Asset Management: Μπαράζ νέων τραπεζικών προϊόντων μετά τον Αύγουστο – Τι αλλάζει με την άνοδο των επιτοκίων

Μετά το παραδοσιακά υποτονικό καλοκαίρι, οι τράπεζες επέστρεψαν με έντονη εκδοτική δραστηριότητα στην αγορά asset management, καλύπτοντας ολόκληρο το φάσμα των αποταμιευτικών προφίλ. Η κινητοποίηση αυτή δεν είναι τυχαία — συνδέεται ευθέως με την αλλαγή κατεύθυνσης της νομισματικής πολιτικής στην Ευρωζώνη.

Η επιστροφή σε αποδόσεις άνω του 2% στα ομολογιακά Α/Κ, μετά από παρατεταμένη περίοδο γύρω στο 1,50%, αποτελεί πραγματική βελτίωση για τον αποταμιευτή — όχι όμως δωρεάν. Η στρατηγική buy-and-hold εκθέτει τον επενδυτή σε κίνδυνο εάν χρειαστεί να ρευστοποιήσει πριν τη λήξη, ενώ στα σύνθετα και δομημένα προϊόντα η «εγγύηση κεφαλαίου» συνήθως ισχύει μόνο στη λήξη και εξαρτάται από την πιστοληπτική ικανότητα του εκδότη. Το γεγονός ότι οι τράπεζες επιταχύνουν την προώθηση αυτών των προϊόντων ακριβώς τη στιγμή που αναμένεται περαιτέρω άνοδος επιτοκίων δείχνει ότι επιδιώκουν να «κλειδώσουν» πελάτες με τους τρέχοντες όρους πριν αυτοί βελτιωθούν κι άλλο — κάτι που ο ενημερωμένος αποταμιευτής αξίζει να έχει υπόψη του πριν δεσμεύσει κεφάλαια για μακρά περίοδο.

Πειραιώς: Ο δρόμος προς το 2030 περνά από τις ασφάλειες, τις προμήθειες και ένα μέρισμα που διπλασιάζεται

Ο Χρήστος Μεγάλος πήγε στο συνέδριο της Bank of America στο Λονδίνο με ένα μήνυμα που δεν έχει σχέση με επιτόκια: η Πειραιώς δεν θέλει πια να ζει μόνο από τα δάνεια. Το πλάνο για την περίοδο 2026-2030 στηρίζεται σε τρεις πυλώνες. Ο πρώτος είναι η Εθνική Ασφαλιστική, ο δεύτερος το asset management και ο τρίτος οι προμήθειες, με το μέρισμα να παίζει τον ρόλο του δέλεαρ για τους μετόχους.

Η Πειραιώς παρουσιάζει πλέον ένα μοντέλο με λιγότερη εξάρτηση από τα επιτόκια και περισσότερα εισοδήματα από προμήθειες, ασφάλειες και διαχείριση κεφαλαίων. Αυτά τα έσοδα δεν αλλάζουν με το κάθε ραντεβού της ΕΚΤ. Για τους μετόχους, το σημαντικό νούμερο είναι το 5 δισ. ευρώ που υπόσχεται η διοίκηση να τους επιστρέψει έως το 2030. Το ερώτημα είναι αν η τράπεζα θα καταφέρει να τρέξει τα δάνεια και τις προμήθειες όσο γρήγορα χρειάζεται για να κρατήσει αυτή την υπόσχεση.

Allwyn: Η Βραζιλία έριξε ταμπλό και η Betano καλείται να παίξει αλλού

Για την Allwyn, η Βραζιλία δεν αλλάζει το διεθνές αφήγημα της Betano, προσθέτει όμως έναν μεγάλο βραχυπρόθεσμο παράγοντα αβεβαιότητας. Το κρίσιμο νούμερο είναι ένα: πόσος καιρός θα περάσει μέχρι να ξεκαθαρίσει το τοπίο. Αν το επεισόδιο κλείσει μέσα σε μερικούς μήνες, θα μείνει ως μια δυσάρεστη παρένθεση. Αν όχι, η Kaizen θα πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί να κρατήσει τον ρυθμό ανάπτυξης χωρίς την αγορά που μέχρι χθες τη στήριζε. 

