300.000 συνδρομητές FTTH στο α΄ εξάμηνο (30% της πελατειακής βάσης), με ανοιχτό ζήτημα αν θα συνεχίσει να στηρίζεται στο δίκτυο ΟΤΕ ή θα αξιοποιήσει τη νέα υποδομή ΔΕΗ-Vodafone. Προστίθεται και η αβεβαιότητα γύρω από πιθανές πωλήσεις δραστηριοτήτων της United Group (BC Partners) — η United Fiber είχε ξεπεράσει τις 850.000 καλυπτόμενες κατοικίες/επιχειρήσεις στα τελευταία ανακοινωμένα στοιχεία.

Η εκτίμηση της S&P και το μερίδιο αγοράς 

Η S&P Global Ratings εκτιμά ότι ο ΟΤΕ κατέχει περίπου 53% της αγοράς σταθερής ευρυζωνικότητας (έως 70% σε αγροτικές/ημιαστικές περιοχές), αλλά αναμένει πίεση στο μερίδιο —κυρίως αστικό— καθώς η ΔΕΗ επεκτείνεται και εντείνεται ο τιμολογιακός ανταγωνισμός. Αναγνωρίζει πάντως στον ΟΤΕ πλεονεκτήματα από την πελατειακή βάση, την ποιότητα υποδομών και τη δυνατότητα bundling υπηρεσιών.

Το ευρύτερο πλαίσιο: Η Ελλάδα επιταχύνει, αλλά υστερεί ακόμη

Γιατί έχει σημασία

Η μεγάλη «δεξαμενή» μετακίνησης παραμένει ανοιχτή — πάνω από 7 στις 10 σταθερές συνδέσεις στην Ελλάδα βασίζονταν ακόμη σε ADSL/VDSL στο τέλος του 2025. Όποιος από τους δύο ομίλους καταφέρει να μετατρέψει γρηγορότερα το δίκτυό του σε ενεργές συνδέσεις —και να κερδίσει παράλληλα έδαφος στη χονδρική— θα αποκομίσει δυσανάλογα μεγαλύτερο όφελος από τις τεράστιες επενδύσεις που ήδη τρέχουν και στις δύο πλευρές. Η ενδεχόμενη ολοκλήρωση της συμφωνίας ΔΕΗ-Vodafone θα αποτελέσει το επόμενο σημείο-κλειδί παρακολούθησης, καθώς θα αναδιαμορφώσει άμεσα τον χάρτη της χονδρικής αγοράς.

ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ: Δύο μεγάλοι οίκοι, δύο διαφορετικές τιμές-στόχοι, ένα κοινό μήνυμα 

Δύο ξένοι οίκοι ξεκίνησαν σχεδόν ταυτόχρονα την κάλυψη της ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, και οι δύο με σύσταση αγοράς — αλλά με διαφορετική μεθοδολογία και διαφορετικό αριθμό στο τέλος. Το μήνυμα όμως είναι κοινό: η αγορά δεν έχει ακόμα «τιμολογήσει» πλήρως τον μετασχηματισμό του ομίλου.

Οι δύο συστάσεις δίπλα-δίπλα

Jefferies: Το «αόρατο» pipeline είναι η ιστορία

Η κεντρική θέση της Jefferies είναι απλή: η αγορά δεν έχει ενσωματώσει πλήρως την αξία ενός σχετικά «νεαρού» χαρτοφυλακίου υποδομών. Ο οίκος υπολογίζει discount περίπου 15% στη σημερινή τιμή σε σχέση με τη δίκαιη αξία υφιστάμενων περιουσιακών στοιχείων — και αυτό πριν καν συνυπολογιστεί η αξία από νέα έργα.

Το μέγεθος του πιθανού νέου pipeline είναι εντυπωσιακό: 8-10 δισ. ευρώ μέσα στην επόμενη διετία — περίπου ίσο με το ήδη υπάρχον ανεκτέλεστο υπόλοιπο του ομίλου (~8,8 δισ. ευρώ). Σε βάθος χρόνου, η δυνητική επενδυτική δαπάνη σε οδικούς άξονες, ύδρευση, απόβλητα κ.λπ. μπορεί να φτάσει τα 40-50 δισ. ευρώ έως τα μέσα της δεκαετίας του 2030.