Allwyn: Δύο οίκοι βάζουν τιμή στη Βραζιλία και βγαίνει από 1,90 έως 2,25 ευρώ ανά μετοχή 

Και συνεχίζοντας με την Allwyn …. Όταν δύο διαφορετικές αξιολογήσεις καταλήγουν σε παρόμοιο νούμερο, το νούμερο αρχίζει να μοιάζει με τιμή. Για την Allwyn, το κόστος του βραζιλιάνικου μπλόκου στη Betano προσεγγίζει πλέον τα δύο ευρώ ανά μετοχή, δηλαδή σχεδόν το ένα έκτο της τρέχουσας χρηματιστηριακής αξίας.

Eurobank Equities: κόβει τον στόχο, κρατά το Hold

Η Eurobank Equities κατεβάζει την τιμή-στόχο στα 11,10 ευρώ από 13 ευρώ και διατηρεί τη σύσταση Hold. Ο νέος στόχος βρίσκεται πλέον περίπου 6% κάτω από το κλείσιμο της 25ης Σεπτεμβρίου στα 11,84 ευρώ. Ο λόγος είναι μία αναποτίμηση: η συμμετοχή 36,75% στην Kaizen Gaming, ιδιοκτήτρια της Betano, υποτιμάται από περίπου 3 δισ. ευρώ σε 1,5 δισ. ευρώ. Αυτό και μόνο αφαιρεί περίπου 1,90 ευρώ από κάθε μετοχή.

Η Betano έχει ήδη σταματήσει να δέχεται νέα στοιχήματα και να λειτουργεί τα διαδικτυακά καζίνο στη Βραζιλία, οπότε το μέτρο καλύπτει ουσιαστικά όλη τη δραστηριότητά της εκεί. Το πρόβλημα είναι ότι ένα κομμάτι των εξόδων δεν κόβεται από τη μια μέρα στην άλλη. Τα σταθερά κόστη συνεχίζουν να τρέχουν και τα περιθώρια πιέζονται ακόμη κι όταν το ταμπλό έχει σβήσει.

Optima: τρία σενάρια, τρεις λογαριασμοί

Η Optima βάζει μοντέλο πάνω στο πρόβλημα. Με έσοδα Betano περίπου 1 δισ. ευρώ το δεύτερο τρίμηνο και τη Βραζιλία στα 450 εκατ. ευρώ (350 εκατ. μετά τον φόρο 23%), η αναστολή στερεί περίπου 120 εκατ. ευρώ EBITDA ανά τρίμηνο. Αν προστεθούν τα σταθερά έξοδα των περίπου 80 εκατ. ευρώ ανά τρίμηνο, η συνολική ζημιά μπορεί να πλησιάσει τα 200 εκατ. ευρώ. Στα βιβλία της Allwyn αυτό μεταφράζεται σε 55 εκατ. ευρώ ανά τρίμηνο στα κέρδη από συγγενείς, και σε 60-65 εκατ. αν η προσαρμογή κόστους αργήσει.

Στο δεύτερο σενάριο, με το δ' τρίμηνο του 2026 μέσα, ο συνολικός λογαριασμός φτάνει περίπου τα 0,37 ευρώ ανά μετοχή. Στο τρίτο, που είναι και το πιο ακραίο, η επίπτωση σε όρους αξίας κεφαλαίου με P/E 12-13 ανεβαίνει στο 1,58-1,72 δισ. ευρώ, ή 2,08-2,25 ευρώ ανά μετοχή. Είναι θεωρητικό όριο και όχι πρόβλεψη ότι η Betano θα χάσει οριστικά τη Βραζιλία. Δείχνει όμως πόσο μεγάλη είναι η ζυγαριά.

Εδώ οι δύο μετρήσεις συναντιούνται

Η μία στεκόταν στην αξία της συμμετοχής, η άλλη στις ταμειακές ροές, και οι δύο καταλήγουν στην ίδια περιοχή: περίπου 1,90 ευρώ από την πρώτη και 2,08-2,25 ευρώ από τη δεύτερη. Είναι κάτι σαν 17%-19% της τιμής των 11,29 ευρώ. Αυτό το ποσοστό είναι το ερώτημα που πρέπει να απαντήσει η μετοχή.

Το πραγματικό ρίσκο είναι ο χρόνος

Οι δύο οίκοι συμφωνούν ότι το κρίσιμο μέγεθος δεν είναι η ίδια η απαγόρευση αλλά η διάρκειά της. Το μέτρο ισχύει άμεσα, χρειάζεται όμως έγκριση από το Κογκρέσο μέσα σε 120 ημέρες, με ορίζοντα ισχύος έως τις αρχές Μαρτίου 2027 εφόσον δεν απορριφθεί. Οι προεδρικές εκλογές της 4ης Οκτωβρίου προσθέτουν μια ακόμη μεταβλητή. Επιπλέον, το τελικό αποτέλεσμα μπορεί να μην είναι ούτε η οριστική απαγόρευση ούτε η επιστροφή στο παλιό καθεστώς. Ένας πιθανός συμβιβασμός είναι η νόμιμη αγορά να ανοίξει ξανά, με υψηλότερη φορολογία και αυστηρότερους κανόνες, κάτι που θα βόλευε το ταμείο μιας χώρας με μεγάλες δημοσιονομικές ανάγκες.

Υπάρχει και μια ασφαλιστική δικλείδα. Η Betano δεν ζει μόνο από τη Βραζιλία, αφού οι υπόλοιπες αγορές της φέρνουν το μεγαλύτερο μέρος των εσόδων και εμφανίζουν ισχυρή δυναμική. Έχει και την ευχέρεια να στρέψει κεφάλαια σε αυτές όσο διαρκεί το μπλόκο, με πιθανή σταδιακή μετατροπή σταθερού κόστους σε μεταβλητό. Αυτό μαλακώνει το πλήγμα αλλά δεν το εξαφανίζει.

Το συμπέρασμα

Η Allwyn δεν είναι εταιρεία που έχασε τη Βραζιλία, είναι εταιρεία με αβέβαιη Βραζιλία. Και η αβεβαιότητα κοστίζει, γύρω στα δύο ευρώ ανά μετοχή στα χειρότερα σενάρια. Μέχρι να μιλήσει το Κογκρέσο και να φανεί το νέο ρυθμιστικό τοπίο, η μετοχή θα κινείται στο ρυθμό του βραζιλιάνικου ημερολογίου.

Euronext Athens: Εθελουσία με πακέτο έως 175.000 ευρώ – Το πρώτο «κόστος» της ενοποίησης με τον όμιλο

Η βασική αποζημίωση υπολογίζεται με βάση τη νόμιμη αποζημίωση έως 16 ετών υπηρεσίας, προσαυξημένη κατά 80%, ενώ για μεγαλύτερη προϋπηρεσία προστίθενται επιπλέον μισθοί:

Ενδεικτικά αποτελέσματα (μηνιαίοι μικτοί μισθοί):

Πρόσθετες παροχές

Ελάχιστη αποζημίωση ανά ηλικία

Το πρόγραμμα ορίζει ελάχιστο ύψος ανάλογα με την απόσταση από τη θεωρητική ηλικία συνταξιοδότησης των 67 ετών:

Υπάρχουν και πλαφόν για μικρότερη προϋπηρεσία: έως 14 μισθοί για όσους έχουν λιγότερα από τρία χρόνια στον όμιλο και έως 28 μισθοί για προϋπηρεσία τριών έως δέκα ετών.