Η αποτίμηση της Jefferies «χτίζεται» σε δύο στρώματα: 52 ευρώ/μετοχή από τα ήδη λειτουργικά ή υπό ανάπτυξη assets, plus 3 ευρώ/μετοχή από μελλοντικά έργα όπου η εταιρεία έχει ισχυρή θέση ή έχει ήδη εκδηλώσει ενδιαφέρον. Σύνολο: 55 ευρώ. Σημαντικό στοιχείο: οι προβλέψεις EBITDA της Jefferies είναι 3%-6% υψηλότερες από τις εκτιμήσεις της αγοράς για 2027-2028, με το EBITDA να αναμένεται να αυξηθεί περίπου 50% έως το 2030.

NBG Securities: Ο μετασχηματισμός σε «Vinci ελληνικού τύπου»

Η NBG βλέπει κάτι πιο δομικό: τη μετάβαση της ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ από κατασκευαστικό όμιλο σε ολοκληρωμένο όμιλο υποδομών-παραχωρήσεων. Το κλειδί είναι η σύνθεση εσόδων:

Ο πυρήνας του χαρτοφυλακίου —Αττική Οδός, Εγνατία, Νέα Οδός, Κεντρική Οδός— έχει μέση υπολειπόμενη διάρκεια παραχώρησης ~25 χρόνια, με τιμολόγηση συνδεδεμένη με πληθωρισμό — δηλαδή ενσωματωμένη προστασία σε περιβάλλον αυξημένων τιμών. Προστίθενται αεροδρόμιο Καστελίου, IRC Ελληνικού, νερό/άρδευση/απόβλητα.

Τα οικονομικά μεγέθη-στόχοι για το 2030

Ιδιαίτερα σημαντικό: η μητρική εταιρεία αναμένεται να διατηρήσει ουσιαστικά μηδενικό καθαρό χρέος — δίνοντας στη διοίκηση ευελιξία να αναλαμβάνει νέα έργα χωρίς να «φορτώνει» υπερβολικά τον ισολογισμό.

Η «κρυμμένη» αξία που εντοπίζει η NBG

Εδώ βρίσκεται το πιο ενδιαφέρον επιχείρημα: με χρηματιστηριακή αξία ~5,2 δισ. ευρώ και εκτιμώμενη αξία ~3,1 δισ. ευρώ για δραστηριότητες εκτός βασικών παραχωρήσεων, απομένουν μόλις ~2,1 δισ. ευρώ που αποδίδονται στις ίδιες τις παραχωρήσεις. Η NBG υπολογίζει πως αυτό συνεπάγεται εσωτερικό συντελεστή απόδοσης ~25% — επίπεδο που θεωρεί σημαντικά υποτιμημένο από την αγορά.

Το «οπλοστάσιο» των 2,3 δισ. ευρώ

Ο συνδυασμός ισχυρού ισολογισμού, αυξανόμενων μερισμάτων θυγατρικών, χαμηλότερων αναγκών ιδίων κεφαλαίων και των 659 εκατ. ευρώ που αντλήθηκαν από ΑΜΚ τον Ιούνιο του 2026 δημιουργεί επενδυτική δυνατότητα ~2,3 δισ. ευρώ — που με δομή 20% ίδια κεφάλαια/80% δανεισμό θα μπορούσε να στηρίξει επενδύσεις άνω των 11 δισ. ευρώ. Αν οι αποδόσεις ιδίων κεφαλαίων κινηθούν στο 15%-17% (έναντι κόστους ~8%), η NBG υπολογίζει δυνητική δημιουργία αξίας ~2,3 δισ. ευρώ ή περίπου 19,5 ευρώ/μετοχή σε 5-10 χρόνια — αξία που δεν έχει καν ενσωματωθεί στην τιμή-στόχο των 60 ευρώ.

Ο πρώτος «καρπός»: τα ΣΔΙΤ των 694 εκατ. ευρώ

Δεν είναι όλα θεωρητικά — στις 3 Σεπτεμβρίου 2026 η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ αναδείχθηκε προτιμητέος ανάδοχος σε έργα ΣΔΙΤ αυτοκινητοδρόμων ύψους 694 εκατ. ευρώ, κάτι που η NBG υπολογίζει ότι προσθέτει ~1,2 ευρώ/μετοχή στην αποτίμηση — πρώτο απτό δείγμα του pipeline που περιγράφουν και οι δύο οίκοι.