Ασφαλιστική κάλυψη

Ελληνικό χρέος: Η «προσπέραση» της Ιταλίας έρχεται φέτος – Αλλά οι τόκοι παραμένουν βαρίδι

Η πορεία του ελληνικού δημόσιου χρέους συνεχίζει να καταγράφει εντυπωσιακή βελτίωση, με μια συμβολικά σημαντική αλλαγή να αναμένεται ήδη μέσα στο 2026: την πρώτη φορά που η Ελλάδα θα πάψει να έχει το υψηλότερο χρέος στην ΕΕ ως ποσοστό του ΑΕΠ.

Το πρόγραμμα αποπληρωμών 2026

Η «προσπέραση» της Ιταλίας

Αν επιβεβαιωθούν οι προβλέψεις, το πιθανότερο. Πρόκειται για ιστορική αλλαγή: η Ελλάδα θα σταματήσει να κατέχει την πρώτη θέση του πιο υπερχρεωμένου κράτους της ΕΕ — θέση που κρατούσε επί σειρά ετών.

Το επόμενο χρονοδιάγραμμα ορόσημων

Η επιτάχυνση εξόφλησης του πρώτου προγράμματος στήριξης κατά μία δεκαετία (από 2041 σε 2031) είναι από τα πιο εντυπωσιακά στοιχεία — αν και αξίζει να σημειωθεί ότι πρόκειται για πολιτικό στόχο και όχι για ήδη διασφαλισμένο αποτέλεσμα.

Η σύγκριση με άλλες μεγάλες οικονομίες (εκτίμηση Scope για το 2031)

Το ενδιαφέρον στοιχείο εδώ δεν είναι μόνο η απομάκρυνση από την «κόκκινη λάμπα» της ευρωζώνης, αλλά ότι η Ελλάδα φαίνεται να πλησιάζει —ή και να ξεπερνά— χώρες που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν σαφώς πιο υγιείς δημοσιονομικά.

Το «αλλά»: γιατί το χρέος δεν έχει λυθεί

Μέρος της αποκλιμάκωσης οφείλεται στην αύξηση του ονομαστικού ΑΕΠ λόγω πληθωρισμού — δηλαδή σε λογιστικό/μακροοικονομικό φαινόμενο, όχι αποκλειστικά σε μείωση του απόλυτου χρέους. Παράλληλα:

Το ποσοστό αυτό είναι σχεδόν ισοδύναμο με τις αμυντικές δαπάνες της χώρας — μια σύγκριση που αναδεικνύει το πραγματικό μέγεθος του δημοσιονομικού «κόστους ευκαιρίας» από την εξυπηρέτηση του χρέους, ανεξάρτητα από τη βελτίωση του λόγου χρέους/ΑΕΠ.

Το δομικό πλεονέκτημα: ποιος κατέχει το χρέος

Η ανατροπή αυτής της σύνθεσης αποτελεί ουσιαστικά τη «θωράκιση» του ελληνικού χρέους: οφειλές προς ευρωπαϊκούς μηχανισμούς με χαμηλά επιτόκια και αποπληρωμές που εκτείνονται έως το 2070, χωρίς την πίεση αναχρηματοδότησης που θα αντιμετώπιζε αντίστοιχος όγκος βραχυπρόθεσμων ομολόγων αγοράς.

Η ανάγνωση της αγοράς

Η εικόνα που προκύπτει είναι διπλή: σε επίπεδο δείκτη χρέους/ΑΕΠ, η Ελλάδα πράγματι σημειώνει θεαματική και δομικά στηριγμένη πρόοδο, ενισχυμένη από την ιδιαίτερα ευνοϊκή διάρθρωση δανεισμού που την προστατεύει σε μεγάλο βαθμό από αναταράξεις επιτοκίων. Ωστόσο, το πραγματικό δημοσιονομικό βάρος —η απορρόφηση πόρων μέσω τόκων στο 3,2% του ΑΕΠ, ισοδύναμη με αμυντικές δαπάνες— παραμένει αναλλοίωτο και δεν αναμένεται να υποχωρήσει με την ίδια ταχύτητα όπως ο λόγος χρέους/ΑΕΠ, ο οποίος ενισχύεται εν μέρει και από πληθωριστικά φαινόμενα. Το ερώτημα που αξίζει να τεθεί δεν είναι τόσο αν η Ελλάδα θα «προσπεράσει» την Ιταλία —κάτι που φαίνεται σχεδόν βέβαιο— αλλά αν η βελτίωση του δείκτη θα συνοδευτεί από αντίστοιχη ελάφρυνση του πραγματικού δημοσιονομικού κόστους εξυπηρέτησης, κάτι που εξαρτάται περισσότερο από την πορεία των επιτοκίων και λιγότερο από τον απλό λόγο χρέους/ΑΕΠ.

Τουρισμός: Ο Οκτώβριος «μεγαλώνει» — 3,58 εκατ. αεροπορικές θέσεις, +17,1% σε ετήσια βάση 

Η εικόνα που προκύπτει δεν αφορά απλώς μια ακόμη ισχυρή σεζόν, αλλά μια πιθανή διαρθρωτική αλλαγή στην εποχικότητα του ελληνικού τουρισμού — ιστορικά το πιο ευάλωτο σημείο του κλάδου. Η ταυτόχρονη σύγκλιση τριών ανεξάρτητων δεικτών (αεροπορικές θέσεις, ξενοδοχειακές κρατήσεις, επιβατική κίνηση αεροδρομίων) ενισχύει την αξιοπιστία του συμπεράσματος ότι πρόκειται για πραγματική τάση και όχι μεμονωμένο φαινόμενο μίας χρονιάς. Το πραγματικό τεστ βιωσιμότητας αυτής της «επιμήκυνσης σεζόν» θα φανεί τα επόμενα χρόνια: αν οι αερομεταφορείς συνεχίσουν να διατηρούν διευρυμένα προγράμματα ακόμη και σε χρονιά με λιγότερο ευνοϊκό καιρό, τότε θα μπορεί να μιλάει κανείς με μεγαλύτερη βεβαιότητα για πραγματική διαρθρωτική αλλαγή του ελληνικού τουριστικού μοντέλου, πέρα από συγκυριακή βελτίωση. Με ότι όλα αυτά σημαίνουνε για τις εισηγμένες ελληνικές εισηγμένες που έχουν σχέση με τον κλάδο.

ΕΥΔΑΠ: Τα αποθέματα νερού +42% σε ετήσια βάση – Αλλά το καλοκαίρι θύμισε ότι η λειψυδρία δεν έχει λυθεί 

Η βελτίωση των αποθεμάτων κατά 42% σε ετήσια βάση αποτελεί αναμφίβολα θετική εξέλιξη, όμως η σημαντική εποχική υποχώρηση (-21% από τον Ιούνιο) δείχνει ότι το σύστημα παραμένει ευάλωτο σε συνδυασμό αυξημένης ζήτησης και ανεπαρκών εισροών — ιδίως αν οι επόμενοι χειμώνες δεν επαναλάβουν τη φετινή υδρολογική ευνοϊκή συγκυρία. Το επενδυτικό πρόγραμμα των 2,5 δισ. ευρώ, με ορίζοντα δεκαετίας, φαίνεται να αναγνωρίζει ακριβώς αυτή τη διαρθρωτική ευπάθεια, στρέφοντας πόρους τόσο σε υποδομές (δίκτυα, μεγάλα έργα Ανατολικής Αττικής) όσο και σε εναλλακτικές πηγές. Το πραγματικό τεστ της στρατηγικής αυτής θα φανεί στη νέα υδρολογική περίοδο: αν οι βροχοπτώσεις του επόμενου χειμώνα δεν είναι εξίσου γενναιόδωρες με τις φετινές, θα φανεί κατά πόσο οι ήδη ενεργοποιημένες εφεδρικές πηγές (αντλιοστάσια, γεωτρήσεις) επαρκούν από μόνες τους για να αποτρέψουν επιστροφή σε πιο πιεσμένα επίπεδα αποθεμάτων.