Το συμπέρασμα

Δύο διαφορετικές μεθοδολογίες καταλήγουν στο ίδιο βασικό συμπέρασμα: η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ βρίσκεται σε μετάβαση από κατασκευαστικό όμιλο σε φορέα μακροχρόνιων, προβλέψιμων ταμειακών ροών μέσω παραχωρήσεων — και η αγορά δεν έχει ακόμα «χωνέψει» πλήρως αυτή την αλλαγή ταυτότητας. Ο βασικός καταλύτης για τους επόμενους 12 μήνες, σύμφωνα και με τους δύο οίκους, θα είναι η ταχύτητα με την οποία το pipeline των 8-10 δισ. ευρώ θα μετατρέπεται σε συγκεκριμένες συμβάσεις.

GSI: Ο Χριστοδουλίδης επιβεβαιώνει τη στήριξη της Κύπρου — υπό όρους η καταβολή των 25 εκατ. ευρώ ετησίως 

Η Λευκωσία δεσμεύεται να πληρώσει μόλις εκδοθεί η NAVTEX — «δεν υπάρχει κανένα σημείο τριβής με την Ελλάδα», λέει ο Κύπριος Πρόεδρος

Τη στήριξη της Λευκωσίας στην ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας-Κύπρου, μέσω του έργου Great Sea Interconnector, επιβεβαιώνει ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Χριστοδουλίδης, επιχειρώντας παράλληλα να βάλει τέλος στη φημολογία περί διαφωνιών με την Αθήνα. Σε συνέντευξή του στο κανάλι Plus, την οποία μετέδωσε η Cyprus Times, ξεκαθάρισε ότι η Κύπρος δεν αμφισβητεί τη διακρατική συμφωνία για τη χρηματοδοτική της συμμετοχή στο έργο.

Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ

Ο κ. Χριστοδουλίδης δήλωσε ότι η Λευκωσία δεν έχει αντίρρηση να καταβάλει το ποσό, αποκαλύπτοντας ότι έχει συμφωνήσει με τον Έλληνα πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη τα χρήματα να καταβληθούν μόλις εκδοθεί η σχετική NAVTEX. Με τον τρόπο αυτό, η κυπριακή πλευρά συνδέει ρητά τη χρηματοδοτική της συνεισφορά με την επανεκκίνηση των ερευνών και την έμπρακτη πρόοδο του έργου — όχι με μια αόριστη δέσμευση χωρίς αντίκρισμα.

«ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΣΗΜΕΙΟ ΤΡΙΒΗΣ»

Ο Κύπριος Πρόεδρος υπογράμμισε ότι δεν υπάρχει ουσιαστική διαφωνία ανάμεσα σε Λευκωσία και Αθήνα, υποστηρίζοντας ότι ορισμένοι επιχειρούν να δημιουργήσουν την εντύπωση προβλήματος στις διμερείς σχέσεις.

ΓΙΑΤΙ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ

Η δήλωση Χριστοδουλίδη έρχεται να αποσαφηνίσει έναν από τους κρίσιμους κρίκους στην αλυσίδα προϋποθέσεων που πρέπει να εκπληρωθούν για την προώθηση του GSI — μαζί με την ολοκλήρωση της εισόδου της Meridiam και την επανεκκίνηση των θαλάσσιων ερευνών απέναντι στον τουρκικό παράγοντα. Η ρητή σύνδεση της κυπριακής χρηματοδότησης με την έκδοση της NAVTEX λειτουργεί ουσιαστικά ως αμοιβαία δέσμευση: η Λευκωσία δεν κρατά καθυστερημένα τα χρήματα, αλλά ούτε τα δίνει άνευ όρων — τα συνδέει με το ίδιο το ορόσημο που θα δείξει αν το έργο περνά πράγματι στη φάση της υλοποίησης. Η δημόσια διάψευση τυχόν «τριβών» με την Αθήνα στέλνει επίσης μήνυμα σταθερότητας ακριβώς τη στιγμή που το έργο βρίσκεται σε ευαίσθητο σημείο, εν αναμονή της επανεκκίνησης των ερευνών βυθού.